english

Main Page > Articles > Felietonowy Tygodnia Początek > Wampir zagubiony w dzisiejszym świecie

Wampir zagubiony w dzisiejszym świecie

2011-03-29, 07:01 w Articles > Felietonowy Tygodnia Początek

1421

Krzysztof Rewak

Rating: 4.62

Go to page: 1 2

Lubię wampiry, ale odnośnie faktycznego stanu tego twierdzenia względem rzeczywistości moi znajomi nie powinni mieć żadnych wątpliwości. Śmierm twierdzić, że jestem zapalonym miłośnikiem ostrych zębów, spożywania krwi i ogólnej otoczki, która tworzy się przy temacie wampiryzmu… A może raczej powinienem użyć formy czasu przeszłego i powiedzieć tworzyła? Każdy, kto przynajmniej w minimalnym stopniu śledzi amerykańską popkulturę, zauważył ostatnie tendencje do kolosalnej względem oryginału zmiany archetypu wampira w literaturze (niestety głównie młodzieżowej), filmie czy w jak popularnych w wielu kręgach produkcjach telewizyjnych. Zmiany są bolesne i zawsze mają swoją cenę, ale dlaczego ja mam płacić poświęceniem części swoich zainteresowań za miliony nastolatek, które wymarzyły sobie idealnego faceta jako zniewieściałego wampira?

Ten komiks, choć nieco przydługi jak na internetowy pasek, idealnie odwzorowuje dzisiejsze postrzeganie wampira. Z krwiożerczej bestii będącej postrachem ludzi i ciekawego przykładu ewolucji pogańskich wierzeń w stały element kultury naszej cywilizacji, postać krwiopijcy przekształciła się nagle w przystojnego kochanka dbającego o innych, najlepiej brzydzącego się hemoglobiną, a który po wystawieniu na działanie promieni słonecznych… błyszczy. Och, dajcie spokój, przecież to jest beznadziejne. Nie ma co ukrywać, Zmierzch pani Meyer i jego trzy kontynuacje przeczytałem jakiś czas temu i nawet mi się spodobały ze strony technicznej (autorka, mimo beznadziejnych opisów relacji bohaterów i absurdów niszczących mój dotychczasowy światopogląd, potrafiła wykrzesać z siebie ciekawą opowieść, którą po prostu bardzo przyjemnie się czytało), ale nie powiedziałbym, że są jakieś naprawdę najgorsze. Ot, mogłoby to być kolejne przedstawienie kreacji wampira w odbiegający od konwencji sposób… A przecież zabawa konwencją zawsze mnie bawiła, więc gdzie mamy problem?

Na przestrzeni wieków wąpierze i strzygi przechodziły liczne przemiany, by wyewoluować w znany nam wizerunek wampira sprzed epoki Meyer, jeżeli mogę użyć takowego stwierdzenia. Z czasem pojawił się strach przed krzyżami, srebrem czy czosnkiem, zanikły transformacje w nietoperza, w różnoraki sposób interpretowano podatność na światło… Meyerowski Edward Cullen był po prostu kolejną wariacją wampira, który – nie oszukujmy się – wypadł nieco z popkulturowego obiegu w ostatnim czasie i nie byłoby z tym żadnego problemu, gdyby nie został natychmiastowo uwielbiony przez rzesze fanek na całym świecie. Wampirzy wegetarianizm stał się nagle w umysłach producentów filmowych genialnym sposobem na zarobienie kupy pieniędzy, a na fali ponownego zainteresowania świata tematem krwiopijców powstały liczne dzieła pokroju Pamiętników wampirów, True Blood czy innego Zmierzchu. W tym roku wreszcie możemy zaobserwować jako takie osłabienie ogólnej fascynacji odmianami strzyg na rzecz zombie, które spopularyzowała chociażby serialowa adaptacja komiksu Roberta Kirkmana, The Walking Dead AMC. No i muszę powiedzieć, że cieszy mnie takowy obrót sytuacji.

Pół roku temu powiedziałem sobie, że wreszcie obejrzę Buffy: postrach wampirów – kultowy w wielu kręgach serial mistrza kreowania świata przedstawionego, Jossa Whedona znanego nam przede wszystkim z Firefly’a. Od niedawna oglądam sobie wyrwane z kontekstu odcinki na Sci-Fi Universal (jedyna rzecz dla której włączam telewizor!) i choć jeden z moich znajomych stwierdził, że nigdy nie ruszyłby Buffy ze względu na klasyfikację w kategorii teen drama, produkcja mnie zauroczyła w wystarczającym stopniu, by załatwić sobie całość. Buffy Summers i reszta ekipy są jak na razie świetni i mam nadzieję, że ten specyficzny klimat i świat pochłoną mnie chociażby jak opowieść o Dwunastu Koloniach Kobolu, ale w moim odczuciu show kradnie postać Spike’a grana przez Jamesa Marstersa. Jak można nie polubić wampira, który stylizuje się na Billy’ego Idola, pobiera liche pieniądze za akcje przeciwko demonom, które głównie później przepija, a którego połowę tekstów mógłbym zapisać gdzieś jako moje ulubione cytaty. To tylko 144 odcinki, czyli sto godzin, więc myślę, że dam radę ogarnąć całość w dosyć krótkim czasie; bo co może być fajniejszego od polowania na wampiry…? Nie odpowiadajcie, naprawdę sam potrafię znaleźć przynajmniej kilka ciekawszych alternatyw, ale nie zmienia to faktu, że Buffy mnie do siebie jakoś ciągnie.

