english

Main Page > Articles > Felietonowy Tygodnia Początek > Kim jest gik?

Kim jest gik?

2010-08-02, 00:01 w Articles > Felietonowy Tygodnia Początek

1704

Maciej Szczepański

Rating: 4.14

Go to page: 1 2 3

Pytanie w tytule dziwne, czym bowiem jest gik? Można zajrzeć na wiki, ale za dużo to raczej nie da. Dowiemy się tylko, że gikiem określa się "bom na małych jachtach śródlądowych", gdzie bom, pozwolę sobie drugi raz zacytować wyrocznię dwudziestego pierwszego wieku, to "drzewce ruchome w omasztowaniu żaglowca z ożaglowaniem przymasztowym - skośnym bermudzkim lub gaflowym". Ja jednak pisząc gik wcale na myśli nie miałem żadnych gafli, bermudów czy innych omasztowań, lecz coś zgoła innego. Pozwoliłem sobie bowiem przerobić znane, angielskie słowo na jego polski, wymyślony przeze mnie odpowiednik. Wymyślony - szumne określenie. Po prostu zamiast dwóch literek "e" wrzuciłem jedno "i" i tym sposobem dziwny gik zastąpił znanego i popularnego na całym świecie geeka.

Ktoś mógłby w tym momencie zadać bardzo inteligentne pytania: no dobrze, ale skoro jest jedno angielskie słowo opisujące coś konkretnego, które w dodatku jest w Polsce dość rozpowszechnione, to po co zastępować je jego spolonizowaną wersją? Odpowiedź jest bardzo prosta, a cel tego zabiegu bardzo sensowny. Dzięki niemu miałem możliwość wpleść do tekstu "drzewce ruchome" nie dość, że w "omasztowaniu", to jeszcze razem z "ożeglowaniem przymasztowym". Nie wierzę, że Wy na moim miejscu nie zrobilibyście podobnie.

Żarty żartami, porzućmy je jednak już w tym momencie, bowiem skończyć to się może naprawdę źle. Wiadomo bowiem co się dzieje, gdy człowiek szuka informacji na jeden konkretny temat na wiki - zaczyna na życiu płciowym pantofelków, a pół godziny później poszerza swoją wiedzę z zakresu budowy różnego rodzaju pocisków termonuklearnych i pojęcia nie ma jak do tego doszło. Wiki zatem sio, my mamy poważny felieton do napisania. No, ja mam.

Tak swoją drogą, to czy Kim Jest Gik nie jest przypadkiem piłkarzem grającym w reprezentacji Korei Północnej? W tę dygresję jednak już wchodzić nie będę.

Jak już zapowiedziałem tym razem felieton poświęcony będzie byciu geekiem, czy też może raczej stereotypowi geeka. Różnica to bowiem ogromna. Będę się zastanawiał jakie są cechy charakterystyczne geeków, czym się oni wyróżniają, jak zachowują, co robią. Czy też, jak już to zaznaczyłem wyżej, co robiliby, gdyby byli tacy, jak ze stereotypu wynika. Uwaga, zaczynamy.

Pierwszym, co rzuca nam się w oczy i na co tak naprawdę zwracamy uwagę, gdy spotykamy kogoś pierwszy raz, jest oczywiście wygląd. Jak wyglądać powinien geek? Po pierwsze i najważniejsze - to musi być chuderlak. Wszelkie napakowane byki powyżej metra osiemdziesiąt odpadają. Można pokusić się o stwierdzenie, że jeśli komuś balibyśmy się w twarz powiedzieć, że jest geekiem, to geekiem raczej nie jest. Jest co najwyżej normalną osobą o bardzo dziwnych zainteresowaniach, ale nic w tym złego, ludzie różne rzeczy robią, o gustach się nie dyskutuje, tak swoją drogą to całkiem sympatyczne to hobby, w sumie sam bym chętnie tego spróbował, dziwię się, że wszyscy się w to nie bawią, przecież to jest genialne, a czy teraz mógłbyś mnie już postawić na ziemi...?

