Co tam na galaktycznym osiedlu słychać?

2010-04-30, 00:01 w Articles > Sith Friday

365

Cathia

Rating: 4.20

Czasem zastanawiam się, co tak naprawdę przyciągnęło mnie do Gwiezdnych wojen, na dobre już dwadzieścia lat dominując moje życie. Zapewne nie była to historia, bo pamiętam, że obejrzałam zaledwie kawałek Imperium kontratakuje i początek Powrotu Jedi, nie był to też czas, kiedy zachwyciłabym się męskim urokiem Hana Solo lub chłopięcym uśmiechem Luke’a Skywalkera… Vadera się przeraziłam, nie wspominając już o Imperatorze – oni rzeczywiście promieniowali złem, idealnie pasowali do archetypu, poznanego przeze mnie przez baśnie i legendy.

Muszę być ze sobą szczera, postanowiłam jednego wieczora i rzeczywiście udało mi się dojść do tego, co mnie tak bardzo zafascynowało w tym pierwszym kontakcie. Były to chyba słowa koleżanki otrzaskanej z całą Trylogią, która widząc mój niemy zachwyt na widok pojedynku Skywalkera z Vaderem, oznajmiła mi, że ten chłoptyś to tak naprawdę wieśniak z małej pustynnej planetki, udało mu się po prostu przypadkiem wplątać w wydarzenia galaktycznego formatu. Oczywiście, żadna z nas nie była wówczas świadoma istnienia czegoś takiego jak schemat Campbella, ba, żadna z nas nie słyszała wówczas o czymś takim jak mitoznawstwo lub teoria literatury. Zakładam, że mogłyśmy co najwyżej wiedzieć, co to jest mit, chociaż niekoniecznie, wtedy dla człowieka każda baśń i legenda była bajką. To, co mnie totalnie zaskoczyło, był fakt, że miałam przed sobą ucieleśnienie standardowego marzenia, by z byle człowieczka zostać księciem, bohaterem i zbawcą świata. Nie o tych niespełnionych marzeniach i tym, jak usiłujemy je od zawsze wcielić w życie, chciałam pisać, o tym wspominaliśmy już jakiś czas temu. Teraz fascynuje mnie, jak wyglądało życie codzienne zwykłych, przeciętnych ludków we wszechświecie Star Wars.

Ciężko byłoby napisać pojedynczą książkę z cyklu "Życie codzienne w świecie Gwiezdnych wojen", wszak cykl dotyczący samej Ziemi liczy sobie mnóstwo tomów, poświęconych rozmaitym krajom i epokom. W Galaktyce gwiezdnowojennej samych planet mamy całe mnóstwo, planety mają swoją historię, dzielą się na określone grupy społeczne… Tak naprawdę musiałoby to być olbrzymie kompendium, którego znakomita większość pochodziłaby wprost z wyobrażeń autora.

Bo co my tak naprawdę wiemy o zwykłych szarych przeciętniaczkach w tamtych realiach? Na ogół zapoznajemy się z jednostkami w jakiś sposób nieprzeciętnymi, związanymi z głównymi wydarzeniami, nawet przeciętni teoretycznie bohaterowie powieści Gwiazda Śmierci tak naprawdę znaleźli się w niej dlatego, że stacjonowali na pokładzie stacji bojowej podczas jej budowy. Książki opowiadają o konkretnych wydarzeniach, dotyczą zazwyczaj pierwszoplanowych postaci, o życiu codziennym normalnych istot dowiadujemy się niejako mimochodem, przy okazji misji na planecie albo w czasie ewakuacji z rejonu objętego poważnym zagrożeniem. Możnaby zatem podejrzewać, że większość Galaktyki przepełniona jest bohaterskimi pilotami, szalonymi przemytnikami o złotym sercu oraz ludźmi, którzy nade wszystko stawiają Dobro Ogółu.

A przecież doskonale wiemy, że to jest nieprawda. Każde osiedle, każde miasto, każda planeta to miliardy istnień, z których przecież większość nie może być tymi bohaterskimi niesamowitymi osobami, które ratują świat. Ktoś musi przecież pracować, by walczyć mógł kto inny, skądś się biorą pieniądze, skądś się biorą podatki, skądś się bierze sprzęt, skądś się bierze żywność. Miliardy istnień zajmują się najbardziej przyziemnymi rzeczami, choćby tą nieszczęsną uprawą na Tatooine, a im nigdy nie przytrafi się nic niezwykłego, chyba tylko atak Ludzi Pustyni. Wielu po prostu żyje uczciwie, mając serdecznie w nosie, czy rządzi nimi Imperium, czy Nowa Republika, chcą tylko świętego spokoju, względnego bezpieczeństwa i możliwości życia w swoim cudownym małym światku. I nawet jeśli mogą potencjalnie zostać bohaterami, nigdy im to do głowy nie przyjdzie. Wziąć udział w wojnie, która dzieje się z daleka od macierzystego świata, w wojnie li i jedynie o obce ideały, w wojnie, która nijak nie wpływa na jego codzienne funkcjonowanie? Bez sensu! Zarzucicie mi, że nie ma istot tak bezdusznych, tak przyziemnych? Ależ oczywiście, że są! I to nie tylko w literaturze, spójrzmy dookoła!! Ile w tej chwili rozgrywa się konfliktów na całym świecie? Nie są to nasze wojny, w żaden sposób nie wpływają na nasze codzienne istnienie, no chyba że mamy w rodzinie kogoś, kto wyjechał na misję tzw. "pokojową". Nikt mi nie wmówi, że w świecie gwiezdnowojennym nie było takich osób!

Bardzo liczyłam na pierwszy gwiezdnowojenny kryminał – Noce Coruscant. Niestety, już wkrótce okazało się, że nie jest to książka o zwykłych ludziach, że jest to kolejna odsłona odwiecznego konfliktu Sith vs. Jedi, pokłosie Wielkiego Pogromu Jedi. Ktoś powie – bo inaczej nikt nie chciałby takiej książki czytać. Nieprawda. Jestem dziwnie przekonana, że wielu fanów SW z przyjemnością sięgnęłoby po sensowną powieść osadzoną w gotowym, tak dopracowanym przecież świecie, ale jednocześnie takim, do którego można bardzo wiele jeszcze dodać. Ja z pewnością kupiłabym taką książkę. A Wy?