Ciężka praca popłaca

2010-03-20, 22:25 w Articles > Felietonowy Tygodnia Początek

545

Łukasz Wasilewski

Rating: 4.20

Go to page: 1 2

Tematyka tego felietonu chyba nikogo z Was nie może zaskoczyć. Właśnie ruszyliśmy z nowym SWExem, nad którym pracowaliśmy kilka miesięcy. I właśnie na tym były skupione nasze (a moje w szczególności) myśli w ostatnim czasie, więc gdy zastanawiałem się o czym napisać w najnowszej odsłonie FTP, to ten temat praktycznie od razu pojawił się w mojej głowie – to po prostu coś świeżego. Poza tym okazało się to pouczającym doświadczeniem, a tym zawsze warto się podzielić.

Jeśli zastanawiacie się kiedy w tym tekście pojawi się jakieś nawiązanie do Gwiezdnych wojen, to już za chwilę, moment, sekundę nie będzie to żadną zagadką. Czas na nawiązanie już nadszedł – gdy tak sobie uczestniczyłem przez ostatnie miesiące we współtworzeniu wielkiego projektu, zdałem sobie sprawę, że nieważne, czy tworzy się portal internetowy, otwiera sklep czy kręci film - wszelkie duże inicjatywy wymagające współpracy co najmniej kilku osób i gotowości do oczekiwania na efekty znacznie dłuższej niż kilka dni czy tygodni mają wiele wspólnego. Krótko mówiąc - poczułem się jak George Lucas.

Oczywiście kręcenie pierwszej części sagi (czy jakiegokolwiek filmu) było i jest czymś wymagającym zdecydowanie większych nakładów finansowych, ale zapomnijmy na chwilę o skali i zastanówmy się co takie pozornie zupełnie różne projekty mają podobnego. I o czym warto pamiętać zanim się w jakiś zaangażujemy.

Po pierwsze - na samym początku trzeba się pogodzić z tym, że tworzy się coś, co może trafić do szuflady. Jest duża szansa, że nigdy nie ujrzy to światła dziennego, z różnych względów – braku pieniędzy potrzebnych na doprowadzenia czegoś do końca, braku zaangażowania całego zespołu czy po prostu braku zwyczajnej cierpliwości. Efekty pracy są najczęściej prezentowane tylko osobom bezpośrednio zainteresowanym, więc nie możemy się naładować życiodajną energią dzięki pozytywnym komentarzom szeroko rozumianej społeczności czy publiki. Nie – musimy dbać o unikanie przecieków, często trzymać coś w tajemnicy czy polegać tylko na własnym osądzie. I taki stan może trwać kilka miesięcy albo i lat. Poświęcamy się czemuś, zajmuje nam to mnóstwo czasu, a od osób wiedzących o projekcie, ale nie znających (z wiadomych względów) szczegółów często można usłyszeć demotywujące opinie i sugestie, że zmarnowało się już wystarczająco dużo czasu i trzeba o tym "czymś" zapomnieć. Jeśli ktoś nie wyobraża sobie nie napawać się efektami swojej pracy już po kilku dniach, to angażowanie się w duży projekt nie jest czymś odpowiednim dla takiej osoby – niech lepiej nie probuje, bo tylko zawiedzie resztę zespołu.