Kolejną kwestią bezpośrednio związaną z wyglądem są okulary. Nie jest to oczywiście element wymagany, jednak idealnie dopełnia obraz biednego, małego chłopca. Czemu chłopca? Dziewczyny nie są geekami. Nawet jeśli w wannie czytają podręcznik od fizyki kwantowej. Wróćmy jednak do okularów. I nie mam tu na myśli tych lanserskich, z grubymi czarnymi oprawkami, które są tak rozpowszechnione na kierunkach typu dziennikarstwo, psychologia czy neurokognitywistyka. I tak, to ostatnie naprawdę istnieje! Tak swoją drogą to jak bardzo poważnie można traktować kierunek studiów, którego polska nazwa nie widnieje nawet w Słowniku Języka Polskiego? Koniec dygresji. Jak już powiedziałem - lanserskie okulary to nie to, co mam na myśli. Chodzi raczej o okulary typu "psia mać, co ci się w twarz stało, a nie, przepraszam, pomyliłem się". Chociaż bardzo często właśnie do tych lanserskich pasowałoby to określenie. Wiadomo jednak o co chodzi - oprawki rodem z lat siedemdziesiątych, szkła o grubości co najmniej jeden centymetr.

Kolejnym dość istotnym elementem prezencji geeka jest ubiór. Nie można założyć byle czego. A raczej byle co trzeba założyć, tylko dobrze dobrane. Lub bardzo, bardzo źle. Jak kto woli. Tak naprawdę jest jeden najważniejszy element - flanela, czyli koszula z długim rękawem, zapinana na guziki, obowiązkowo w kratę. Gryzące kolory nijak nie pasujące do reszty odzieży mile wskazane. Całość należy natomiast skompletować tak, by po przyjściu do domu znajomego jego mama na sam koniec wcisnęła nam torbę używanych i niepotrzebnych już rzeczy mówiąc miłym głosem "Jaś już ich nie nosi, może coś będzie pasować".

Kwestię wyglądu zamknę owłosieniem. Brzmi strasznie, wygląda też. Włosy muszą być odpowiednio przetłuszczone i przylizane, łupież jest dodatkowym plusem. Długość nie gra roli. Byle nie były zbyt krótkie. Normalna, męska fryzura to nie jest coś, co się geekom może spodobać. Dość często natomiast trafiają się długie włosy rodem z lat siedemdziesiątych. Takie dopełnienie okularów. Gdyby jednak chodziło o same włosy na głowie to nie użyłbym słowa "owłosienie". Poza nimi jest ważny jeszcze zarost. No, raczej jego brak. W pewnym sensie. Chodzi mi tutaj o włoski sterczące z brody oraz... obowiązkowy wąsik przywodzący na myśl... Chciałem napisać "przywodzący na myśl geeka", ale w porę się powstrzymałem - tyle razy mama mi mówiła "pamiętaj synku, definiując jakieś słowo nie korzystaj z niego w definicji".

Nie wszystko jednak złoto, co się świeci, i kupa, co się nie świeci - sam wygląd to za mało. Jest on istotnym elementem, to oczywiste, jednak na nim skończyć nie możemy. Przechodzimy teraz do... zainteresowań. Każdy geek bowiem ma ich mnóstwo. I zazwyczaj są bardzo bezsensowne.

Numerem jeden na liście geekowych hobby są oczywiście gry komputerowe. Spokojnie, każdy czasem lubi sobie pograć, nie każdy gracz jest geekiem. Zdecydowanie natomiast każdy geek jest graczem. Zatem, że pozwolę sobie zabłynsnąć własną nerdowatością, gry komputerowe to warunek konieczny, nie dostateczny. Co geek lubi najbardziej? MMO. Osoby, które tego skrótu nie znają, odsyłam na wiki, sam już na nią nie będę wchodził, żeby wkleić tu definicję, bo znowu stracę ze dwie godziny, w zamian zyskując wiedzę o historii jakiegoś miasteczka gdzieś w Andach, o którego istnieniu nigdy wcześniej nie wiedziałem (co wymianą wydaje mi się dość kiepską). Geek uwielbia gry zdominowane przez rozgrywkę sieciową z innymi ludźmi. To pozwala mu nawiązać kontakt z innymi przedstawicielami rasy ludzkiej - co prawda tylko za pośrednictwem ich awatarów, jednak zawsze to lepsze niż fora i czaty.

