english

Main Page > Articles > Felietonowy Tygodnia Początek > Ulubionych planet kilka ze starej trylogii - część 2 z 2

Ulubionych planet kilka ze starej trylogii - część 2 z 2

2010-07-19, 00:01 w Articles > Felietonowy Tygodnia Początek

1212

Maciej Szczepański

Rating: 4.67

Go to page: 1 2 3

Moją pierwszą część rankingu najlepszych planet starej trylogii rozpocząłem narzekaniem na pogodę, która ma chyba na celu wyparowanie ze mnie wszelkiej chęci do robienia czegokolwiek. Liczyłem, że gdy listę kończyć będę. to temperatura opadnie do stanów odpowiednich dla klimatu umiarkowanego i pozwoli mi tym samym na egzystencję choć odrobinę pełniejszą entuzjazmu. Niestety - myliłem się. Słońce, zamiast odpuścić, zwiększyło chyba moc swojego reaktora i stwierdziło, że jeśli będzie to robić po cichu, to do stworzenia jednego jądra helu może użyć i pięć protonów, jeden po kryjomu zamieniając w czystą energię. Wszechświat się jeszcze chyba nie zorientował, że jedna gwiazda go zaczęła robić w konia, a my musimy cierpieć gorące katusze.

Fakt, że znów zaczynam pisać o upale, niedługo się wyjaśni - ma on bowiem wpływ na końcowe lokaty poszczególnych planet w pierwszej piątce listy. Teraz jednak przypomnę jak zakończyła się pierwsza (a tak naprawdę to druga) połowa notowania, które zamieściłem w poprzednim tygodniu. Oto i ona:

10. Endor, znaczy się księżyc
9. Alderaan, znaczy się kupa gruzu
8. Bespin
7. Yavin IV
6. Gwiazda Śmierci, ta druga

Teraz natomiast czas na rozpoczęcie zachwycania się nad pierwszą piątką. Zaczynamy!

5. Tatooine

Jestem Wam winny wyjaśnienie. Otóż jeszcze tydzień temu miałem zamiar tę pustynną planetę ulokować na pierwszym miejscu tego rankingu. Nie mylił się więc Piotrek ze swoimi obawami, nie mylił się też Michał, który stwierdził, że właśnie Tatooine wygra (choć skorzystał nie z tych argumentów, z których ja mam zamiar skorzystać). Cóż się więc zmieniło, że zamiast najwyższego miejsca na podium przypadło dopiero miejsce piąte? To tutaj właśnie wpłynął na mój wybór ten jeden, przemycany pokątnie proton, o którym wspomniałem we wstępie.

Proton ów sprawił, że na chwilę obecną mam dość gorąca i wszystkiego, co jest jego uosobieniem. Dość wysoko natomiast w tym zestawieniu rzeczy kojarzących się z upałem jest właśnie pustynia. I to jakakolwiek. Natomiast planeta stworzona z jednej wielkiej pustyni jest jeszcze wyżej. Tym natomiast jest właśnie Tatooine. Wszelkie więc argumenty przemawiające za tą latającą kulą piasku musiały skapitulować wobec idiotycznie wysokich temperatur, których w chwili obecnej nie trawię jeszcze bardziej, niż zazwyczaj. Spowodowało to nagły spadek niedoszłego zwycięzcy na dość daleką pozycję, która byłaby pewnie jeszcze niższa, gdybym to teraz spisywał wszystkie dziesięć miejsc. W chwili obecnej bowiem o wiele bardziej wolałbym znaleźć się na zalesionym Endorze w towarzystwie irytujących misiów, niż u Obi-Wana w jego chatce. Straszne, wiem.

Dobrze, jednak jakie to plusy widzę w tej planecie, że jeszcze kilka dni temu byłem skłonny przyznać jej złoty medal? Po kolei. Przede wszystkim - jest to pierwsze ciało niebieskie, którego powierzchnia została nam w Gwiezdnych wojnach pokazana. Od tego się tak naprawdę wszystko zaczęło. Trudno jest tego faktu nie docenić. Co więcej - to tu po raz pierwszy dowiadujemy się o istnieniu Mocy oraz widzimy pierwszy miecz świetlny! No i spotykamy największą ciapę w całej starej trylogii, czyli Luke'a Skywalkera, który chce, lecz nie może, i w dodatku ma blond włoski. W przeciwieństwie do Hana Solo, który i chce, i może, a włoski ma brązowe.

