english

Main Page > Articles > Felietonowy Tygodnia Początek > StarForce, dokąd zmierzasz?

StarForce, dokąd zmierzasz?

2010-10-25, 00:01 w Articles > Felietonowy Tygodnia Początek

821

Łukasz Wasilewski

Rating: 4.57

Go to page: 1 2

W dniach 10-12 września tego roku w Bydgoszczy odbył się StarForce. W związku z felietono-relacją Nadiru Radeny, fotorelacją Redakcyjnego Kolegi Maćka i moim opisem wrażeń z towarzyszącego imprezie koncertu jazzowego zrezygnowałem z napisania tradycyjnej relacji - co za dużo to niezdrowo. Minęło jednak trochę czasu od tego niezwykłego wydarzenia i pomyślałem, że warto jeszcze co nieco powspominać, bo taka impreza jak StarForce zapewne wciąż czasem gości w myślach fanów.

A właśnie - impreza, event, wydarzenie, ale nie konwent. Chociaż organizatorzy nam zdradzili, że w tym roku chcieli uszczęśliwić właśnie fandom (który był niezadowolony z niewystarczającej, ich zdaniem, liczby atrakcji rok temu) to trudno nazywać bydgoskie święto fanów Gwiezdnych wojen konwentem. Przede wszystkim wystarczyło spojrzeć, kto w pamiętną sobotę przybył do Opery Nova - owszem, było tam mnóstwo fanów w starwarsowych koszulkach, wielu totalnych nerdów, ale najwięcej było zwyczajnych ludzi. Często rodziców z dziećmi czy dzielnych osobników, którzy przyprowadzili swoje młodsze rodzeństwo. Przez StarForce przewinęło się ponad 10 000 osób - większości z nich daleko było do miana fanów. Przypuszczam, że wielu z nich nawet nie do końca się orientowało czym są Gwiezdne wojny, ale po prostu zapragnęli wybrać się na taką dobrze rozreklamowaną wystawę. Czy po staniu 2-3 godzin w kolejce mogli się poczuć usatysfakcjonowani? Do tego jeszcze wrócę nieco później.

Teraz cofnijmy się w czasie do piątku 10 września, dnia z atrakcjami skierowanymi tylko i wyłącznie do członków zako... fandomu. Z pewnością ucieszyło to mnóstwo osób z rozsianych po całej Polsce fanklubów. Ja jednak żałowałem, że wspomniany koncert jazzowy mogła obejrzeć tylko garstka widzów. Wcale nie czułem się jak "elita" i wolałbym, żeby to wszystko zorganizowano inaczej, ale widocznie było to niemożliwe. Również tego dnia wybrane osoby (czytaj "fandom") mogły się pobawić w laser taga. I w tym momencie czas na małą dygresję.

Przed wyjazdem na StarForce nasza ekipa postanowiła zapoznać się z laser tagiem - chcieliśmy się zorientować na czym polega ta cała zabawa i pojechać do Bydgoszczy choć trochę przygotowani (to wersja oficjalna, bo pojawiły się też głosy w stylu "pojedziemy tam i wszystkich zmiażdżymy i wygramy cały turniej, a przeciwnicy nawet nie będą wiedzieli co, jak i kiedy ich zabiło!!!"). W związku z tym Stasiu załatwił nam zabawę w laser taga. Dwa razy po parę godzin szaleliśmy w silosach na warszawskim Żeraniu w scenerii przy której Fallout może się schować. Ciemno, kapiąca woda, w wielu miejscach brak oświetlenia, wystające ze ścian gwoździe, a jeden źle postawiony krok mógł daną osobę kosztować kąpiel w szlamie. Do tego nieregularny układ pomieszczeń, wiele ślepych zaułków i nie do końca działająca broń (chwila nieuwagi i "kasowaliśmy" kolegę z drużyny). Nie było łatwo, nie było odradzania się (osoba, która straciła wszystkie 10 żyć musiała czekać na koniec pojedynku), walka toczyła się w ciszy, a najważniejsze było skradanie się, bezgłośna komunikacja i cierpliwość. Nie raz było tak, że można było kilka minut krążyć po tym "lochu", zabezpieczać kolejne pokoje, a w końcu wpaść w pułapkę i zakończyć grę bez choćby zobaczenia przeciwnika. Nie brzmi to może szczególnie emocjonująco, ale uwierzcie, że była to świetna (i dość męcząca) zabawa. Uzbrojeni w takie doświadczenia pojechaliśmy do Bydgoszczy.

