Prelekcja jakich mało... - rady dla konwentorobów

2011-02-02, 14:25 w Articles > Columns

523

Yako

Rating: 4.29

Tak. Jeżdżę czasem na konwenty. Ba! nawet jakiś czas temu miałem przyjemność być "głównym orgiem" kilku imprez tego typu. Nie będę się wymądrzał na temat tego, jak konwent przygotować, czy jakich błędów unikać, bo musiałbym takich imprez zrobić kilkanaście, aby czuć się kompetentnym do radzenia komukolwiek. Dziś chciałbym się skupić na tym, co jest kwintesencją konwentu - programie. Ot taki po prostu zbiór spostrzeżeń i uwag na temat konstrukcji programu.

Powiedzmy sobie jasno: na konwenty jeździ się z dwóch powodów. Dla programu (tematyki, a także prowadzących) i dla ludzi - przyjaciół i znajomych. O ile, jako konwentorób, nie możesz zapewnić mi, że przyjadą moi przyjaciele, to możesz postarać się o dobry program. Czyli o ciekawe tematy i o dobrych prowadzących.

Na konwentach większość programu jest robiona przez fanów. Bardzo słusznie - to często osoby naprawdę mające pojęcie o tym, o czym mówią. Ale często też... prowadzą prelekcję tylko dla tego, aby wejść za mniejsze pieniądze na imprezę, albo tylko wydaje im się, ze są w stanie ciekawie opowiadać na dany temat. Często też schodzą z tematu i oddają się dygresjom, albo dyskutują ze słuchaczami (na pewno się z tym spotkaliście - na widowni jest gość, który za wszelką cenę chce udowodnić, że wie lepiej od prowadzącego, a prowadzący daje się porwać dyskusji i za wszelką cenę stara się pokazać, że dyskutant się myli... A pozostali uczestnicy siedzą i najchętniej zabiliby niepożądanego dyskutanta).

Ale to nie wyczerpuje problemów! Może być też tak, że nasz prelegent ma ogromną wiedzę na dany temat, ale nie bardzo potrafi ciekawie opowiadać. Traci wątek, krąży wokół tematu, nie bardzo potrafiąc jasno wyrazić swoje myśli. Z czymś takim też się na pewno spotkaliście podczas różnych konwentów. Jak organizator może sobie z tymi problemami poradzić?

1. Być może dobrym rozwiązaniem byłaby forma prelekcji - "wywiadu". Wymaga to więcej pracy od organizatorów, ale... może być ciekawiej. Jak to wygląda? Po prostu na sali jest dwóch prowadzących. Jeden - nasz prelegent występuje w roli eksperta, a drugi, ktoś "od organizatorów" rozmawia z nim na zadany temat. To jest oczywiście trudne, bo taki prowadzący musi się solidnie przygotować i zapoznać z tematem, oraz oczywiście sam być nie w ciemię bity, aby odpowiednio poprowadzić rozmowę. Jest to dobra metoda na prelegentów którzy właśnie świetnie znają się na temacie, ale nie bardzo potrafią zaprezentować się przed publicznością.

2. Odsiewać. Wiem, że to zabrzmi paskudnie, ale naprawdę - jako organizatorzy mamy prawo odmawiać prowadzącym prelekcje. Lepiej mieć w programie trzy bloki dobrych prelekcji, niż sześć bloków pełnych, nie bójmy się tego słowa, gówna.

Ten drugi punkt jest właśnie szczególnie ważny. Konwenty chcą się rozwijać, przyciągać jak najwięcej gości. To zrozumiałe, ale pytanie - jakim kosztem? Zauważyłem nawet pewną rywalizację: "U nas było 1000 ludzi! U nas 900!", "Mieliśmy sześć bloków programowych!". Wszystkich ogarnia jakaś dziwna mania liczb! Co z tego, że było 1000 osób, jak większość z nich gros czasu przesiedziała w knajpie konwentowej? Co z tego, że było sześć jednoczesnych prelekcji, jak cześć się nie odbyła, bo prelegent nie dotarł, albo prelegent był, ale nie było publiczności?

(Jest jeszcze inna kwestia - punkt widzenia prelegenta. Prelegent poświęcił masę czasu na przygotowanie prelekcji, a nikt na jego prelekcję nie przyszedł, bo w tym samym czasie jest jakiś "killer punkt programu".) Rozumiecie o co mi chodzi?

Jako gość konwentów mam jeszcze jedno marzenie - aby prelekcje były nowe. Ja wiem, że to jest trudne, ale naprawdę oglądanie po raz szósty tej samej osoby mówiącej o tym samym - nie jest tym, co tygrysy lubią najbardziej. Fajnie też jest zapraszać autorytety. Kto inny ma mówić na temat "Bóg a Moc" jak nie filozof czy ksiądz?

Podsumowując tę moją pisaninę mogę powiedzieć tylko jedno. Program i prelegenci to ważna część konwentu. Nie jedyna oczywiście, ale na pewno jest czymś, co powinno być dopieszczone. Ja zwracam uwagę na dwie rzeczy. Organizację i program. Też tak macie? Do zobaczenia na następnym konwencie!

Piotr A. Wasiak

Tags: fandom, konwenty, poradniki, prelekcje, eventy, wydarzenia, wykłady, dyskusje

Your rating:

Please login!

ALL COMMENTS

Mando Araxuss Yexyr | 2011-02-05, 12:53

Wszystko sprowadza się do tego że prelekcje trzeba robić z głową i uprzednio je przygotować.

optymista | 2011-02-04, 07:46

Denerwują mnie ludzie, którzy nie szanują prowadzących i ciągle się wcinają w wypowiedź. To jest brak ogłady towarzyskiej i kultury osobistej. Natomiast to so przedstawił Yako, nie jest niczym nowym. Problemem nie jest niewiedza na temat jak porwac publiczność tylko stres, publiczność bardziej cwana od samego cwaniaka.

Cathia | 2011-02-03, 22:43

Ta dyskusja z publicznością nie jest jednoznacznie zła. Nieraz osoba z widowni ma do powiedzenia coś równie ciekawego, co prowadzący, uzupełnia jego wykład, albowiem nikt - nawet prelegent - nie jest wszechwiedzący :)
Ogólnie mam za sobą sporo prelekcji - w tym dużo w roli tej pani na środku - i generalnie najbardziej lubię takie, podczas których można się dużo ciekawych rzeczy dowiedzieć też od osób na widowni. Choć prawda - jeśli to pieniacz - może zniszczyć całą prelkę. Nieszczęsny prelegent musi być doświadczony w walce z trollami :D

Nestor (piszę z pracy bez zalogowania bo zapomniałem hasła) | 2011-02-03, 13:09

Z tymi dyskutantami to niestety jest problem. Na Polconie 2009 pewien znany fan mający inicjały nickname'u MS, zwracał uwagę samemu Jackowi Drewnowskiemu na temat tytułów Egmontu. Zazwyczaj albo wyprzedzał fakty, albo wprowadzał słuchaczy w błąd (umyślnie?).

A co do tematu, to osobiście uważam, że przyszłością prelekcji są panele dyskusyjne animowane przez prowadzącego lub prowadzących. Sam takie preferują, wtedy publika najbardziej się udziela. Niech to będą 2-4 osoby, ale reszta z zainteresowaniem słucha, potakuje lub sprzeciwia się wygłaszanym tezom. A jak ktoś znajdzie złoty środek między panelem a prelekcją to będzie rozchwytywany.