"Knight Errant" - oczekiwania i obawy

2010-10-20, 23:00 w Articles > Columns

416

Articles

Rating: 4.00

Kiedy Dark Horse Comics zapowiedziało, że John Jackson Miller zajmie się pracą nad serią będącą spin-offem bijącej rekordy popularności gry Knights of the Old Republic, mało który czytelnik kojarzył to nazwisko. Do jego największych sukcesów na rynku komiksowym można było zaliczyć zaledwie półroczną pracę nad serią Iron Man ze stajni wydawnictwa Marvel, a jedyną pozycją w portfolio związaną z uniwersum Gwiezdnych wojen - Star Wars: Empire #35, które zostało wydane także u nas na łamach Star Wars Komiks #18. Dziś, niecałe pięć lat później, z czystym sumieniem można go chyba uznać za jednego z bardziej liczących się twórców Expanded Universe, gdzie sprawdził się nie tylko jako scenarzysta noweli graficznych, ale także bardzo przyjemnych w lekturze opowiadań spod znaku The Lost Tribe of the Sith. Sprawiło to, że dano mu szansę rzucić się na jeszcze bardziej głęboką wodę - postanowił połączyć on obie strefy swojej literackiej działalności w jednym, czysto autorskim projekcie o tytule Knight Errant, co w wolnym tłumaczeniu oznacza Błędnego rycerza. W zeszłą środę ukazała się jego pierwsza odsłona i z miejsca narodziło się pytanie - jak jawi się nowy tytuł w kontekście Rycerzy Starej Republiki i Zaginionego Plemienia Sithów. Pierwszy numer to trochę mało na bardziej szczegółową ocenę, ale myślę, że można zauważyć pewne prawidłowości.

Na samym początku tych rozważań warto zauważyć, że JJ Miller ma szczęście otrzymywać jedne z najsmaczniejszych i najbardziej intrygujących okresów historii uniwersum. W czasach gorączki związanej z grami BioWare przeniesienie akcji komiksu na cztery tysiące lat przed bitwą o Yavin dawało ogromny potencjał, który został przez autora wykorzystany w naprawdę dużym stopniu (mimo pewnych zarzutów, o których wspomnę za chwilę). Teraz przypada mu w udziale zostanie kronikarzem jednego z najsłabiej znanych, a z pewnością bardziej działających na wyobraźnię okresów uniwersum - New Sith Wars. Jego Knight Errant jest o tyle ważny, że to właściwie pierwsza próba opisania okresu, który określany był do tej pory jako Mroczne Wieki Republiki (z angielskiego Dark Age, w odróżnieniu od Dark Times, które przylgnęły do czasów bezpośrednio po Wielkiej Czystce Jedi). Na trzydzieści lat przed siedmioma bitwami o Russan, scenarzysta kreśli sytuację galaktyczną, gdzie na Zewnętrznych Rubieżach panoszą się Sithowie, a Republika umywa od tego (jak praktycznie w każdej epoce) ręce. Jedynie garstka Jedi pod przywództwem Vannara Treece’a postanawia jak najbardziej uprzykrzyć życie działającemu tam wrogowi.

W tym miejscu Miller rozpoczyna fabułę swojej nowej serii. Wybór epoki jak najbardziej trafny - zamiast wymyślać kolejne zagrożenie dla Republiki, mnożąc zakony, organizacje, bractwa Ciemnej Strony Mocy, ma możliwość wpisania się w już istniejące realia, przy zachowaniu nadzwyczaj dużej swobody twórczej. Z drugiej strony, taki a nie inny wybór epoki sprawia, że twórca może liczyć tylko i wyłącznie na siebie. Wiele osób zarzucało mu zbyt małe wykorzystanie wątków rodem z gier i Tales of the Jedi przy okazji jego poprzedniej serii - mnie akurat to nie przeszkadzało w takim stopniu, ale muszę przyznać, że każde drobne nawiązanie, takie jak pojawienie się Cartha Onasiego, czy też, we wspomnieniach, mistrza Arci, cieszyło. W czasach kiedy dzieje się Knight Errant, Darth Bane ciągle jeszcze nie żyje, o Army of Light nikt jeszcze nie słyszał, a Lord Kaan ciągle pozostaje "w szkole średniej", jak zażartował kiedyś sam autor w jednym z wywiadów. Także tereny są zaiste dziewicze i dające potencjał na świetną opowieść… niestety, nie jestem w stanie stwierdzić, żeby pierwszy numer mnie szczególnie porwał.