Gdy już dotarliśmy do "klubu" Laser Fight (gdzie miała się odbywać zabawa z laserowymi karabinami) to lekko się zdziwiliśmy, że tak to ujmę. Po pierwsze zaskoczyła nas ogromna liczba chętnych. W związku z tym nie było możliwości zorganizowania żadnego turnieju (który moglibyśmy wygrać). Więcej - na jakąkolwiek walkę musieliśmy czekać ponad dwie godziny. Ale to jeszcze nic. Jak wcześniej wspomniałem byliśmy przyzwyczajeni do walki w postapokaliptycznych peerelowskich halach i piwnicach, pojedynków opartych głównie na taktyce, rozgrywających się w ciszy itp. Tymczasem okazało się, że Laser Fight oferuje inny rodzaj rozrywki - określiłbym go jako wypadkową Love Parade, komputerowego FPSa oraz zabawy dla dzieci z ADHD.

Zamiast klimatycznych naturalnych pomieszczeń dostaliśmy kiczowate poziomy pełne ścian z dykty i zupełnie przypadkowych rekwizytów. Zamiast ciszy przerywanej tylko odgłosami wystrzałów i jękami poległych dostaliśmy dudniącą non stop muzykę. A zamiast taktycznej walki, "czyszczenia" kolejnych pokojów i zajmowania coraz większej części całego kompleksu dostaliśmy bieganie ze śmiesznym pistolecikiem i strzelanie do wszystkiego, co się rusza, rodem z najgłupszych konsolowych strzelanek. No i warto dodać, że parę sekund po "śmierci" automatycznie się odradzaliśmy i znowu mogliśmy do wszystkich strzelać. Piszę o tym wszystkim, żebyście zrozumieli, że to nie nasza wina, że przegraliśmy. Wcale się nie usprawiedliwiam - nic a nic.

Miałem jednak napisać czy zwyczajni, wręcz przypadkowi, odwiedzający mogli czuć się usatysfakcjonowani po zapoznaniu się z atrakcjami przygotowanymi przez organizatorów. Moim zdaniem niestety nie. Po pierwsze, musieli naprawdę długo stać w kolejce, a co jakiś czas do budynku Opery Nova było wpuszczanych kilka osób. Z jednej strony jest to zrozumiałe, bo po prostu w danym momencie mogła tam przebywać określona liczba odwiedzających. Ale z drugiej, to musiało to wywoływać straszną frustrację u ludzi tkwiących w kolejce - zdarzało się, że gdy przechodziliśmy obok tych wszystkich zmęczonych ludzi i ktoś zauważył, że jesteśmy z prasy, to słyszeliśmy błagalne prośby: "Panowie, napiszcie o tym! To jest skandal!". No to piszę. Rozwiązaniem byłoby po prostu wybranie innego miejsca, lecz możliwe jest, że takowego najzwyczajniej w świecie nie było.

Ale może to, co czekało na przybyłych w ściśle strzeżonym budynku, mogło im wynagrodzić te godziny czekania na zewnątrz? Chciałbym móc powiedzieć, że tak było, ale niestety nie mogę. Co prawda wystawa była rewelacyjna - mnóstwo ciekawych i rzadko spotykanych gadżetów, niezwykłe i tworzone przez lata kolekcje. A do tego robiące ogromne wrażenie modele, które furorę mogłyby zrobić także na Zachodzie, ale zapoznawało się z nimi kilkanaście minut, maksymalnie pół godziny. Oprócz tego... hmm, no właśnie - to by było na tyle jeśli chodzi o atrakcje. Oczywiście jedno piętro zostało przeznaczone na stoiska firm sprzedających przeróżne starwarsowe (i nie tylko) pamiątki i było ono non stop oblegane, ale jeśli ktoś chciał kupić koszulkę czy zabawkę to mógł to przecież zrobić przez internet. Ponadto na kolejnym piętrze cały czas odbywały się przeróżne prelekcje, ale były one zdecydowanie skierowane do osób naprawdę dobrze orientujących się w uniwersum Star Wars i nim żyjących. Mnie żadna z tych prelekcji nie zainteresowała, więc nie sądzę, żeby chcieli na taki odczyt wybrać się rodzice malucha zafascynowanego Wojnami klonów (tym bardziej, że trudno było zaplanować uczestniczenie w takiej prelekcji, gdy trzeba było czekać parę godzin na wejście do budynku). Wielka szkoda, że nie było więcej jakichś zabaw dla niedzielnych fanów i nowego pokolenia miłośników sagi. To przede wszystkim oni byli odpowiedzialni za imponujący wynik StarForce pod względem liczby odwiedzających.

