english

Main Page > Articles > Short stories > Kryminalne zagadki II: Wysoki cel

Kryminalne zagadki II: Wysoki cel

2010-12-29, 21:00 w Articles > Short stories

571

Darth Kamil

Rating: 4.67

Tym, którzy to czytają.

Moją ulubioną czynnością jest sen. Wtedy nie muszę użerać się z innymi ludźmi i ze samym sobą.
- Wilhelm „Des” Ekehard

Widziałem wiele obrzydliwych i niesmacznych zbrodni. Uczestniczyłem w niezliczonej ilości sekcji zwłok. Spotykałem się z wieloma dziwacznymi przestępstwami. O, przed chwilą zobaczyłem nawet najohydniejszą rzecz w całej galaktyce.

I nie, nie patrzyłem wtedy do lustra. Był to mój sąsiad — nie znoszę faceta.

Generalnie byłem wstanie wytrwać z jedną i tą samą kobietą przez dziesięć lat. Tak, przez całą dekadę. Wyczyn niemały, ale o tym kiedyś indziej.

Wracając do nieprzyjemnych zdarzeń zejść z całej galaktyki. Mój żołądek wytrzymywał dużo, ale to co mnie spotkało było oburzające! Zupełny brak kultury. Phi!

Wezwano mnie wczesnym rankiem do jednego z biurowców. Z wstępnych informacji jakie przekazał mi Rister, mój podkomendny, wynikało, że w jednej z bogatszych dzielnic zamordowano jakiegoś faceta. Dokładniej zastrzelono.

I ileż razy spotykałem się z takimi przypadkami. Planowane morderstwa, te w afekcie, te przypadkowe, ale wszystkie z nich w miarę cywilizowanych miejscach. A tu, tak tu, kiedy wszedłem do apartamentu zdziwiłem się strasznie. Jakiś aspirant zamiast zaprowadzić mnie do salonu, kuchni, sypialni, albo chociaż balkonu zabrał mnie... do wychodka. Kibelka. Toalety. Wucetu.

Ani trochę nie było mi do śmiechu. Dokładnie, czyli „zabawniej” rzecz mówiąc, facet siedział na muszli klozetowej z wielką dziurą w głowie. Dzięki Mocy jeszcze nie zaczął, morderca kropnął go od razu. Takiej ulgi dawno nie odczuwałem. Uff...

Właściwie chciałem jak najszybciej stamtąd wyjść i nie pozwalać moim oczom oglądać tej gorszącej sceny, ale no cóż — ktoś musiał się rozejrzeć za śladami.

Szkło na podłodze, pochodzące z roztrzaskanej szyby naprzeciwko zabitego, sugerowało strzał z karabinu snajperskiego. No bo bez jaj, ale ze zwykłego blastera nie strzeli się z takiej odległości. Do domu nikt nie wchodził, a za oknem rozciągała się ogromna przepaść ulicy. Opadała kilka poziomów w dół, tworząc miejsce dla latających pojazdów.

Zwykła broń nie miałaby takiego zasięgu, żeby dotrzeć do ofiary z drugiej strony chodnika. Trajektoria lotu błyskawicy laserowej zaprowadziła mnie na dach budynku znajdującego się naprzeciwko, tak więc raczej na pewno musiał być to zamach.

Chyba, że ktoś chciał sobie postrzelać do ludzi bez żadnego powodu.

No ale cóż, niestety nikt niczego nie widział.

Zawsze zostaje możliwość, że facet zabił gościa z bliższej odległości, wyciągnął szybę i strzelił do niej, żebyśmy myśleli, że go tu nie było, a był. Ale ten scenariusz jakoś niezbyt mi pasował.

Tak czy owak, kiedy pogrążyłem się w aktach zabitego, znalazłem jeden z prawdopodobnych motywów. Evead Jikl zajmował się szyfrowaniem.

Wnioski wyciągały się same.

Trup pracował dla jednej z prywatnych firm produkujących jakieś dziwne urządzenia służące do komunikacji. Problem w tym, że kiedy chciałem ich przepytać i dowiedzieć się coś więcej o Eveadzie, kazano mi umówić się na spotkanie.

A terminy mieli napięte. Szczyt bezczelności. To nie miała być towarzysko-firmowa rozmowa na temat nowej jakości bielizny, a... no właśnie, niekulturalnego morderstwa.

Jeden telefon do znajomego wystarczył i te (jak to mawiał mój drugi zaprzyjaźniony urzędnik) „kapitalistyczne rankory” przyjęły mnie bez problemu. Choć szczerze to niezbyt dużo się dowiedziałem — zwyczajny, szary człowieczek, ale za to pracowity, sumienny, lekko siwiejący i... o zgrozo, łysiejący.