Pierwszym problemem, który zauważam, jest miejsce akcji. Skalista planeta Chelloa przywodzi mi na myśl nieco Kesh z Zaginionego Plemienia Sithów, tyle tylko, że tu dla odmiany została poprzecinana kanałami pełnymi lawy. Może to tylko mój gust, ale "ziemie jałowe" dobrze sprawdzają się na chwilę, i to nieważne czy w książkach (choć tu akurat najmniej to przeszkadza), grach komputerowych czy komiksach. Siłą Knights of the Old Republic było ciągłe przerzucanie akcji z miejsca na miejsca, co, choć momentami było z lekka irytujące, to jednak z perspektywy bardzo dobrze wpływało na dynamizm serii. Tutaj wszystko wskazuje na to, że przez bardzo długi czas główna bohaterka nie będzie w stanie opuścić Chelloy, co nie napawa mnie optymizmem. Może się mylę, ale mam wrażenie, że mimo naprawdę dobrych rysunków, jakimi uraczył nas pierwszy numer, czytelnikowi otoczenie szybko się opatrzy i znudzi.

Niestety, również bohaterka wydaje się nie licować do ciekawej osobowości, jaką bez wątpienia był Zayne. Ciężko o bardziej typową postać niż heroina, której rodzinna planeta została "skrzywdzona" przez Sithów, czego wynikiem jest wyraźnie tajona w sercu chęć zemsty. Typowe do bólu. Wierzę w Millera, ale jakoś nie widzę tutaj zbytniej perspektywy rozwoju dla bohaterki, nie ma tu miejsca na swoisty proces dorastania, który przeszedł młody Carrick, flirt z Ciemną Stroną też widzieliśmy już nie raz. Nowy "Miecz Jedi" czy raczej "living weapon", jak bohaterka określa samą siebie, jest ciekawym kontrastem w stosunku do jej poprzednika, jednak wydaje się niewiele poza tym właśnie kontrastem sobą reprezentować. Poczekamy, zobaczymy - albo JJ ma jakiś naprawdę świetny pomysł (przecież będąca prequelem książka nie weźmie się z niczego) albo cała nadzieja w bohaterach pobocznych. Z Kerrą Holt jest jeszcze jeden problem - nie wiem czy takie były zamierzenia twórcy, czy też chwalony prze ze mnie rysownik dał plamę, ale jakoś jednak przyjemniej "ogląda się" komiksy o nieco bardziej urodziwych bohaterkach. Kerra nie jest może brzydka, ale ma w sobie coś takiego z lekka odrzucającego, co ciężko mi niestety określić. Na pewno jednak nieco większe przyłożenie się do kadrów z nią nie wyszłoby serii na minus.

Jak już wspomniałem, mam nadzieję również, że fabuła nie zamknie się na jednej planecie. Mroczne Wieki to okres naprawdę dający olbrzymi potencjał (bazując na dostępnych źródłach, jest to epoka bardzo zbliżona do tej, w której dziać ma się nadchodzący wielkimi krokami MMORPG Star Wars: The Old Republic), a sam twórca obiecał nam bardzo ciekawą otoczkę polityczną. Duży potencjał daje zwłaszcza zapowiedziana wojna między braćmi Sith, jest więc duża szansa na to, że Aflame okaże się być jeszcze samodzielnie pasjonującą opowieścią, a jeśli nawet nieco rozczaruje, to będzie spełniał rolę zbliżoną do pierwszej historii Dziedzictwa - szybkiego wprowadzenia w realia, w których dzieje się opowieść.

Chciałbym na zakończenie zaznaczyć, że nie chce oceniać serii po pierwszym numerze. Powyższy felieton po prostu prezentuje moje obawy, co do tytułu, na który czekałem od długiego czasu, a którego rozpoczęcie niestety pozostawiło po sobie spory niedosyt, bo tak należy określić moje odczucia po zapoznaniu się z pierwszą odsłoną nowej marki spod znaku Czarnego Konia. Moje oczekiwania, co do jakości tytułu jednak nie zmalały - jako ogromny fan czasów New Sith Wars wierze, że jedna z moich ulubionych epok wreszcie będzie mogła poszczycić się komiksową serią o poziomie zbliżonym do tego, jaki reprezentowała doskonała książkowa trylogia o Darthu Bane.

Your rating:

Please login!

ALL COMMENTS

Adakus | 2010-10-22, 16:55

Ciekawy artykulik! Sam byłem bardzo podekscytowany samą informacją o starcie tej serii, a oczekiwania były również spore.
Najbardziej oczekuje dobrego ukazania tła akcji, co w KotORze było wyśmienite, czułem się jakbym ponownie na nowo przechodził grę.