Tym bardziej szkoda, że bydgoski event po raz kolejny pokazał, że wciąż jest ogromne zapotrzebowanie na imprezy związane z Gwiezdnymi wojnami. Gdy jeden z naszych znajomych, przebrany za szturmowca, wyszedł z budynku i wybrał się w kierunku Wyspy Młyńskiej to poruszał się w tempie pół metra na minutę, bo każdy chciał mieć z nim zdjęcie i był po prostu rozchwytywany. Zdjęcie chciał mieć dosłownie każdy - najmłodsi, którzy brali go za klona, nieco starsi, którzy Star Wars darzą szczerą sympatią, ale też rodzice dzieci czy nastoletnie dziewczyny, które znalazły się na terenie imprezy przypadkowo. Gdy zaprzyjaźniony szturmowiec postanowił wrócić do Opery Nova, to musieliśmy posunąć się do podstępu, by nie trwało to kolejnej godziny czy dwóch - Redakcyjny Kolega Maciek wyciągnął sprzęt reporterski i udawał, że przeprowadza wywiad z biednym szturmowcem. To pozwoliło nieco (ale nie w 100 procentach) odpędzić ludzi, którzy bez względu na wszystko chcieli mieć fotkę ze stormtrooperem. Tak właśnie reagowali ludzie na jedną gwiezdnowojenną postać - wiele im do szczęścia nie potrzeba. Wyobraźcie sobie więc, jak musieli reagować na Vadera, Jedi i wielu więcej szturmowców. Wyobraźcie sobie co czuli, gdy oglądali wielkiego Sokoła Millenium czy wiekowe, niezwykle vintage'owe gadżety. Te tysiące ludzi może nie było największymi fanami Star Wars, ale pragnęło jakoś się do sagi tego dnia zbliżyć. Szkoda, że nie na nich skoncentrowali się organizatorzy.

Go to page: 1 2

Tags: felietonowy tygodnia początek, cykl: ftp, relacje, felietony, starforce, starforce 2010, szturmowcy, atrakcje, wystawy, bydgoszcz, laser tag, fallout

Your rating:

Please login!

ALL COMMENTS

guzes | 2010-10-27, 20:05

Nigdy nikomu się nie dogodzi w 100% to fakt , ale uwierz mi , że stojąc 8 godzin przy wystawie usłyszałem jedną negatywną opinię...gościa , któremu moja żona nie pozwoliła oglądać albumu. Był strasznie zbulwersowany bo w księgarni można. Poza tym przez te godziny spotkałem małych, dużych, starych , młodych itd , którzy byli bardzo ciekawi wielu rzeczy i najzwyczajniej w świecie pytali i słuchali opowieści. Poza tym "mały fan" nie znaczy "fan klonów". Dzieciaki wiedzą więcej o klasycznej niż Ci się wydaje.O LF już pisał nie będę bo chyba nie ma sensu. Owszem może i jest to Twoja opinia ale uważam , że mooocno przesadzona. Pozdrawiam

Łukasz Wasilewski | 2010-10-27, 19:47

Pragne tylko zauwazyc, ze ja w zasadzie nie jestem fanem. I o to chodzi - po imprezie swoja relacje napisal Nadiru Radena i napisal ja z punktu widzenia fana, ktory chcial poznac innych fanow i poczuc atmosfere fandomu. Ja probowalem spojrzec na to wszystko jak ktos wlasnie z zewnatrz. I oczywiscie przerysowalem to wszystko, zeby pewnie rzeczy uwypuklic. No i nie jestem zniesmaczonym fanem:P To zdecydowanie nadinterpretacja. Chyba nie jest tak, ze albo cos sie w 100% podoba albo nie, prawda?

guzes | 2010-10-27, 19:39

Krzysztofie nie chodzi o licytację kto i co. Napisałeś , że masz niesmak bo nie dostałeś noclegu. Ja w Toruniu też nie dostałem i jakoś nie płakałem, tak samo jak Ty płaciłem za drogę itd. Ale nie chodzi o to. Dla mnie sama pomoc przy SF była przyjemnością i nie oczekiwałem za to żadnych profitów. Tutaj w tym artykule są jakieś dziwne pretensje , których nie rozumiem. Zniesmaczony fan wylewa swoje żale, które tak naprawdę nie mają żadnego sensu. Ot i tyle. Cały ten artykuł to jedna wielka przesada.

rajourney | 2010-10-27, 15:43

Fakt- nie ma co się licytować. I szczerze Krzysztofie- przepraszam za niedopatrzenie. Wierz lub nie- ale nie powinieneś płacić za nocleg. Mój błąd- bo nie dopilnowałem. Prelegenci i wystawcy nie płacili zatem to jest to mój błąd, albowiem nie umieściłem Ciebie w rozdzielniku. Naturalnie przy najbliższej okazji postaram się rozpuścić ten niesmak. I przepraszam...

