Infinities: A New Hope

2009-02-10, 21:02 w Articles > Reviews > Comics

1093

Maciej Szczepański

Rating: 4.00

Go to page: 1 2

Wśród książek i komiksów osadzonych w świecie Gwiezdnych wojen, przeważają te, które wchodzą do tzw. kanonu Star Wars, czyli opowiadają historie, które stanowią pełnoprawny element wielkiej mozaiki, są integralną częścią wszechświata i, jakkolwiek absurdalnie zabrzmi następujące stwierdzenie w odniesieniu do świata fikcyjnego, wydarzyły się naprawdę. Kanon ów rozpoczął się od pierwszego filmu nakręconego przez Lucasa (jest to pewne uproszczenie, gdyż tak naprawdę tworzył się on w głowie reżysera na długo przed powstaniem czwartego epizodu) i zaczął poszerzać się o nowe zdarzenia i historie wraz z powstawaniem kolejnych epizodów, a następnie książek, komiksów czy w końcu gier komputerowych. Pojawienie się bowiem w dowolnym z powstałych dzieł nowej postaci stwarzało możliwość opowiedzenia jej losów, z którymi związani byli następni nowi bohaterowie, których życie również można by przybliżyć. Można to porównać do reakcji łańcuchowej, napędzanej jedynie wyobraźnią i chęciami (również prawami popytu i podaży, ale nie mówmy o tym) coraz liczniejszego grona twórców zaangażowanych w rozwijający się już od dawna Expanded Universe.

Od czasu do czasu powstają jednak dzieła opowiadające historie, które nie przynależą do wyżej wspomnianego kanonu (przeważnie dlatego, że stoją w sprzeczności z tym, co zostało za kanon już przyjęte). Jednym z takich tworów jest seria komiksów Star Wars Infinities.

Pomysł na jej stworzenie jest bardzo prosty. Weźmy jeden z epizodów wchodzących w skład oryginalnej trylogii i dokonajmy w nim pewnej zmiany. Sprawmy, by historia znana praktycznie wszystkim potoczyła się zupełnie inaczej od pewnego ustalonego przez nas momentu. Można to nazwać zabawą w "gdybanie". Załóżmy, że coś wydarzyło się inaczej, niż wydarzyć się miało. Załóżmy, że pewien losowy czynnik, nie będący żadną świadomą decyzją którejś z postaci, wkradł się do "równania" i wpłynął na losy wszystkich bohaterów. Jakimi konsekwencjami, jakimi zmianami w przyszłości on zaowocuje? Pomysł wydaje się być całkiem ciekawy i na pewno daje wielkie możliwości.

Na serię Star Wars Infinities składają się trzy tytuły o nazwach będących nazwami trzech oryginalnych epizodów - A New Hope, The Empire Strikes Back oraz Return of the Jedi. Tytuły poszczególnych części informują nas o tym, w wydarzeniach którego epizodu wprowadzono wspomnianą przeze mnie wcześniej "pewną małą zmianę", która miała być silnikiem napędowym historii całego zeszytu.

W Star Wars Infinities: A New Hope za scenariusz odpowiedzialny jest Chris Warner, rysownikami byli Drew Johnson (tworzył między innymi serię X-wing: Rogue Squadron) oraz Al Rio (odpowiadał za kreskę w dwóch zeszytach z serii Star Wars Republic), natomiast całość pokolorował Dave McCaig (znany z serii Star Wars Republic) i Helen Bach. Okładki stworzył Tony Harris.

Historia rozpoczyna się pod koniec czwartego epizodu, w trakcie ataku rebelii na Gwiazdę Śmierci. Luke Skywalker zmierza swoim X-Wingiem w kierunku miejsca będącego słabym punktem stacji, a tuż za nim leci Darth Vader ze swoją świtą, będąc blisko zestrzelenia blondwłosego pilota i udaremnienia starań rebeliantów. Nagle nadlatuje Han Solo w Sokole Millenium i unieszkodliwia pościg, a Luke strzela torpedami protonowymi (wykorzystując wskazówki Kenobiego) i trafia w szyb. Wszyscy jak najszybciej oddalają się od Gwiazdy Śmierci w oczekiwaniu na eksplozję... która nie następuje. Okazuje się bowiem, że jedna z torped uległa detonacji zanim doleciała do reaktora. Stacja nie uległa więc zniszczeniu, zostały tylko w pewnym stopniu ograniczone jej zdolności bojowe. W tym oto momencie zaczyna rozwijać się alternatywna wersja wydarzeń. I, jak możemy przypuszczać, jest ona zupełnie inna od oryginalnej.