Kolejnym atutem są dwa pojazdy, jakie przyszło nam podziwiać. Pierwszym z nich jest sandcrawler, służący jako złomowisko, wóz rekreacyjny oraz objazdowy market dla Jawów w jednym. To monumentalne bydlę tak mi się spodobało, że stało się jednym z największych plusów całego Tatooine! Wielkie, brązowe i na gąsienicach - idealny opis pojazdu będącego marzeniem każdego normalnego faceta. Numer dwa to natomiast, co oczywiste, Sokół Millenium, który po prostu nie może nie być ulubionym statkiem z całych Gwiezdnych wojen. Przynajmniej według mnie.

Prócz wspaniałych bohaterów, którzy właśnie na tym pustynnym zatyłczu wprowadzeni zostają do sagi, oraz cudownych pojazdów, urzekają również lokacje. No, tak właściwie to dwie lokacje. Pierwszą z nich jest kantyna Mos Eisley. Drugą - pałac Jabby.

Klimat, który panował w obydwu tych miejscach uważam za cudownie wciągający. Było gęsto, było niebezpiecznie, było jednak również kolorowo i absurdalnie. Żałowałem, że podobnych miejsc nie było więcej, rozumiem jednak, że co za dużo to nie zdrowo, i dzięki temu, że były tylko te dwa tym bardziej je sobie cenię.

Wymieniać pozytywy naprawdę można by długo - Jabba, sarlacc, rancor... Naprawdę, to Tatooine powinno znaleźć się na miejscu pierwszym. No ale niestety się nie znalazło. Kilka stopni i jeden proton za dużo... I tak się cała ta zabawa skończyła. Przestańmy jednak rozpamiętywać przeszłość i idźmy dalej.

4. Asteroida w systemie Hoth

Zdaję sobie sprawę, że asteroid było tam od groma, jednak chyba wiadomo, o którą z nich mi chodzi konkretnie - o tę, wewnątrz której schował się Sokół Millenium podczas ucieczki przed Imperium w piątym epizodzie. Z początku moim zamysłem było wciągnięcie tego kawałka skały do planety Hoth i ocenienie ich razem, zdecydowałem się jednak przydzielić jej osobne miejsce - jeśli bowiem nieumyślne zaparkowanie we wnętrzu prawie kilometrowej długości ślimaka nie jest czymś imponującym i wystarczającym do samoistnej egzystencji, to nie wiem co innego mogłoby być.

Nie za bardzo jest co więcej o tym miejscu powiedzieć. Mi się ono jednak strasznie spodobało i za bardzo tłumaczyć się z tego nie zamierzam. Zatem wielka kosmiczna glista ze swoim latającym domkiem znalazła się na miejscu czwartym.

3. Gwiazda Śmierci

Tydzień temu w zestawieniu pojawiła się druga wielka i kulista stacja bojowa, teraz czas na tę pierwszą. Na plus od razu idzie cała przygoda na jej pokładzie, poczynając od sprytnego przedzierzgnięcia się w szturmowców i zinfiltrowania wrogich umocnień, przez kąpiel w stercie śmieci, a kończąc na brawurowej ucieczce i pojedynku dwóch zramolałych dziadków (czyli Obi-Wana i Vadera). Cała ta eskapada jest według mnie najlepszym elementem Nowej nadziei. Nie zapominajmy też wspaniałego zniszczenia planety Alderaan. Pisałem o tym tydzień temu, warto wspomnieć jednak o tym raz jeszcze.