Krzysztof Rewak | 2010-10-27, 11:08

Więc jak, będziemy się teraz licytować? Mógłbym powiedzieć ile kosztował mnie sam przejazd do Bydgoszczy, ale mija się to po prostu z celem. Chciałem pomóc przy konwencie, zrobiłem godzinną prelekcję z Szymonem, a jeszcze mi tutaj robicie wyrzuty.

guzes | 2010-10-26, 21:47

\\\\\\\"Nie, dziesięć złotych dla mnie nie było żadnym problemem, ale niesmak jednak pozostał. \\\\\\\"
To bardzo ciekawe. Skoro poczułeś się taki zniesmaczony to pomyśl ile czasu, pracy i pieniędzy włożyli inni po to, byś między innymi Ty mógł się bawić? Pieniądze to nie wszystko. Na sam brystol pod prasówkę wydałem 3 razy tyle :P i jakoś nie płaczę.

Krzysztof Rewak | 2010-10-26, 18:53

Rajourney, piszesz, że "na żadnej podobnej imprezie prelegenci i goście nie mieli zagwarantowanych tak dobrych warunków pracy". Powiem więc szczerze, że pierwszy raz przyszło mi płacić za nocleg na konwencie, gdzie tworzyłem punkt programu. Nie, dziesięć złotych dla mnie nie było żadnym problemem, ale niesmak jednak pozostał.

Nie zrozumieliśmy się, bo nie mówię o tym, by to zamykać stuprocentowo dla wszystkich z zewnątrz. Właśnie to odróżnia SF na tle innych fanowskich wydarzeń w naszym kraju i myślę, że powinno być to tak kontynuowane. Napisałem ten komentarz, by przekazać osobiste przemyślenia, a nie by kogoś obrazić albo narzucać swoją wizję innym.

Poza tym myślałem, że po roku znajomości, może nie jakiejś bliskiej, ale jednak, nie będziemy sobie na "pan", Radku. :)

rajourney | 2010-10-26, 18:38

To jako przedstawiciel i organizatorów i (jak to ujął pan K. Rewak) człowiek z Bydgoskiego fanklubu pozwolę sobie na wypowiedź:
1. Zastanawiam się jaki cel ma powyższy artykuł. Napisany i opublikowany półtora miesiąca po imprezie? Jeśli ma Nam organizatorom pomóc to do jakich wniosków doszedł Autor- bo ja takowych, które mogą wesprzeć w organizacji kolejnej edycji praktycznie nie widzę...
2.Bydgoski fanklub wiedział co chciał zrobić. I wyszło Nam w 99%. Atrakcje jakie Wam zagwarantowaliśmy zależne były od budżetu, relacji sponsorskich itp. LaserFight i Centrum Kongresowe mają swoje ograniczenia... Pewnie, że chciałbym mieć wynajęty cały gmach Opery- ale przekraczało to Nasze możliwości finansowe. Co nie zmienia faktu, że na żadnej podobnej imprezie prelegenci i goście nie mieli zagwarantowanych tak dobrych warunków pracy. Ponadto impreza odbywała się tak w Operze jak i na Wyspie- było w czym wybierać. A, że prelekcje ponoć były nudne- to już strasznie subiektywna opinia... Ponadto, owszem, mogliśmy sugerować się tym co pisze pan Rewak i zrobić imprezę tylko dla fandomu- (na marginesie-naprawdę podoba mi się wizja członków fandomu siedzących w sali , niedopuszczających nikogo spoza swego grona do dyskusji/zabawy i po zakończeniu dziękująca sobie za genialny konwent) tylko, że takie rzeczy są przerabiane na każdym krajowym konwencie. I są nudne.
3. Natomiast jeden wniosek na przyszły rok już wyciągnęliśmy- przyszłoroczna impreza będzie eventem otwartym. Tylko otwartym- skierowanym do ogółu. Do małego i dużego. Fandom będzie miał swój dział- prelekcje, zabawy. gry i konkursy, ale nie będzie już imprez tylko dla hardcorowych fanów.

guzes | 2010-10-25, 23:22

Znudzony fan ... pokrzywdzony fan...przez los. "To skandal! to skandal! Napiszcie o tym"... i napisał stek bzdur nie mających pokrycia z rzeczywistością. :)
Pozdrawiam

Krzysztof Rewak | 2010-10-25, 14:42

To może i ja się wypowiem, bo w Bydgoszczy też byłem, a nawet miałem przyjemność spotkać się z moimi przyszłymi kolegami z redakcji.

