english

Main Page > Articles > Top lists > Książkowe Top 10

Książkowe Top 10

2012-01-24, 12:00 w Articles > Top lists

953

Cathia

Rating: 5.00

Pastwiłam się w ubiegłym tygodniu nad książkami gwiezdnowojennymi, jednak są przecież i takie, które da się czytać i to nawet z przyjemnością. Szkoda, że w gruncie rzeczy jest ich tak mało, że nie miałam najmniejszego problemu z wybraniem mojej dziesiątki. Czy Wasze ulubione książki się na niej też znalazły?

10. Wektor pierwszy – R. A. Salvatore (1999)

Pierwszy tom serii Nowa Era Jedi to naprawdę całkiem przyjemna lektura. Stosunkowo niewiele Luke’a Skywalkera i ferajny, ciekawe wprowadzenie nowej rasy, która wniosła przyjemny powiew świeżości do starwarsowego świata. Uwielbiam książki i filmy przygodowe, zwłaszcza te z cyklu „Naukowcy natknęli się na coś nieznanego i groźnego…”, a tak właśnie poprowadzono fabułę. Szkoda, że kolejne części cyklu były już nieco schematyczne.

9. Revan – Drew Karpyshyn (2011)

Jestem takim inżynierem Mamoniem, lubię grać w te gry, które znam i na moim dysku do dzisiaj znajdują się oba KotORy (i obie części Diablo!). Historia w nich nakreślona była tajemnicza, spójna i naprawdę intrygująca, nic zatem dziwnego, że skoro jej twórca zabrał się za pisanie dalszej części perypetii dawnego Lorda Sithów, było ciekawie. Znowu spotykamy Revana, Bastilę i Wygnaną Jedi i jest naprawdę smacznie! Niestety, książka jest elementem promocji gry The Old Republic i dużą jej część wypełniają przygody niejakiego Lorda Scourge’a, które czyta się jak zapis kolejnych etapów przechodzenia gry komputerowej. Bez nich byłoby zdecydowanie lepiej i na pewno wyżej w moim małym rankingu.

8. Rozdroża czasu – Paul S. Kemp (2010)

Jakkolwiek podróże w czasie to raczej domena Star Treka niż Gwiezdnych wojen, tę pozycję czytało się całkiem przyjemnie i bez unoszenia brwi z niedowierzaniem (zbyt częstego w każdym razie). Zderzenie bohaterów z czasów Wielkiej Wojny Nadprzestrzennej i tych z czasów Nowej Republiki było całkiem zadowalające, a lignan, tajemniczy minerał wzmacniający umiejętności użytkownika Ciemnej Strony, nie jest aż tak naciąganym pomysłem jak chociażby kryształ Kaiburr. A może po prostu lubię sithową historię i wzmianki o Sadowie sprawiają, że przełknę wszystko?

7. Seria X-wingi – Michael Stackpole i Aaron Allston (1996-1999)

Jak daleko mi do Rebelianta, tak jestem fanką Wedge’a Antillesa. Spodobał mi się, jak miałam lat naście, a potem polubiłam go po prostu jako sympatycznego pilota i przyjaciela głównych bohaterów. To pierwszy powód, dla którego uwielbiam serię x-wingową. Drugi? Książki napisane są znakomicie, nieśmiertelni Skywalkerowie z przyległościami to bohaterowie czwartoplanowi, w dodatku, chociaż nie znam się na lotnictwie i wojskowości, wszystko wyłożone jest jak krowie na łące i rozumiem, o co chodzi. Wiem, że niektórzy marudzą, że tylko tutaj pilot rozwala myśliwcem okręt, ale w końcu to Gwiezdne wojny!

6. Trylogia Hana Solo – A. C. Crispin (1997-1998)

Charakter Hana Solo bez wątpienia nieco zmienił się od czasu spotkania naszych bohaterów w kantynie Mos Eisley, a mnie właśnie spodobał się ten cyniczny drań, siedzący z panienką w knajpie, strzelający pierwszy do łowcy nagród… Dużo takiego Hana jest właśnie w tych książkach, w dodatku są świetnie poprowadzone fabularnie – pomysły całkiem nowe i w dodatku trzymające się kupy, ładnie zgrane z tym, co dotychczas na temat Hana zostało napisane. I już wiemy, skąd wziął się ten dług Chewiego!

5. Cienie Imperium – Steve Perry (1996)

Pierwszy projekt multimedialny w świecie Gwiezdnych wojen zaowocował znakomitym soundtrackiem, opracowanym specjalnie na jego potrzeby, umiarkowaną grą komputerową oraz dobrą książką. Może zachwycam się tym dlatego, że era Imperium jest po prostu moim ulubionym okresem w uniwersum SW, a może tym, że fabuła poprowadzona jest z jajem, coś się dzieje, nowi i starzy źli doskonale się uzupełniają… Plus Lord Vader, nieskażony jeszcze wizją Anakina drewna Skywalkera. Ach, czy już wspominałam o Dashu Rendarze, czyli klonie Hana Solo z jego łajdackich czasów?