Praktycznie cała rebelia zostaje unicestwiona w bitwie o Yavin, Leia wpada w ręce Imperium, natomiast Luke udaje się na Dagobah w poszukiwaniu Yody (co zleca mu Obi-Wan Kenobi chwilę po tym, gdy młodemu Skywalkerowi prawie udaje się pokroić na kawałki Hana Solo po ich sprzeczce w Sokole Milenium). To początek nowej historii, a przyszłość pełna jest niespodzianek. Dlaczego bowiem Luke ma być kuszony przez Ciemną Stronę Mocy? Okazuje się, że Leia jest równie, o ile nie bardziej, podatna na jej pokusy i staje na czele Imperium, chcąc przywrócić pokój i porządek w galaktyce. Czemu Yoda ma pozostać na bagiennej planecie Dagobah? Równie dobrze może wsiąść na pokład razem z Lukiem i Hanem, rzucić się w wir wydarzeń i przysporzyć ogromnych kłopotów siłom imperialnym. Dorzućmy do całej tej mieszanki pojedynek na miecze świetlne między rodzeństwem Skywalkerów i otrzymujemy coś, od czego może zakręcić się w głowie.

Czytając komiks natykamy się jednak również na elementy doskonale nam znane. Wystarczy wspomnieć o treningu Luke'a na Dagobah pod okiem Yody czy sprzeciwieniu się Dartha Vadera Imperatorowi w kluczowym momencie. Są to wydarzenia, które w pewien sposób wiążą tę alternatywną wersję historii z tą oryginalną, znaną nam z trzech epizodów.

Biorąc te cztery zeszyty do ręki miałem dość ambiwalentne uczucia. Z jednej strony byłem ciekawy, co z tego tak naprawdę wyszło i jak potoczyły się nowe losy znanych mi bardzo dobrze bohaterów. Z drugiej strony natomiast trochę się obawiałem, czy całość nie będzie miejscami wymyślana "na siłę". Czym innym jest bowiem stworzenie nowej, niezależnej historii, a czym innym wymyślenie alternatywnej wersji historii już istniejącej. I to nie byle jakiej, ale tej znanej z najbardziej podziwianych przez wszystkich fanów Star Wars filmów - z oryginalnej trylogii.

Ogólne odczucia są w moim przypadku pozytywne. Czytając komiks miałem wrażenie, że to wszystko mogło się potoczyć właśnie tak, jak się potoczyło. Nie czułem sztuczności, tworzenia na siłę nowych rozwinięć fabuły, wplatania niepotrzebnych zwrotów akcji (a tego się właśnie bałem). Całość wyszła naprawdę solidnie. Może z wyjątkiem Yody, który przylatuje na Gwiazdę Sprawiedliwości (jak została nazwana Gwiazda Śmierci w piątą rocznicę zniszczenia Rebelii w bitwie o Yavin) stacjonującą w pobliżu Coruscant, a następnie wykorzystuje ją do atakowania floty Imperium oraz samobójczej akcji rozbicia jej o powierzchnię planety i zabicia Imperatora. To już była, przynajmniej według mnie, "lekka przesada".

Graficy odpowiedzialni za komiks spisali się rewelacyjnie. Utrzymali mroczny klimat, który moim zdaniem pasuje idealnie do tej wersji historii (klęska Rebelii, niepodważalne panowanie Imperium, praktycznie brak nadziei na jakąkolwiek poprawę sytuacji w galaktyce). Całość idealnie uzupełniają czarne cienie na twarzach bohaterów, dodające im zawziętości, determinacji i sprawiające, że czytelnik nabiera do nich prawdziwego respektu. Nie mogłem się jedynie przyzwyczaić do wyglądu księżniczki Lei, która od momentu zajęcia wysokiego stanowiska w Imperium, wyglądała, jakby miała na imię Helga i była żoną żołnierza Gestapo w czasach drugiej Wojny Światowej.

Zdaję sobię sprawę, że na pewno wielu osobom komiks ten nie przypadnie do gustu. Nie wchodzi bowiem do kanonu Gwiezdnych wojen. Być może będą oni uważać, że powstał trochę bez sensu, że stanowi odrębną całość i nie łączy się praktycznie z żadnym z innych dzieł osadzonych w świecie Star Wars. Ja polecam jednak spojrzeć na ten tytuł jako na ciekawostkę, coś innego, oderwanie od całego znanego świata, wspomnianą na początku artykułu zabawę w "gdybanie" i jej rezultaty. Jeśli natomiast ktoś uważa, że wydarzenia przedstawione nam przez autorów są nielogiczne, to nic nie stoi na przeszkodzie, by samemu stworzył historię w tym stylu. Wystarczy zmienić jedną rzecz i z logiczną konsekwencją stworzyć całą przyszłość. Zabawa na wiele wieczornych godzin. Ci natomiast, którzy podejdą do Star Wars Infinities: A New Hope z pewną dozą dystansu, na pewno dadzą się wciągnąć w tę "zabawę z czytelnikiem" i miło spędzą czas. Kto wie, może sięgną po następne dwa tytuły z tej serii? Ja sięgnę po nie z całą pewnością.

Ocena: 7/10

Go to page: 1 2

Your rating:

Please login!

ALL COMMENTS

Jedi Nadiru Radena | 2009-05-25, 12:13

Jak dla mnie tylko ANH trzyma poziom i jest naprawdę oryginalne - choć z ta Gwiazdą Śmierci, pardon: Gwiazdą Sprawiedliwości, która wbija się w Coruscant ktoś mooocno przesadził. Uderzenie takim gigantem w ecumenopolis skończyłoby się zniszczeniem planety... Ale poza tym przednie Infinities.