Przyznam, że pojechałem na SF tylko i wyłączenie dla ludzi, którzy mieli na nim być; program mnie w ogóle nie interesował, nie chciało mi się siedzieć na prelekcjach o rzeczach, które i tak wiem, a i nawet pan Prowse nie wywoływał u mnie jakichś emocji. SF było dobre... bo ściągnęło ludzi. Fandom dopisał stuprocentowo, więc byłem bardzo zadowolony, ale gdybym rzeczywiście miał pojechać tylko i wyłącznie dla "Gwiezdnych wojen" to pewnie nie podobałoby mi się aż tak bardzo.

Już jakiś czas temu doszedłem do wniosku, że najlepsze imprezy fandomowe to te, gdzie spotykają się tylko fani bez żadnych ograniczeń w postaci tłumu gapiów czy przynudnawych prelekcji. Dlatego śląski Endor jest tak świetną sprawą, bo jedziemy po prostu się spotkać, zjeść mięsko z ogniska, wypić i się pośmiać. LaserFight bardzo mi się podobał, ale jedynie dlatego, że grałem ze wspaniałymi ludźmi i zwyczajnie lubię spędzać z nimi czas.

Bydgoski fanklub po prostu nie wiedział co zrobić: imprezę dla fandomu czy dla wszystkich, bo tego nigdy się nie da pogodzić w stu procentach. I na koniec dodam, że mam wrażenie, iż wrocławskie styczniowe Tatooine lepiej wypadło w kwestii "wychodzimy z SW do ludzi, ale pozostajemy przyjaźni dla fandomu". No, zobaczymy za rok jak to będzie. :)

Łukasz Wasilewski | 2010-10-25, 14:03

Ja doskonale wiem, ze to wszystko nie jest takie proste. Ale po prostu chcialem na to zwrocic uwage, wiec "troche" to wszystko przerysowalem.

A co do laser taga, to przeczytaj jeszcze raz akapity mu poswiecone...;) Ja wcale sie nie usprawiedliwiam;P Taka forma na pewno mogla sie podobac, wiec niedziwne, ze bylo tylu chetnych. Wrocilem do tej atrakcji, bo chcialem opisac nasze przygody z laserowymi karabinami;)

Cathia | 2010-10-25, 12:45

Łukaszu, cała sprawa nie jest taka prosta. Ja z kolei spotkałam się z opiniami, że StarForce był nastawiony komercyjnie na ludzi z zewnątrz, a prelekcje były po prostu nudne. Ciężko tak naprawdę znaleźć "złoty środek", który zadowoli i hardkorowych fanów, i takich nieco niedzielnych. Owszem, kolejka do opery pozostaje faktem, jednak nie dało się tego zrobić inaczej ze względu na przepustowość budynku. Ale nie było tak, że pozostawało stanie w kolejce albo nic - równocześnie trwała na Wyspie Młyńskiej impreza dla dzieciaków i ich rodziców, prowadzona bardzo przyjemnie i profesjonalnie. Że oferta w środku była uboga... Łukaszu, jasne, koszulki i zabawki można sobie kupić przez net, ale mówimy o ludziach, którzy by ich nawet nie szukali - w większości rodzicach małych fanów Wojen Klonów. Przybyli, zobaczyli i nabyli. Dzieciaki - dla których przeznaczona była znaczna część atrakcji - były zachwycone, zarówno klockami, jak i wystawą.
Imprezy dla fandomu... to inna para kaloszy. Nie rozumiem do końca Twojego rozczarowania laser fightem, ponieważ dzięki takiej formule wszyscy chętni mogli wziąć udział w szaleństwie. A to, że nie było "full pro", pomieszczenie było małe i dawała muzyka... trudno... Przynajmniej kto chciał, przez te 5 minut mógł sobie postrzelać. Impreza w Kubryku mnie ominęła ze względu na natężenie hałasu i tłok, bo mozna było zarezerwować miejsce całkowicie :/ no ale trudno się mówi.
Ogólnie StarForce jak na taki event był całkiem udany, nie da się całkowicie pogodzić interesów geeków i osób po prostu zainteresowanych - tutaj próbowano i wyszło nie najgorzej :)