Do dziś mnie jednak będzie zastanawiać to, dlaczego Imperium postanowiło czekać, aż się księżyc wyłoni zza gazowego giganta, którego okrążał (mowa oczywiście o końcówce filmu). Nie prościej byłoby po prostu strzelić w tego giganta? Takiej eksplozji by biedny księżyc (a już z pewnością baza się na nim znajdująca) nie przeżył. No nic, widać Tarkinowi deus ex machina namieszała w głowie.

W ten oto sposób kończymy miejsce trzecie i tu pojawia się pewien problem. Otóż miejsca jeden i dwa walczą ze sobą w mojej głowie cały czas, nawet teraz, gdy ów tekst piszę. Są dwie planety, który uwielbiam i które mnie w starej trylogii zauroczyły. I mam naprawdę wielki kłopot ze zdecydowaniem się, która z nich zasługuje na zwycięstwo w tym moim mini-rankingu. Której z nich bym nie wybrał to mam wrażenie, że będzie to ze szkodą dla tej drugiej. Chociaż z drugiej strony to jaka to szkoda dla wymyślonej planety...? Trzeba tutaj podjąć męską decyzję, nie bojąc się żadnych konsekwencji. Dobrze więc, raz kozie śmierć, oto i miejsce drugie.

2. Dagobah

Na Dagobah dużo nie było. Było bagno. Była chatka Yody. I był Yoda. W to wszystko natomiast wpadł z impetem Luke Największa Ciapa i nic już nie było takie, jak przedtem. Niby niewiele, wręcz za mało, by zasłużyć na tak wysoką lokatę. Jednak według mnie to wystarcza. W zupełności.

Zacznijmy od bagna. Bagno było rewelacyjne. Klimat na tej planecie naprawdę, że pozwolę sobie na zabawną grę słowną, wciągał. I to solidnie. Czuło się tę wszechobecną wilgoć, przytłaczającą obecność natury. I za to należy się ogromny plus. Podobnie zresztą jak za domek Yody, który z jednej strony był słodki i uroczy, z drugiej nie dziwiło, że mieszka tam prawdziwy mistrz.

Właśnie, mistrz. Tak dochodzimy do Yody, który sprawił, że Dagobah zaszło tak wysoko. Yoda jest jedną z najwspanialszych postaci w całych Gwiezdnych wojnach. Mały, zielony staruszek z chrypką i długimi uszami i mówiący z dziwną inwersyjną manierą - jednak od razu zjednywał sobie widza, który momentalnie zaczynał do tego bohatera czuć prawdziwy szacunek. Nie przeszkadzały nawet jarmarczne mądrości, które wygłaszał, bo padające z jego ust traciły ten nieznośny posmak banalnych frazesów. Jest jednak coś jeszcze, coś co sprawiło, że za każdym razem jak oglądam Star Wars z niecierpliwością czekam na Luke'a wpadającego w wielkie bajoro. Tym czymś jest Yoda Walący Patykiem.

Yoda Walący Patykiem to moja ulubiona scena z wszystkich sześciu filmów. Dopiero co zobaczyliśmy biednego stworka Yodę, a ten już zaczyna rozrabiać jakby tylko na to czekał. Przetrząsa rzeczy młodego Skywalkera, wyjada mu prowiant i zabiera sprzęt. Samo to potrafi rozbawić, tym bardziej jeśli pamięta się kim ta "zielona żmijka" tak naprawdę jest. Natomiast w momencie, w którym Yoda zaczyna walić badylem w R2-D2, który próbuje mu wyrwać z jego łapek jakąś latarkę, którą ten niecnie zwędził, ja dosłownie padam. I to za każdym razem. Absurd tej sceny i jej pocieszność sprawiały niejednokrotnie, że dosłownie płakałem ze śmiechu. Wielki Mistrz Jedi, najpotężniejszy w Galaktyce, mający 800 lat na karku, wali kijem w droida, bo ten mu chce zabrać "świecuszko". Naprawdę, nic więcej dodawać po prostu nie trzeba.

Skoro więc Dagobah, Yoda i Patyk są na miejscu drugim, wiadomo już co znajdzie się na pierwszym. W sam raz na takie upały jak teraz.

1. Hoth

Teraz jest gorąco. Na Hoth jest zimno. Lubimy Hoth.