4. Wojny Łowców Nagród – K.W. Jeter (1998-1999)

Boba Fett… czy ktoś potrzebuje innego argumentu? No dobrze… Boba Fett, książę Xizor, Kuat z Kuat, Darth Vader i Imperator. Intrygi, zabójstwa, Gildia Łowców Nagród i – co rzadkie w tym świecie – żadnego mamlania o przeznaczeniu, Mocy i innych tego typu kwiatkach. Świetnie poprowadzona akcja wciąga od pierwszego akapitu, a oczekiwanie na kolejne tomy jak rzadko były dla mnie prawdziwą torturą. Więcej nie napiszę – w przypadku tej trylogii spoilery są wysoce niewskazane.

3. Posłuszeństwo – Timothy Zahn (2007)

Timothy Zahn nie bez powodu nazywany jest jednym z najlepszych autorów, którzy pomagali tworzyć świat Star Wars. W Posłuszeństwie znakomicie nakreślił portret nie tylko znanych nam już bohaterów, ale również szturmowców Imperium, którzy nie do końca zgadzają się na samowolę niektórych oficerów i postanawiają sami upomnieć się o sprawiedliwość imperialną. W tle przewija się Lord Vader, księżniczka Leia, Luke i Han, uwikłani w odwieczną pogoń kotka i myszek, pojawia się też wielka miłość większości fanów – Mara Jade. Fabuła znakomita. Oby szybko pojawiło się tłumaczenie drugiej części!

2. Dziedzic Imperium – Timothy Zahn (1991)

Książka, która zapoczątkowała wielki boom na kontynuacje gwiezdnowojenne, ale nie będziemy jej mieli tego za złe. Wspaniałe nowe postaci – wielki admirał Thrawn i Mara Jade, mistrzowska intryga i dużo humoru sprawiły, że ta powieść to już klasyka. W końcu nie każde dwudziestolecie książki z uniwersum Star Wars zostaje oficjalnie uczczone! Niestety, kolejne części nie były już aż tak dobre, przynajmniej dla mnie.

1. Trylogia Bane’a – Drew Karpyshyn (2006-2009)

To jest to! Chociaż moja nienawiść do Dartha Bane’a datowała się od Mrocznego widma i od wprowadzenia idiotycznej Zasady Dwóch (parę miłych słów pod jej adresem tutaj), a po komiksie Jedi vs. Sith tylko mi się pogłębiło, to jednak lektura pierwszej części trylogii sprawiła, że ta postać mnie zdecydowanie zaciekawiła. Wreszcie Sith, który dąży do własnego celu zgodnie z logiką i zdrowym rozsądkiem. Wreszcie Uczeń, który jest samodzielną postacią, a nie kopią (nieudaną!) swojego pana. Wreszcie nie ma jojczenia o tym, co się stało i co się właściwie mogłoby jeszcze stać. Do tego świetna intryga, znakomite postaci poboczne i nowości zgrabnie włączone do kanonu. Więcej!

Tags: star wars, drew karpyshyn, a.c. crispin, timothy zahn, dziedzic imperium, revan, trylogia bane'a, wektor pierwszy, trylogia łowców nagród, rozdroża czasu, cienie imperium, steve perry, star, x-wingi

Your rating:

Please login!

ALL COMMENTS

Nonanol | 2012-02-12, 15:51

A czy orientujecie się, co z "The Old Republic: Fatal Alliance"? Będzie tłumaczone na polski?

Lady Sandman | 2012-01-30, 15:12

Err, co na tej liście robi Posłuszeństwo? Toć to samogwałt na starwarsowej prozie Zahna i jego (zwykle) fajnych pomysłach - żeby tylko wspomnieć nastoletnią Marę 'McGyver" Jade i jedną wielką żenadę jaką są TiKeje mający wątpliwości co do służby w zacnym Imperium. Generalnie podczas lektury odnotowałam facepalm za facepalmem, więc jestem mocno zdziwiona co to coś tutaj robi ;)

Kjorn | 2012-01-29, 23:25

Salvatore czytałem kilka pozycji, ale nie SW. Po takich "perełkach" jak "niekończące się i coraz bardziej pisane na siłę historie mrocznego elfa", nawet nie miałbym ochoty sięgać. Ale mogę się mylić

Stele | 2012-01-27, 17:52

W niezgodnościach miałem na myśli głównie Kuduara Mubata, czy jak mu tam było i Kuata. Ten pierwszy wyskakuje znikąd i przepada w niebyt. Tu wszyscy go znają i się z nim liczą, a w reszcie EU słowem go nie wspomniano. A co do Kuata, to wyobrażenie stoczni i społeczeństwa kuatańskiego czerpałem ze skanonizowanych wymysłów Saxtona (przy całej mojej niechęci do doktorka) i X-wingów. Tak polubiłem ten obraz, że trylogię przeczytałem wyłącznie dla tego wątku! Dostałem trzęsącego portami kociarza. Dyrektor największych stoczni w galaktyce, obawiający się eskadry rebeliantów i nacjonalizacji ze strony szanującego wolny rynek Imperium. Akcja z kradzieżą niszczycieli holownikami dobiła sprawę i uplasowała tą historię na równi z IG-88 na DS2...