Współczułem mu z tego powodu. Nie wiedzieć czemu, matka natura załatwiła część z nas bardzo nieprzyzwoicie. Całe szczęście mnie włosy nie wypadały w takich ilościach by upodobnić się do rattatakana (borajstwa były łyse zupełnie).

Dopiero rozmowa z osobami, z którymi pracował nieboszczyk przyniosła ciekawy efekt.

— Czy pański współpracownik miał może jakiś wrogów? — jak zwykle zapomniałem imienia ofiary.

— Nikt o kim bym wiedział — rozmawiałem z czerwonym togrutaninem. Na swój sposób wyglądał trochę śmiesznie.

— Na pewno? — później zastanawiałem się czemu intuicja kazała mi się zapytać o to raz jeszcze, ale jak zwykle przeczucie trafiło w samo sedno.

— Chociaż, w sumie... — facet rozejrzał się dookoła, sprawdzając czy nikt nam się nie przygląda. Poza wielkim obrazem prezesa na ścianie, w pobliżu nie było nikogo. — Wie pan, trochę się z nim przyjaźniłem i... może to niezbyt chlubne, ale Evead nie miał najlepszych stosunków ze swoją żoną, Esterą.

— O co poszło?

— Chciała rozwodu. Znalazła sobie jakiegoś innego faceta, z tym, że Evead nie był skłonny podpisać dokumentów. Nie zdziwiłbym się, gdyby go kropnęła, żeby zyskać i majątek po nim, i nowego męża. A nasz szyfrant był całkiem bogaty.

Interesujące.

Jak na złość mój rozmówca nie znał personaliów gacha żony.

Co dziwne, jedyna kobita, z którą chciałbym w tej chwili porozmawiać była nieosiągalna. Estera wsiąkła gdzieś jak droid protokolarny w smar. A imię zapamiętałem tylko dlatego, że mój myszopies miał tak kiedyś na imię.

Niestety badania, sekcja i tym podobne sprawy nie przyniosły zbyt obiecujących informacji. Wszyscy gościa kochali (prócz żony), lubili i szanowali.

Z racji braku jakiegokolwiek punktu zaczepienia wróciłem do domu ofiary. Na samą myśl robiło mi się niedobrze, ale... w końcu śledztwo ważniejsze. Poza tym, z miłą chęcią zamknę gościa zabijającego innych na muszli klozetowej.

Jak tylko znalazłem się na miejscu, zabrałem się za przeglądanie szpargałów. Może znajdę coś istotnego, co zwykli technicy i zbieracze śladów przegapili.

Tym razem się myliłem i... zostałem mocno zaskoczony. Facet był dziwny. Nie, wróć. Świrem znaczy, ale w sposób negatywny. Dziwakiem to ja jestem i tak siebie określam, ale w sensie pozytywnym, bo na tym świecie są potrzebni ludzie dziwni i zwariowani.

Ale nie można nazwać takiego zachowania... no właśnie nie wiem jak. Facet miał masę małych karteczek, na których znajdowały się zupełnie pozbawione sensu zdania, wyrazy i liczby. Chociażby to:

„Różne emblematy. Bella El liczyła. Ik Anor jest ewidentnie statycznym tatą. BE.”

Można by to pod psychiatryka podciągnąć. Po diabła zapisywać takie informacje? Niby co one przynosiły?

Jak już jesteśmy przy różnych głupstwach. Ta notka mi się szczególnie spodobała. Nie wiem czemu, ale jakoś tak sympatycznie brzmiała.

„To ćwok. Wielka dupa o subiektywnie, ekscentrycznie nieregularnym tyłku. Rain ujrzała leżące ekspresyjne szczudła.”

Generalnie po przeczytaniu całego takiego stosu papierków miałem głupiego łowcę nagród z mózgu, który kazał mi popełnić samobójstwo. Czegoś takiego nie zdzierżę i faktycznie wyskoczyłbym z okna, gdyby nie wiadomość, która przyszła do biura denata w ostatnim momencie. Z szarego urządzenia wyskoczyła kartka, na której pisało coś takiego:

Na wtorek:
Zabity, a bity i torturowanY. Król. Ludzie. Ona nawet jest abstynentką. Pewnie, o rany właśnie, aktualnie nie yestem wśród swoich. Choć mogę aktualizować główne aktywa, kod: sZYNY 4513-k. Później opiszę moją opowieść pt. „CY”.

W pierwszym momencie po przeczytaniu tego zbioru chaotycznej treści, zacząłem jak najszybciej tylko mogąc, biec w stronę balkonu licząc, że nie będę długo spadał. Są dwie rzeczy, których nienawidzę: głupota ludzka i klopsy przygotowywane przez Ristera.

Już byłem jedną nogą za balustradą, kiedy nagle mnie olśniło.