O samych grach należy też rozmawiać. Wszędzie, gdzie się tylko da. Warto się również spotykać ze znajomymi tylko po to, żeby właśnie o nich pogadać (o tych samych zresztą, w które się pół godziny wcześniej grało rozmawiając przy okazji z osobami, które grały z nami, które też, zupełnym zbiegiem okoliczności, są tymi samymi znajomymi, z którymi się spotkało, żeby o tychże grach porozmawiać - czy ktokolwiek nadążył?). Jeśli więc zdarzy Wam się gdzieś w autobusie usłyszeć coś w stylu "no i dorwałem te rękawice drakula, normalnie mi ze zwykłego stworka wypadły, jak nic je opchnę noobom za dużo kryształków" to najpewniej spotkaliście właśnie geeka. Chyba, że był przypakowany, ale o tym pisałem już wcześniej.

Zacząłem od gier, one jednak tak naprawdę stanowią odłam czegoś, co można określić jednym słowem - fantastyka. Wymyślone światy, nieistniejący bohaterowie - wszystko to geeka pociąga, uwielbia on przenosić się na inne planety, bowiem na tej, na której przyszło mu żyć, jakoś odnaleźć się nie potrafi, a gatunek, do którego przyszło mu przynależeć, w ogóle do niego nie pasuje i zrozumieć go nie może. Więcej o tym jednak za chwilę, gdy poruszymy temat charakteru.

Chwila minęła, poruszmy więc temat charakteru. Stereotypowy geek jest bardzo nieśmiały - ma trudności z nawiązywaniem znajomości, boi się odrzucenia, stąd też tak bardzo lubi zakładać kolczugę, w której pływa, brać do ręki styropianowy miecz, który ledwo unosi, i iść wraz ze swoimi pobratymcami-również-geekami przed siebie udając, że jest to zachowanie w pełni normalne.

Do tego dochodzi pewna neurotyczność - geek ma fioła na punkcie wielu rzeczy. Wszystkie jego komiksy, których ma w swoim leżu (o którym jeszcze napiszę) całe pokłady, zapakowane są w ochronne folie, przegląda je w jednorazowych rękawiczkach (które rzeczywiście po każdym użyciu wymienia na nowe - tego to nawet chirurg nie robi), drzwi wejściowe zawsze zamyka na wszystkie możliwe zamki i dwa łańcuchy na dodatek, po czym i tak jeszcze je zastawia komodą, no i nie odzywa się do dziewczyn.

I tak dochodzimy do gwoździa naszego programu, czyli właśnie do dziewczyn. Geek dziewczyny nie ma. Uzasadnić ten fakt jest bardzo łatwo. Otóż płeć przeciwna nie potrafi się geekiem zainteresować nie dlatego, że nie uważa go za atrakcyjnego, tylko dlatego, że nie uważa go za człowieka. Według płci przeciwnej geek jest jakąś istotą, która gatunkowo po prostu trochę nie pasuje. Sam geek natomiast ma problemy z przekonaniem płci przeciwnej, że on naprawdę przynależy do rasy ludzkiej, bo bardzo trudno jest to zrobić mając hełm szturmowca na głowie.

Samo leże geeka (i słowo leże zostało tutaj użyte z pełną świadomością i premedytacją - jest to najlepszy odpowiednik angielskiego lair jaki udało mi się znaleźć) również jest charakterystyczne - liczba książek, komiksów i albumów opisujących rzeczy, które nigdy się nie wydarzyły i nigdy nie istniały, jest w stanie zatrwożyć osobę nie spodziewającą się tego, co może ujrzeć. Wszystkie dzieła należą oczywiście do nurtu fantastyki, jedyną szansą na trafienie na coś innego jest babcia, która bojąc się o dziwnego wnuczka, podrzucić mu mogła do pokoju biblię z nadzieją na to, że w czymś ona pomoże. Chociaż czy wtedy rzeczywiście się coś spoza fantastyki znajdzie? Na to już każdy musi odpowiedzieć we własnym zakresie.

