Darth Sidious a Reguła Dwóch

2010-08-06, 00:01 w Articles > Sith Friday

588

Cathia

Rating: 4.33

Jak bardzo nie krytykowalibyśmy Reguły Dwóch za jej dość, delikatnie mówiąc, lekkomyślne podejście do zachowania całej tradycji Sithów, nie da się ukryć, że w okresie zakończenia wieloletnich walk Bractwa Ciemności z Republiką, jej założenia były jedynym sposobem na to, by Sithowie mogli przetrwać. Zresztą, Bane zakładał, że mieli nie tylko przetrwać, ale również wzmocnić się tak, by pewnego dnia ujawnić się i zemścić na Jedi.

Zabawnym jest, że pierwszym i ostatnim Sithem, któremu udało się osiągnąć sukces w dążeniu do celu wyznaczonego przez twórcę Reguły Dwóch, był człowiek, którego działania bardzo istotnie jej zaprzeczały - Darth Sidious, znany szerszej publice pod nazwiskiem Palpatine. Nie da się ukryć, że był on jedynym Mrocznym Lordem, któremu udało się przejąć kontrolę nad Republiką. W przeciwieństwie do wspominanego już wcześniej Nagi Sadowa czy Exara Kuna, nie próbował podbić jej siłą swej armii, użył jedynie rozumu i sprawnie poprowadzonej intrygi. Zaprzeczył stereotypowi, który głosił, iż Sithowie są potworami, zarówno na ciele jak i na duchu, wszak jako Kanclerz przynosił pociechę i otuchę swoim uśmiechem wielu obywatelom Republiki, którzy stracili wszelką nadzieję podczas Wojen Klonów.

Jeśli chodzi o osobowość, nie był potworem, zafiksowanym na jednym celu, ale geniuszem, którego strategii nie byli w stanie przejrzeć nawet podejrzliwi ponad miarę Jedi. Oczywiście, przy tym ostatnim wydatnie pomagała mu jego siła w Mocy, dzięki której mógł całkowicie zamaskować swoją obecność, nie pozwalając Radzie na wykrycie Sitha znajdującego się w kręgach rządowych.

Darth Sidious był też osobą, która usuwała nie tylko krępujące go ograniczenia w codziennym życiu, ale również starał się nie zwracać uwagi na te aspekty sithowskiego dziedzictwa, które mogły stanowić dla niego przeszkodę. Weźmy chociażby pod uwagę właśnie Regułę Dwóch, której jawnym złamaniem było jednoczesne szkolenie Dartha Maula w końcowym okresie jego życia oraz Hrabiego Dooku na początku jego sithowskiej ścieżki. Oczywiście, wiele osób twierdzi, iż Dooku został uczniem Palpatine’a tuż po śmierci Maula, mnie wydaje się to jednak wysoce nieprawdopodobne, jako że zakładałoby to przypadkowość wydarzeń. Wątpliwe, by nawet z pomocą Proroków Ciemnej Strony Palpatine był w stanie przewidzieć możliwość pozyskania Hrabiego na swojego ucznia tuż po śmierci Maula, a tego wymagała cała reszta planu – zwerbowanie Jango Fetta i stworzenie armii klonów, czyli to, co miało zaowocować dziesięć lat później. Wysoce nieprawdopodobnym jest, by tak istotną rzecz taki strateg jak Palpatine pozostawił przypadkowi, ślepemu trafowi Mocy. Równoczesne nauczanie Maula i Dooku stanowiło jawne pogwałcenie Zasady Dwóch, niezależnie od tego, czy Palpatine przewidywał, że jego plany na Naboo ulegną drastycznej zmianie.

Dodatkowo, Bane postulował ograniczenie Sithów do dwóch, jako że w jego przekonaniu Moc była skończonym źródłem energii, a jeśli jej użytkowników było zbyt wielu, żaden z nich nie mógł osiągnąć wystarczającej potęgi, by swoimi czynami zapisać się w pamięci potomnych. Jego zdaniem była to jedna z przyczyn, dla których Bractwo Ciemności nie osiągnęło sukcesu. Skoro tak wielu przynależał się tytuł Mrocznego Lorda, skoro tak wielu szkolono, to zdaniem Bane’a nie było nic dziwnego w tym, że skończył się czas epickich triumfów w Mocy. Ta zwyczajnie wyczerpała się, zabrakło źródła potęgi. Zmniejszenie liczby Sithów do dwóch osób miała zapobiec takiej sytuacji przez najbliższe lata, sprawiając, by kolejni Sithowie mogli dysponować znacznie większą siłą.

Palpatine zdecydowanie odrzucił ten pomysł. Owszem, w porównaniu do Bractwa Ciemności, nawet posiadanie przez niego dwóch uczniów na raz, nie mogło zbytnio nadużyć puli Mocy, jednak inne, zakładane przez niego organizacje, swobodnie mogły już do tego doprowadzić. Żeby nie szukać zbyt daleko, wspomnijmy tutaj Ręce Imperatora, Elitę Ciemnej Strony, Magów Byss czy Inkwizytorów. Każdy z wymienionych odłamów posługiwał się Mocą, znakomita większość jej Ciemną Stroną, w związku z tym jak najbardziej, zgodnie z ideą Bane’a, mogli wyczerpać jej zasoby. Palpatine jednak o to nie dbał, podobnie jak Darth Millenial przed nim, odrzucając ten pomysł jako niedorzeczny.

Palpatine, Sidious przestrzegał dokładnie tych reguł, które mu odpowiadały i w ten sposób osiągnął to, czego nie mogli osiągnąć inni Sithowie przez całe tysiąclecia. Czy byli zbyt wierni ogólnym zasadom czy, dla kontrastu, zbyt buntowniczy? Na te pytania ciężko odpowiedzieć. Pewnym pozostaje to, że niewielu mogło się z nim równać.

Tags: piątek z sithami, brotherhood of the sith, bots, felietony, reguła dwóch, darth bane, darth sidious, imperator palpatine, magowie byss, inkwizytor sithów, ręce imperatora, elita ciemnej strony, ciemna strona mocy, darth maul, hrabia dooku, darth tyranus, władza, strategia

Your rating:

Please login!

ALL COMMENTS

Cathia | 2010-09-07, 10:55

Nieoficjalnie myślę, że to wszystko za bardzo zgrywa się w czasie, by założyć, iż było tylko przypadkiem. Pewnie było tak, jak wyszukała Khali w przewodniku, choć kto wie, kto wie? :)

Khali | 2010-09-05, 23:19

W przewodniku Jedi vs. Sith jest fragment wypowiedzi Sidiousa o wybieraniu uczniów. O Dooku mówi on co następuje: "I did not wait long to appoint my next apprentice. I had my eye on the Jedi Master Count Dooku for quite some time, and had even met him on several occasions when I was a Senator to discuss his ideologies." Później jest nieco o tym, że wiedział o fascynacji Dooku holokronami i że niesamowicie łatwo było mu przeciągnąć go na Ciemną Stronę.
Prawda leży więc gdzieś pośrodku. Z jednej strony Palpatine czekał z "oficjalnym" werbunkiem, ale miał ucznia na oku już wcześniej i na pewno podczas którejś z rozmów zasiał w nim odpowiednie wątpliwości ;)