Żadną tajemnicą nie jest fakt, że George Lucas planuje stworzyć telewizyjny serial osadzony w świecie Gwiezdnych wojen. I wcale nie mam na myśli kolejnej animacji w stylu Wojen klonów, których trzeci sezon co bardziej zatwardziali fani wciąż oglądają na Cartoon Network, czy też zapowiedzianego serialu dla dzieci, ale mówię o aktorskiej produkcji z prawdziwego zdarzenia. Co prawda, ostatnio pojawiły się doniesienia, z których jasno wynikało, że realizacja projektu została tymczasowo oddalona w nieokreśloną przyszłość, jednak kwestią czasu jest to, byśmy zobaczyli odległą galaktykę na ekranach swoich telewizorów w cotygodniowym show. Fanem Gwiezdnych wojen jestem od jakichś dziesięciu lat, a miłośnikiem telewizyjnych seriali mogę sam siebie nazywać od kilku sezonów, więc mogłoby się wydawać, że te wszystkie informacje powinny mnie niezmiernie cieszyć, ale... Już samo pojawienie się tego złowróżebnego ale powinno pokazać wszystkim mój sceptycyzm wobec najnowszej produkcji Papcia Lucasa. W poniższym artykule przedstawię kilka powodów, według których gwiezdnowojenny serial aktorski mi się nie spodoba.

Pierwszą rzeczą jest z pewnością wysoko ustawiona poprzeczka. Na pomysł na napisanie tego artykułu wpadłem już jakiś czas temu, tuż po finałowym odcinku pierwszego (i niestety jedynego) sezonu Rubiconu stacji AMC. Mimo, iż nie wszystkie seriale wróciły lub zaczęły się po przerwie wakacyjnej, śmiem stwierdzić, że Rubicon jest arcydziełem, największym odkryciem tego sezonu i perełką wśród obecnie emitowanych seriali. Jestem przyzwyczajony do produkcji fantastyczno-naukowych, więc podchodziłem do nowego dzieła AMC z dystansem, jednak bardzo szybko zakochałem się w znakomicie poprowadzonej historii Willa Traversa, analityka rządowego, który zostaje wplątany w konspiracyjny spisek dotyczący całego kraju. AMC wysunęło się na prowadzenie w moim prywatnym rankingu ulubionych stacji telewizyjnych (genialny Uwięziony i obecnie emitowane The Walking Dead to także ich dzieła), ale koniec chwalenia! Rubicon był majstersztykiem i mam nieodparte przeczucie, że serial Lucasa nie będzie nawet mu dorastał do pięt, chociażby w kwestiach fabularnych czy gry aktorskiej. Obrońcy odległej galaktyki mogą jednak powiedzieć, że tutaj mieliśmy jedynie trzynaście odcinków, a produkcja Rancza Skywalkera ma być olbrzymem z setką odcinków (chociaż ktoś nawet wspominał o niebotycznej liczbie czterech setek!), więc trudno porównywać małe przepyszne ciastko z gigantycznym tortem...

... dlatego też przywołam coś, co przebiło u mnie nawet Gwiezdne wojny. Jeszcze dwa lata temu nie sądziłem, że jakikolwiek film, nie mówiąc już nawet o serialu telewizyjnym, wzbudzi u mnie większe uczucie niż opowieść rodem z odległej galaktyki, jednak w lipcu poprzedniego roku zostałem namówiony do obejrzenia odświeżonej wersji kultowej produkcji Battlestar Galactica. Cztery sezony tej kosmicznej epopei o poszukiwaniu domu przez uchodźców z cywilizacji zniszczonej przez zbuntowane maszyny są... nie do opisania w tak krótkim artykule. Galactica była wszystkim tym, czego zabrakło nowym Gwiezdnym wojnom; była przesiąknięta niesamowitym klimatem, który się czuło w każdej scenie, opowiadała wspaniałą historię, miała świetnie nakreślonych bohaterów, a kosmiczne bitwy zrealizowano z zadbaniem o wszystkie szczegóły. Pokochałem wszystko, począwszy od majestatycznej sylwetki ostatniego battlestara, poprzez bitwę o Nową Capricę, poszukiwanie kolejnych modeli Cylonów i muzykę Beara McCreary'ego, a skończywszy na postaci niezapomnianej Kary Thrace. Galactica jest moim numerem jeden wśród wszystkich produkcji telewizyjnych i nie sądzę, by cokolwiek mogło ją szybko przebić. Dlaczego? Bo to nie jest zwykła, nudna i przewidywalna fantastyka naukowa połączona z mnóstwem sensacji i dramaturgii, którą przypuszczalnie będzie serial Lucasa; najodpowiedniejszym terminem, który bardzo lubię stosować przy polecaniu BSG jest szeroko pojęty dramat cywilizacyjny. Urzekł mnie klaustrofobiczny klimat ostatniego wojennego okrętu Kolonialnej Floty, problemy egzystencjalne bohaterów, poruszane kwestie moralne wśród uchodźców, a to wszystko na tle ucieczki przed bezwzględnym wrogiem. Wszystko było tam mroczne, ciemne i przyprawiające o dreszcze, czego zdecydowanie zabrało Nowej Trylogii.