Facet był szyfrantem!

Że też nie wpadłem na to prędzej. Całe szczęście mój umysł miał świetne wyczucie czasu. Dodatkowo w tej samej chwili do apartamentu wszedł Rister.

— Co robiłeś na balkonie? — wyglądał na trochę zdziwionego.

— Wiesz, tego typu tarasy są niebezpieczne na takich wysokościach. Ktoś mógłby z nich spaść i się zabić.

Rister jak zwykle nie zamierzał zagłębiać się w moje dziwactwa i tylko pokiwał głową.

— Facet od informatyki coś znalazł. Chyba mamy nowy trop.

— Masz przy sobie komunikator?

Rister zrobił jeszcze bardziej zdziwioną minę.

— Nie jesteś ciekaw co mam ci do powiedzenia?

— W tej chwili nie. Daj tylko znać tym z antyterrorystycznego. Właśnie znalazłem im robotę. Będzie trzeba odbić tego szyfranta.

Pytanie: Dlaczego Des uważa, że Evead Jikl żyje i trzeba go ratować?

ROZWIĄZANIE ZAGADKI

Tags: opowiadania, kryminalne zagadki, fanfiki, wysoki cel, morderstwa, darth kamil

Your rating:

Please login!

ADDED FILES

Wysoki cel - rozwiązanie zagadki

ALL COMMENTS

Marcindus | 2011-01-12, 21:25

FAJNE I POZDRO KAMILU MROCZNY

JohnnyTano | 2011-01-11, 12:06

Nawet fajne... Bardzo oryginalne, ale czekam na bardziej złożone zagadki...

Jedi Nadiru Radena | 2011-01-01, 17:54

Arta dodałem ja, a wziąłem go stąd:
http://www.swagonline.net/node/3969

Co by nie było, że biorę grafę i nie podaję, skąd ją biorę ;)

paweljsw1 | 2011-01-01, 16:20

Darth Kamil-->Ale to są gatunki,a nie rasy.
Czyjego autorstwa jest art z detektywem?

Darth Lukas | 2011-01-01, 11:25

Nawet fajne.

Darth Kamil | 2011-01-01, 10:12

paweljsw1 ---> 1. Faktycznie "Rattatakanie", jak i cała reszta ras pisze się z wielkiej. Sugerowałem się słowem "ludzie" pisanym z małej (bo to w końcu też rasa). A te wszystkie "Wookie" i "Ewoki" z wielkiej, bo hmmm... nazwa własna? Niestety nie jestem polonistą : (

2. Tak, wiem. Mam porąbaną stylistykę i zawsze ktoś zwraca na to uwagę. O tyle lepiej, że piszę o zwariowanym detektywie, do którego takie "zwroty" powinny pasować. No ale gorzej z czytelnikiem.
Dzięki.

Komandor Gree | 2010-12-31, 18:32

Fajne opowiadanie ;)

paweljsw1 | 2010-12-31, 17:57

Opowiadanie całkiem całkiem.
"tak więc raczej na pewno musiał być to zamach."Trochę to dziwne może lepiej brzmiało by "niemalże na pewno".Nie mam pewności ale czy rattatakana nie pisze się z wielkiej litery?

Darth Kamil | 2010-12-31, 15:42

Lord Vau ---> Z regularnością u mnie strasznie kiepsko. Nawet przy codziennych sprawach. Jeśli utrzymam tępo jednej zagadki na miesiąc powinno być dobrze.
Chociaż przy nadmiarze wolnego czasu może uda mi się napisać coś więcej.

Przy okazji, dzięki. Miło wiedzieć, że się podoba : )

Lord Vau | 2010-12-31, 13:19

fajne te zagadki, a nawet patrząc na to jako nie zagadkę, ale opowiadanie ;)

czy zakładasz regularne dodawanie tekstów (np. co poniedziałek, czy co wtorek) czy dowolnie ?

Herkay | 2010-12-30, 23:59

O kurde, sprytne. Fajne, spodobał mi się ten tekst i sam z ciekawości odszyfrowywać zacząłem całą wiadomość... ;p

Darth Kamil | 2010-12-30, 22:36

Dzięki za opinię : P

I teraz uwaga SPOILER - podaje rozwiązanie zagadki, żeby odpowiedzieć na pytanie. Jakby co to ostrzegałem.

Tak jak Des napisał w swoich dziennikach, pierwsze litery (kilka wyjątków) słów ostatniej notatki tworzyły ukrytą wiadomość:
"Zabity, a bity i torturowanY. Król. Ludzie. Ona nawet [...]" ---> "Zabity klon"
Sam facet nie zginął na kibelku, a jedynie jego kopia genetyczna : P

Jakby co, to poprzednie notki też tworzą takie wiadomości i zachęcam do ich odczytania : )