Po drugie - trzeba mieć świadomość tego, że nadejdzie moment, gdy trzeba się pogodzić z niektórymi błędami czy niedoróbkami. Najczęściej są one niedoróbkami tylko dla najbardziej zaangażowanych członków teamu, a nie potencjalnych userów czy widzów. Ale my to widzimy i jest nam z tym źle. Sam wiele razy godziłem się na rzeczy, co do których nie byłem przekonany, ale wiedziałem, że tak trzeba, nie ma czasu czy pieniędzy. Albo że jest to na tyle nieistotne, że niewarto tego dopracowywać. Bardzo ciężko jest się zgodzić na takie okaleczanie swojego dziecka, ale trzeba też zdać sobie sprawę, że taki moment prawie zawsze nadchodzi i trzeba być gotowym na kompromisy. Z drugiej strony, jak zawsze chodzi o znalezienie złotego środka – nie rezygnujmy z bycia perfekcjonistami. Perfekcjonizm skłonił George'a Lucasa do przemontowania całej Nowej nadziei – z pierwszej wersji był kompletnie niezadowolony, wytwórnia też i mogło się to skończyć zamknięciem całego projektu mimo tego, że pochłonął już wtedy miliony dolarów i mnóstwo czasu. Mimo faktu, że wymagało to dużej odwagi (wręcz brawury) i ciężkiej pracy przez kolejne miesiące, to nie poddał się, bo chciał być jak najbardziej zadowolony z końcowej wersji.

Po trzecie - trzeba wierzyć w projekt, trzeba być w 100% zaangażowanym i przejmować się kolejnym przeszkodami. Dlaczego? Bo przeszkody zawsze się pojawią – tego nie da się uniknąć. Ktoś coś źle zaplanował, zmieniła się technologia, coś podrożało czy zdarzyło się coś kompletnie nieprzewidywalnego, na co nie mieliśmy żadnego wpływu. Trzeba się psychicznie na coś takiego przygotować, a z biegiem czasu uodpornić. Trzeba wierzyć w to, co się robi – inaczej szybko zabraknie motywacji i chęci podejmowania ryzykownych decyzji, które mogą wiele dać i są w sumie logiczne. Znaczy tak o nich myśli osoba dzień i noc myśląca o powodzeniu projektu. Dla reszty jest to często czysta głupota, żeby się na coś takiego decydować. Kolejny raz przywołam George'a Lucasa – od początku wierzył w powodzenie sagi. Dlatego był gotowy nie zarobić zbyt wiele na samym filmie, a w zamian przejąć prawa do wszelkich produktów związanych z SW, z postaciami z filmu itp. Osoba, która nie byłaby przekonana o powodzeniu projektu w życiu by się na coś takiego nie zgodziła. Podobnie było ze wspomnianą decyzją o przemontowaniu praktycznie całego materiału – w naszych czasach taki "niedorobiony" film zostałby pewnie wydany od razu na wideo, z pominięciem kin. Nikt by po nim nie płakał i go nie żałował. Gwiezdne wojny też mogły podobnie skończyć, ale uratował je ich stwórca.

Po czwarte - należy zrozumieć, że nawet naszego hobby czy ulubionego zajęcia możemy mieć dosyć. Możemy mieć też dosyć bliskich czy najlepszych przyjaciół. Taka jest niestety cena, którą trzeba zapłacić, jeśli bierze się za poważny i duży projekt, a nie malutką inicjatywę, której poświeca się czas tylko po godzinach i kiedy mamy na to ochotę. Jak wspominałem każdy projekt natrafia na przeszkody, każdy projekt przechodzi kryzysy. Wtedy łatwo jest się poddać, a jeszcze łatwiej o kłótnie, obrażanie reszty i szukanie winnego. Takie zachowania zdecydowanie nie wpływają dobrze na relacje międzyludzkie i nieraz potrafią podzielić najbliższe sobie osoby. Niemniej jednak trzeba być na to gotowym a w odpowiednim momencie potrafić uspokoić wszystkich i zażegnać kryzys.

Być może wydaje się Wam, że lepszym tytułem tego tekstu byłoby "kto nie ryzykuje, ten nie wygrywa", ale to tylko pozory. Trzeba zrozumieć jak ważne są podstawy – ciężka praca, zaangażowanie i nie zapominanie o ostatecznym celu nawet na moment. Gdy podstawy mamy już zaliczone, wierzymy w projekt i mamy zgrany i pewny siebie zespół, to ryzykowne decyzje przestają być takie ryzykowne. W sumie to mogłem ten tekst zatytułować "Być jak George Lucas" - zastanówcie się kim Wy chcecie być.

Go to page: 1 2