Zapisane kartki papieru to jednak nie wszystko, co w leżu się znajduje. Oko przykuwają najróżniejsze gadżety, figurki i eksponaty. Znajdziemy tam dosłownie wszystko - od malutkich ludzików, przez duże modele, a na replikach mieczy i pancerzy czy nawet łóżku w kształcie Sokoła Millenium kończąc. To ostatnie może dodatkowo tłumaczyć brak dziewczyn - jeśli już jakaś dała się zaprosić na kawę, to na wspomnienie o maratonie Gwiezdnych wojen, oglądanym ze statku kosmicznego Hana Solo, sącząc jednocześnie niebieskie mleko, może wybiec przerażona i nigdy nie wrócić. Pod warunkiem, że uda jej się otworzyć wszystkie zamki i dwa łańcuchy w drzwiach wejściowych, po uprzednim odsunięciu komody.

Taki oto jest geek. Lub też taki być, według "normalnych" ludzi, powinien. Lecz czy taki właśnie jest? Niektórzy z nich - możliwe. Lecz zawsze się tacy znajdą. Tak samo jak stereotypowi dresiarze, stereotypowi Żydzi czy stereotypowi kibole. Co wcale nie oznacza, że każdy, kto chodzi w dresie, spuści nam łomot i zabierze komórkę, każdy w jarmułce tylko myśli, jakby nas tu oszukać, oraz każdy z szalikiem Legii tylko szuka zwady. Tak samo nie każdy, kto lubi flanelowe koszule i zabawę w rycerzy Jedi, jest takim geekiem, jakiego w moim tekście stworzyłem. Ludzie są różni, ale wszyscy z nich są ludźmi. No, prawie wszyscy. Zatem kochajmy się i taki tam różne.

Go to page: 1 2 3

Tags: cykl: ftp, felietonowy tygodnia początek, ftp, geek

Your rating:

Please login!

ALL COMMENTS

Lord Sith Pierwszy | 2011-04-30, 12:11

Fajny artykuł opłacało się przeczytać :)

eMeM | 2011-04-27, 16:37

NLoriel, a co, nie lubisz Star Treka? I zwróć też uwagę na pudełka pod Sokołem.
A co do samego artykułu: mnie się podoba taki styl pisania, nie rozumiem o co chodziło userom gamecorner'a... chociaż nieźle się można ubawić czytając komentarze :D

derminator | 2011-04-27, 15:17

stoi na półce

NLoriel | 2011-04-27, 14:31

A ja chciałbym się dowiedzieć, co na ostatnim zdjęciu robi NCC-1701!?!

Daro | 2011-04-27, 11:09

Świetny artykuł... A fragmenty rozbawiły mnie niemal do łez :D

Łukasz Wasilewski | 2011-04-26, 16:54

Swego czasu faktycznie ludzie strasznie sie emocjonowali;)

Visct | 2011-04-26, 15:23

Na serwisie gamecorner felieton wzbudził nie lada sensacje xD

Harix | 2010-08-08, 15:06

Czy ten pan co taki nerwowy to nie bylo przypadkiem takie jedno warzywo z bledem?

Łukasz Wasilewski | 2010-08-08, 12:01

http://gamecorner.pl/gamecorner/1,86013,8209096,Kim_jest_gik_.html

Zobaczcie o co oskarzaja Macka na GameCornerze;)

Mian | 2010-08-08, 10:38

Tekścik fajny i napisany w stylu, który naprawdę lubię :]

A co do tematu głównego, czyli Geeków - sam nigdy "takiego" jak tu opisany nie spotkałem, ale może na wrześniowym StarForce kopnie mnie ten zaszczyt ;P

Cathia | 2010-08-04, 13:16

Oj, dziewczyny też potrafią być geekami :) tylko wtedy część felietonu poświęcona sprawom damsko-męskim jest nieaktualna :)

Dziewczyny geeki dla wielu są niespełnionym marzeniem - ona zrozumie, jak wydasz resztę kasy na podręcznik zamiast na romantyczną kolację, jeśli nie możesz się z nią spotkać, bo akurat wyszedł Starcraft II itp. :)

Harix | 2010-08-03, 22:30

O prosze wszystko sie zgadza. Prawie. Nie lubie flanelowych koszul.

dżaba dehat | 2010-08-02, 19:06

nie chcialbym byc takim geekiem... chociaz gablotka z vaderami itp. fajna:))