Za co tak lubię wampiry? Dlaczego nie wybrałem za obiekt swoich zainteresowań zombie, wilkołaków czy innych syren? Nawet zniewieściałe wampiry mają więcej uroku osobistego niż poddane takiemu procesowi zombie (wpadłem w stan śmierci klinicznej po ostatnio przeczytanej na Darltonie recenzji pilotażowego odcinka Awakening), a wymienione wilkołaki są ostatnio jakoś prawie ciągle traktowane jako dodatek do opowieści o wampirach. Poza tym co może być fajnego w kimś, kto wbrew swojej woli zmienia się w wielkie, ujadające w świetle pełni księżyca bydle? Albo w kobiecie, która zamiast nóg ma rybi ogon? Jej, jakie to musi być straszne i jak strasznie skrzywioną psychikę musiała mieć osoba, która je wymyśliła… No, ale dlaczego wampiry? W zasadzie nie jestem jakimś wielkim fanem fantasy, gdyż zawsze bardziej ciągnęło mnie do zaawansowanych technologii, kosmosu i ogólnie pojętej fantastyki naukowej, jednak w pijawkach jest coś magnetycznego. Nieśmiertelność, potrzeba picia ludzkiej krwi, pewien rodzaj elegancji… Jeżeli miałbym abstrakcyjnie wybrać jaką nadnaturalną istotą miałbym zostać, wampir (no, ewentualnie jeszcze ziejący ogniem smok!) z pewnością przebiłby wszystkie inne możliwości.

Cieszę się, że wreszcie przemija to ogólne zainteresowanie wampiryzmem, jeżeli w ogóle jeszcze możemy mówić o takim terminie w przypadku dzisiejszej fazy fascynacji pierdołami, które ktoś mylnie nazwał wampirami. Gdzie podziały się prowadzona historia i klimat Wywiadu z wampirem? Albo Drakuli Stokera? Blade’a? Dlaczego zamiast tego otrzymujemy błyszczącego w promieniach słonecznych Edwarda granego przez Roberta Pattinsona, który wygląda jakby przez cały czas kręcenia ujęć do filmu miał porażenie mózgowe? Homo nocturis, bo takie zabawnie pseudonaukowe określenie wampira po łacinie podaje niezastąpiona Wikipedia, najwyraźniej nie może się odnaleźć w dzisiejszym świecie, co jest sytuacją zdecydowanie przykrą, nie uważacie? I pojawia się tylko pytanie czy to właśnie świat się zmienił w tak wielkim stopniu? A może to tylko ludzka mentalność?

Go to page: 1 2

Tags: wampiry, zmierzch, buffy: postrach wampirów, spike, seriale, filmy, książki, dracula, zombie, wilkołaki, the walking dead, battlestar galactica, pamiętniki wampirów, amc, kultura

Your rating:

Please login!

ALL COMMENTS

Mr Palpatine | 2011-04-03, 20:07

Wampiry ? Azanci są dużo fajniejsi! Jak dla mnie lepsze jest wysysanie mózgu przez nos czułkami wystającymi z policzków. Podoba mi się w nich to, że prawie niczym nie różnią się od ludzi (większy nos). Nawet te czułki mogą schować. A najlepsze, że byli w Gwiezdnych Wojnach !

Vic | 2011-04-01, 13:21

Mam dosc tych glupich wampirow... Ile mozna?

Asmodeusz | 2011-03-31, 22:35

Stoker, Coppola, Bela Lugosi i Murnau. A resztka jest namiastką, której bardzo daleko do nich. Przynajmniej w mojej ocenie.

Caedus | 2011-03-31, 21:18

Co do wampirów, to taką postacią został nasz Sam Witwer (Gelen Marek z TFU) w amerykańskim serialu Being Human.

Suvoshi | 2011-03-30, 16:33

respekt dla graczy systemu WoD : )
rewelacyjny świat i koncepcja..

Alkern | 2011-03-30, 13:14

Kindred jest mocno osadzony w RPG "World of Darkness", więc nie dziwne, że przedstawione w nim wampiry są dobrze obmyślone, skoro WoD jest jednym z topowych systemów.

hackeradyn | 2011-03-30, 11:43

Co do mnie to stare ekranizacje draculi tak. Starsze filmy o vampirach typu Vampire Circus sic! Buffy, Zmierzch, Blade, Vampire Diares to jakies totalne nieporozumienie.
Tak co by mnie nikt źle nie zrozumiał. Lubie klimat Dark Worlds (czyli dobre ukrywajace sie vampiry), ale nie wyżej wymienioną kupę. Sztandarowym przykładem dobrego serialu w tych klimatach jest Kindred the Embranced

Suvoshi | 2011-03-30, 08:57

osobiście mam awersję do wampirów po ostatnich filmach/serialach..

Draygo | 2011-03-29, 20:54

mnie tam wampiry jakoś nie interesują, wole wilkołaki :P

Miglanc | 2011-03-29, 17:46

mnie wampiry jakoś nie kręcą, jak już to wolę wilkołaki czy innych likantropów ;P

Grabka | 2011-03-29, 17:31

Akurat pamiętniki wampirów uwielbiam. Moje siostry jeszcze większymi fanami wampiryzmu, widziały wszystko części Zmierzchu, mają wszystkie książki z z tej sagi, a teraz jeszcze czytają wersję książkową Pamiętników Wampirów. Ich kolekcja książek jest nawet większa niż moja z Gwiezdnych Wojen :P