Co do Zahna, to mamy wiele wspólnego. Nie przeczytałem jego ponoć słabszych pozycji, ale po samej trylogii i Ręce, nie uznaję go za nic wybitnego. Jedyne co osiągnął, to szacunek u innych autorów i redaktorów, którzy nie olewają jego pomysłów. W ciągnięciu własnych bohaterów i niepotrafieniu zbudowania fabuły bez klonów, nie widzę nic wybitnego.

Pierwsze trzy Stovery lubię. Mindor i najnowsze opowiadanko to żenada niestety.

Cathia | 2012-01-27, 09:12

@Stele - wiesz, mnie w pewnym momencie zabrakło cierpliwości na podążanie za każdą książką, wkurzyły mnie zwłaszcza dylogie w Nowej Erze Jedi, w związku z tym mam braki wiedzowe, których nie mam czasu nadrobić na Wookie - nie widzę tych niezgodności, o których mówisz, w książkach Jetera, widzę za to porządny kawał sensacji, które bardzo lubię. Jak dla mnie super.

Odnośnie Stovera - nie. Zupełnie mi jego pisanie nie leży, ale z drugiej strony nie jestem też wielką fanką Zahna, zwróć uwagę, że mam tutaj "Dziedzica Imperium", nie całą Trylogię oraz "Allegiance" (z moją obsesją odnośnie czasów imperialnych podejrzewam, że właśnie dlatego książka "mi weszła"). Nie znoszę dylogii Ręka Thrawna, bo ma nędzny pomysł, nie lubię też "Poza Galaktykę" czy "Rozbitków skądśtam" - samo nazwisko nie gwarantuje sukcesu :)

Kaelder Dherven | 2012-01-26, 09:28

Z "Komandosów" to tylko pierwszy tom.. ew. Potrójne zero w kilku momentach, jednak jako całość jest baardzo słabą serią. Z książki na książkę, robi się zbyt "udziwniona" i łzawa.. Zabrakło mi niestety "Zemsty Sithów" i "Punktu przełomu", które są uznawane wśród fanów za jedne z najlepszych jakie powstały.

Stele | 2012-01-25, 23:52

Można nie lubić Stovera i kochać Zahna, ale trylogia Jetera w jakimkolwiek topie? O ile trzeba dać jej plus za brak machajkijów, to zgodności świata przedstawionego z resztą EU tam tyle, co w Księciu Jedi, a absurdalnymi rozwiązaniami przebija momentami Andersona. No i w finale ginie kotek. :(

jar2k | 2012-01-25, 20:05

napewno kupię komiks polowanie na łowcę

smajlush | 2012-01-25, 16:55

Rozdroża, Bane, Revan - zgadzam się. Brakuje mi tu pierwszych Komandosów i Stovera (ależ ja małpuję innych!) i jeszcze z LotFa - Poświęcenia i Braterstwa Krwi.

Binol | 2012-01-24, 23:27

Wiadomo, w marcu premiera, wydawca Amber, tłumaczy Aleksandra Jagiełowicz i Grzegorz Ciecieląg.

Amber specjalnie zmienił plan wydawniczy w związku z premierą The Old Republic.

Nonanol | 2012-01-24, 22:38

Ja jako fan KOTORów, muszę zadać to pytanie.
Wiadomo coś o polskim wydania Revana?

Cathia | 2012-01-24, 21:56

Caedus - i o to chodzi :) wiesz, jaki świat byłby nudny, gdyby wszyscy lubili to samo? :)

Nadiru - trylogia Jetera jest po prostu znakomita!!! Stover mi nie leży, zupełnie, podobnie jak travissowa...

Visct - no w tym przypadku jestem typową babą - cały cykl klonowy mi się średnio podoba :/

Caedus | 2012-01-24, 18:35

Oj, moja lista za bardzo by się nie powieliła z tą. Jedynymi pozycjami, które by się na niej znalazły to Droga zagłady, Spisek Xizora, no i ewentualnie Dziedzic Imperium :).

Jedi Nadiru Radena | 2012-01-24, 17:37

Miło widzieć, że ktoś jeszcze pamięta o trylogii K.W. Jeter - zawsze uważałem, że jest mocno niedoceniana :) Ale na swoją listę na pewno nie wrzuciłbym ani "Posłuszeństwa", ani "Revana" - za to na bank wszystko od Stovera i "Komandosów" Traviss :)

JB | 2012-01-24, 17:20

W zasadzie to prawie sie pokrywa z moja top10, choc przyznam, ze pare pozycji z Twojej listy jeszcze umknelo mojej uwadze. Nalezy to nadrobic :)
A co do X-Wingow - To TYLKO pisane przez Stackpole'a. Reszte ciezko sie nawet czyta