Zemsta Sithów miała być najmroczniejszym epizodem całej Sagi, a przynajmniej takie zapewnienia słyszeliśmy przed pięcioma laty od Ricka McCalluma i George'a Lucasa. Faktycznie, finał prequeli zawierał kilka mocniejszych scen w porównaniu do takiego Ataku klonów, jednak oprócz tego dostaliśmy pamiętne Anakin, you're breaking my heart oraz masę paskudnych rzeczy, przez które film nie może nawet się mierzyć z Oryginalną Trylogią. Ten sam motyw możemy zauważać w Wojnach klonów, które mają być z odcinka na odcinek, z sezonu na sezon, coraz mroczniejsze, co ma się uwidaczniać chociażby poprzez zmiany w zachowaniu bohaterów, jednak nie potrafi wciąż mnie przekonać do tejże animacji. Nikogo więc pewnie nie zdziwi fakt, że serial aktorski również ma być mroczny (przymiotnik ten zdaje się być ulubionym w całym LucasFilmie), prawda? Tutaj chcę poinformować nieorientujących się, że akcja planowo ma się rozgrywać podczas tak zwanych mrocznych czasów, o których wspomina stary Ben Kenobi w Nowej nadziei, a jest to okres między trzecią i czwartą częścią filmową, czyli, zgodnie z przyjętą wewnętrzną chronologią, lata 19-0 BBY. To czasy, gdy Imperator rozszerza swoją autorytarną władzę, nikt jeszcze nie myśli nad zorganizowaniem ruchu rebeliantów, a resztki Jedi są ścigane po całej galaktyce przez okrutną Inkwizycję i Dartha Vadera. Idealne warunki, by stworzyć przesiąknięty mrocznym klimatem serial o bezwzględnych łowcach nagród lub przemytnikach, prawda? Ha! Wojny klonów też były jedną z najbrutalniejszych serii batalii w historii Republiki, a patrząc na przygody Ahsoki Tano nie potrafię jakoś odnaleźć tego przerażającego wizerunku. A jeżeli ktoś już go przedstawia w realistyczny sposób, negując wizję Lucasa i jego ekipy, szybko odchodzi raz na zawsze od Gwiezdnych wojen jak chociażby pani Karen Traviss.

Dobre pytanie numer jeden: o czym miałby opowiadać gwiezdnowojenny serial aktorski? Tu i ówdzie pojawiają się pogłoski, że przedstawiałby losy trzecioplanowych bohaterów filmowych, a Lucas sam stwierdził, że o Imperatorze i Vaderze będzie się jedynie mówiło, jednak nigdy ich nie zobaczymy. Nie powinno też być żadnych Jedi, za to możemy liczyć na szturmowców, wyścigi podracerów, imperialne niszczyciele gwiezdne, przynajmniej jednego Mandalorianina, kogoś, kto ma się nazywać generałem Papanoidą, a także szereg znanych nam nazwisk jak Oola, Bib Fortuna, Boba Fett czy Thall Joben. Całe powyższe zdanie jest fragmentem wywiadu z 2007 roku, więc nie mam zielonego pojęcia jak wygląda sytuacja na dziś, jednak ogólny projekt przedstawia się dobrze. A co z głównymi bohaterami? Byłbym usatysfakcjonowany powrotem starych postaci, które przewinęły się przez potężne gwiezdnowojenne Expanded Universe... Co byście powiedzieli na Quinlana Vosa, którego George Lucas zabronił zabijać w finale komiksowej serii Republic? Niestety, coraz więcej seriali cierpi na syndrom, który opisałem kiedyś Jackiem fabularnym i mam wrażenie, że tutaj też tego doświadczymy.