Zdaję sobie sprawę, że takie rozumowanie może pasować do jakiegoś gryzonia, a nie do osoby myślącej (no, quasi-myślącej) takiej jak ja, jednak w chwilo obecnej jestem tak zmordowany ciągłymi upałami, że porzucam wyższe funkcje swojego mózgu i zaczynam się zdawać tylko na najprostsze instynkty i uwarunkowania. Mówią mi one natomiast - rozbierz się nago i połóż na kafelkach w kuchni, wyrzuć półki z lodówki i właź do środka, jedź na Hoth. Najsensowniejszą z powyższych propozycji jest oczywiście ta ostatnia, musiało mieć więc to wpływ na podjętą przeze mnie decyzję w kwestii ostatecznego wizerunku rankingu.

Zimno to jednak nie wszystko. Prócz zimna mamy jeszcze tauntauny. Konkretniej - jednego martwego tauntauna, do którego Han wrzuca Luke'a. Otwiera tauntauna, co samo sobie jest mocno absurdalne, po czym wpycha do środka biednego dzieciaka. Potem natomiast oglądają to w kinach miliony ludzi. Biedny Skywalker, musiał mieć związaną z tym traumę do końca swojego życia. Podejrzewam, że za każdym razem jak widział któregoś z tych gadzich ssaków zaczynał odczuwać ogromną chęć wzięcia kąpieli z dużą ilością bąbelków. Za to Hoth lubię!

Jednak tym, co najbardziej przyciąga mnie do Hoth, są AT-AT. Nie będę po raz kolejny rozpisywał się nad tym, co w tych maszynach kroczących jest takiego wspaniałego, bowiem mógłbym na to poświęcić cały osobny artykuł, co już zresztą zrobiłem. Wystarczy, że powiem, że AT-AT uwielbiam, uważam je za najwspanialsze pojazdy z całych Gwiezdnych wojen i bardzo, ale to bardzo chciałbym mieć takiego na własność. I nie rozumiem ludzi, którzy by nie chcieli. Tak jak AT-AT pozwoliły Imperialnym zdobyć planetę Hoth, tak samo planecie Hoth pozwoliły zdobyć pierwsze miejsce w moim rankingu dziesięciu najwspanialszych planet (i rzeczy do planet podobnych) ze starej trylogii Star Wars. Dziękuję wszystkim za uwagę, ja się żegnam, idę zobaczyć czy są jakieś sensowne połączenia z tą lodową planetą, a jak nie, to rozbiorę się do rosołu i zaatakuję posadzkę w kuchni.

Go to page: 1 2 3

Tags: cykl: ftp, ftp, felietonowy tygodnia początek, rankingi, listy, słońce, endor, alderaan, bespin, gwiazda śmierci, yavin iv, han solo, luke skywalker, jawowie, darth vader, sandcrawler, sokół millenium, at-at, hoth, dagobah, tauntauny, yoda, r2-d2, droidy, obi-wan kenobi, jabba hutt, jabba, pałac jabby, sarclacc, rancor, bagna, asteroidy, kosmiczny ślimak, space slug, imperium, tarkin, księżyc, planety, tatooine, nowa nadzieja, imperium kontratakuje, oryginalna trylogia

Your rating:

Please login!

ALL COMMENTS

Michał Raburski | 2010-07-27, 10:53

Z tego co pamiętam, to ona mogła strzelać swoim działem raz na 8 godzin : http://www.sluisvan.net/stacja,gwiazda_smierci .
To oznacza że bardziej opłacało się poczekać na wychylenie się księżyca przez 20 minut i pewne trafienie niż na zniszczenie planety ryzykując, że księżyc przetrwa a mając 8 godzin rebelianci uciekną.

Kamilbrawo2 | 2010-07-26, 09:21

co do 1 gwiazdy śmierci , uważam ze Tarkinowi nie chciało się czekać aż osiągnie taką moc by zniszczyć giganta, łatwiej było go ominąć i zniszczyć księżyc, a co do Hoth to mi sie podobają maszyny kroczące i wogóle :D