Jack Shephard był głównym bohaterem Zagubionych. Przed katastrofą feralnego lotu 815 był chirurgiem, a po wylądowaniu na Wyspie szybko został liderem rozbitków. Postać Shepharda była tak irytująca, że zacząłem się zastanawiać nad problemem nielubianych bohaterów w telewizji i doszedłem do wniosków, że w wielu produkcjach jest jakiś metaforyczny Jack. A to Lee Adama i Laura Roslin w Galactice, a to Kyle Baldwin w 4400, nie wspominając już o Luke'u Skywalkerze, przez którego nie chce mi się nawet ponownie sięgać po większość książek z logiem Gwiezdnych wojen na okładce. Wśród seriali jest jednak jeden mały wyjątek, gdzie każdy bohater mi się spodobał, a jest nim Firefly Jossa Whedona z 2002 roku. Malcolm Reynolds, Hoban Washburne czy Jayne Cobb to kreacje niezapomniane i chyba pierwszy raz spotkałem się z sytuacją, gdzie rzeczywiście polubiłem każdego bohatera z osobna, jak i wszystkich razem. Firefly, mimo skasowania po pierwszym sezonie, jest obecnie serialem kultowym, który powinien znać każdy fan gatunku; ja w każdym razie mogę polecić każdemu z ręką na sercu. W jakimś starym wywiadzie George Lucas stwierdził, że jego serial będzie połączeniem właśnie Firefly'a, nowej wersji Galactici oraz Przygód młodego Indiany Jonesa. Czy taka synteza gatunków może się udać? Jakoś tego nie widzę, chociaż nigdy nie pomyślałbym też o westernie w klimatach fantastyki naukowej.

Gdy pierwszy raz usłyszałem wiarygodne informacje o serialu aktorskim, byłem zaskoczony. Pojawiły się liczne głosy narzekające, że George Lucas ponownie nastawia się tylko na zysk i nie dostaniemy nic wartościowego. Takie oskarżenia padają (i często niebezpodstawnie) przy każdym większym wydarzeniu związanym z Gwiezdnymi wojnami: a to przy premierach poszczególnych filmów Nowej Trylogii, a to przy projekcie multimedialnym The Force Unleashed, a to przy grze The Old Republic, o Wojnach klonów nie wspominając. Dziwią mnie takie komentarze, bo Gwiezdne wojny powstały tylko i jedynie po to, by zarabiać pieniądze. Jak to sobie wyobrażacie? Lucas z miłości do nieistniejących jeszcze fanów zrobił Nową nadzieję? A potem, z czystej dobroci serca, wyprodukował Imperium kontratakuje? Och, dajcie spokój, wszystko, począwszy od zabawek i klocków Lego, poprzez gry komputerowe, a skończywszy nawet na książkach jest nastawione tylko i wyłącznie na zysk, bo tak działa dzisiejszy świat. Mnie to jakoś nie przeszkadza, pod warunkiem, żeby produkty trzymały jakiś poziom jakościowy. Z czym więc skojarzyła mi się zapowiedź tego serialu? Z niczym innym niż Star Trekiem.

Serial Gene Roddenberry'ego był w 1966 roku hitem i nigdy później nie stracił rzeszy wiernych fanów, ale jakoś nie udało mi się polubić Star Treka. Zawsze kojarzył mi się z tandetnymi efektami specjalnymi oraz ogólnie pojętym kiczem i chociaż obraz J.J. Abramsa troszkę ratuje tę serię w moim oczach, myślę, że nigdy nie zabiorę się za Treka, a tylko jednym z powodów jest jego objętość. Lubię oglądać seriale, ale kto będzie zaczynał kolosa, który ma ponad siedemset odcinków? Gwiezdne wojny zawsze były serią wspaniałych filmów, które były dopełniane przez wciąż rozwijające się Expanded Universe, a Star Trek jej całkowitym przeciwieństwem, gdzie serialom towarzyszyły filmy kinowe, których poziom, powiedzmy sobie szczerze, daleko odbiegał od dzieł Lucasa. Tutaj można byłoby mi zarzucić, że moja niechęć i negatywne komentarze są odzwierciedleniem mitu nienawiści fanów obu serii, ale śmiem twierdzić, że jest to tylko paskudna plotka rozsiewana przez jakiegoś wspólnego wroga. Mam pewne obawy, że Gwiezdne wojny przejdą powolną trekizację, w wyniku której główny nurt kanonu zostanie oparty na serialu. Siedzę w odległej galaktyce już tyle czasu, że wizja drastycznych zmian w kanonie wydaje mi się bardzo nieciekawa, bo odbieram ją jako brak szacunku dla fanów. Ale o czym my mówimy, skoro nie mamy nawet podanego tytułu zapowiedzianej produkcji?

Mam też obawy odnośnie przerostu formy nad treścią, co często ostatnio występuje w telewizji, więc muszę wspomnieć o innym aktualnie nadawanym serialu fantastyczno-naukowym. Stacja SyFy (skojarzenie z syfami całkiem trafne, szczególnie przez ostatnią kasację mojej Caprici) właśnie przymierza się do zakończenia pierwszej połowy drugiego sezonu hitu Gwiezdne wrota: Wszechświat. Jest to już trzeci serial osadzony w świecie Gwiezdnych wrót i ośmielę się stwierdzić, że jest jedynie... nędzną kalką Battlestara. W przeciwieństwie do SG-1 i Atlantydy, które były produkcjami przygodowymi, Wszechświat jest dramatem, więc mocno odbiega konwencją od swoich poprzedników. Odcinek pilotażowy obejrzałem z ciekawości oraz bacząc na fakt, iż telewizja nie oferowała mi już żadnej ciężkiej, militarnej fantastyki naukowej, a za Galacticą zdążyłem się już stęsknić. Wszechświat wystartował, bazując na logu Gwiezdnych wrót, co miało przyciągnąć rzesze wiernych fanów, jednak nawet najbardziej zatwardziali fanatycy, którzy obejrzeli ponad trzy setki odcinków z przygodami podróżników przez gwiezdne wrota, zniechęcili się po kilku pierwszych odcinkach lub po pierwszym sezonie. Fakt, ostatnio serial wychodzi na jakąś prostą, jednak wiele mu brakuje do zostania nazwanym przeze mnie dobrym. Skoro Gwiezdne wrota mogły tak upaść, dlaczego Gwiezdne wojny byłyby inne?

Serial aktorski jest w tym momencie jakby zawieszony, gdyż mamy scenariusze, jednak nie wiemy jak je zrealizować. Ponieważ są to dosłownie Gwiezdne wojny, będziemy musieli je próbować zrobić... dziesiątkując koszty. A to jest wielkim wyzwaniem, większym nie ktokolwiek mógłby wcześniej pomyśleć.

- George Lucas

Takiej wypowiedzi udzielił George Lucas w maju tego roku. Niedawno pojawiły się informacje, że na chwilę obecną koszt wyprodukowania jednego odcinka to niebotyczna suma pięćdziesięciu milionów dolarów. Pilotażowy odcinek Zakazanego imperium Martina Scorsese kosztował dwadzieścia milionów, dziesięcioodcinkowy Pacyfik miał do dyspozycji sto pięćdziesiąt milionów, a kinowy wstęp do lucasowskich Wojen klonów z 2008 roku miał budżet w wysokości ośmiu i pół miliona dolarów. Co Lucas będzie chciał nam pokazać w nadchodzącym serialu? Czy w każdym odcinku otrzymamy tak epicką i kompleksową bitwę, że exodus z Nowej Caprici będzie niczym, a oblężenie cylońskiej kolonii okaże się nieinteresującą potyczką? Czyżbyśmy mieli zobaczyć zbudowaną od podstaw rozbudowaną scenografię do wszystkich lokacji zamiast badziewnego CGI rodem ze statków kosmicznych Przybyszów w nowym V? A może głównego bohatera będzie grał Leonardo DiCaprio?

Wstęp do serialu obejrzę z pewnością... W końcu to Gwiezdne wojny, więc będę odczuwał wewnętrzny imperatyw zmuszający mnie do zapoznania się z tą produkcją. Przez ten sentyment byłem w kinie na Wojnach klonów, przez to też oglądałem pierwszy sezon zanim zrezygnowałem z serialu raz na zawsze. W tym sezonie w moim planie oglądania znajduje się, znajdowało lub będzie znajdować dziesięć pozycji: trzeci sezon Fringe, drugie sezony Wszechświata, V i Human Targeta, zakończenie Caprici, premiery The Walking Dead, The Eventu i Rubiconu, siódmy sezon House'a oraz zapowiedziane The Falling Skies. Przewiduję, że gwiezdnowojenny serial aktorski pojawi się w sezonie 2012/13 lub 2013/14 i mam nadzieję, że zachęci mnie do oglądania.