O wybieraniu uczniów

2010-03-18, 00:02 w Articles > Sith Friday

484

Khali

Rating: 2.50

Go to page: 1 2

Spisała Khali Khan, Lady Egzekutorów Bractwa Sith

Wybierz kogoś jako następcę, a nieuchronnie zostaniesz zastąpiony.
Wybierz kogoś głodniejszego, a zostaniesz pochłonięty.
Wybierz kogoś szybszego, a nie unikniesz klingi wymierzonej w plecy.
Wybierz kogoś cierpliwszego, a nie zablokujesz ostrza przy swym gardle.
Wybierz kogoś przebieglejszego, a sam będziesz dzierżył broń, która cię zabije.
Wybierz kogoś sprytniejszego, a nie przewidzisz własnego końca.
Mimo tych faktów, Uczeń jest kluczowy. Mistrz bez Ucznia jest Mistrzem niczego.

Przez niemal tysiąc lat obmyślona i wprowadzona w życie przez Dartha Bane’a Zasada Dwóch kształtowała poglądy filozoficzne i – co znacznie ciekawsze – podejście dydaktyczne Sithów, w znacznej mierze narzucając nam takie a nie inne pojmowanie relacji nauczyciela i ucznia.

Nie jest tematem tej rozprawy sensowność Zasady Dwóch i ta, w kategoriach oceny, nie będzie tutaj przedstawiana. Kluczowym jednak dla zrozumienia dalszych treści jest omówienie konsekwencji, jakie ze sobą niósł wytwór Lorda Bane’a, a są to konsekwencje poważne i dotkliwe. Powiedzmy to wprost: Zasada Dwóch osłabiła Zakon Sith. Osłabiła nas samych, czyniąc mnie i moich współbraci niewspółmiernie słabszymi nawet od tych, co jak banthy podążali za Lordem Kaanem w odmęty jego szaleństwa. Jesteśmy więc złamani i słabi, nie z naszej winy, lecz jesteśmy tego świadomi i wszelkimi siłami pragniemy odrodzić się w sile, o jakiej nie śnił nawet sam Exar Kun.

Zapytasz pewnie, jakie przekleństwo nas trawi i toczy naszą krew niczym śmiertelna choroba. Odpowiedź jest prosta: utrata wiedzy. Z każdą kolejną parą Mistrza i Ucznia traciliśmy wiedzę zdobywaną dekady przez starożytnych.

Jak celnie zauważył Darth Sidious, nagrywając swoje nauki w holokronie z Telos IV, celem Mistrza nie jest przekazanie swemu Uczniowi całej swej wiedzy. To zadaniem Ucznia jest wydobycie od nauczyciela możliwie jak najwięcej, podczas gdy prawem tego drugiego jest ukrywanie swych sekretów. Powodem tego jest od wieków już przypisywana nam skłonność do zdrady. Nieuchronnym losem Mistrza jest zostać zastąpionym przez swojego Ucznia, więc choć pragnie on przetrwania tradycji Sith, równocześnie zubaża on swego następcę, skąpiąc mu wiedzy i wypaczają kolejne pokolenia Zakonu.

Żaden z Mistrzów nie umierał sam. Każdy zabierał ze sobą do grobu co najmniej kilka sekretów, przy których anihilacja planety wydaje się być małą niedogodnością. Dostrzegam zabawną ironię w fakcie, że zasada Bane’a pogrążyła Sithów bardziej niż ignorancja Bractwa Ciemności. Pomyśleć, że Dessel nie mógł wybaczyć im skazania wiedzy starożytnych na zapomnienie…

I tak oto, niczym archeolodzy, dokopujemy się do wiedzy, która winna być prawnie nasza i bez wątpliwości nam dana. I choć Zasada Dwóch wiele rzeczy nam odebrała, nauczyła nas jednego. Nauczyła nas zasad wybierania sobie uczniów.

Kluczowym i niezmiennym jest fakt, iż żaden Mistrz nie powinien zapominać, że głównym zadaniem jego Ucznia jest służyć tradycji Sithów. Mając to na uwadze, zdajemy sobie sprawę, jak niewielu jest godnych dostąpienia tego zaszczytu, jak niewielu winno osiągnąć tytułu Lorda i jak wielką odpowiedzialnością jest wybranie osób odpowiednich.

Uczeń powinien okazywać posłuszeństwo. Powinna cechować go rzadko spotykana wśród ambitnych roztropność. Uczeń, który zaatakuje cię zbyt wcześnie, zbyt szybko zapragnie zająć Twe miejsce, zginie. A to będzie ogromną stratą Twojego czasu i trwonieniem energii. W chwili gdy stajesz się nauczycielem, zarówno Ty jak i Twój podopieczny wiecie, że pewnego dnia on zajmie Twe miejsce tak jak Ty zająłeś miejsce własnego Mistrza. W chwili, gdy oboje zdacie sobie z tego sprawę, rozpocznie się swoisty taniec, nieustający konflikt. Gnąc się w ukłonach, Uczeń będzie pragnął wyrwać Ci Twą wiedzę, Ty zaś, pod pozorem wielkodusznego dzielenia się sekretami, będziesz karmił go minimum dostępnej Ci wiedzy. To bardzo ważne, by partia dejarrika tak skomplikowana jak ta, posiadała odpowiednich graczy.

Możesz, jak Darth Sidious, wejrzeć w działania Jedi i zacząć szkolenie ucznia od chwili, gdy jest dziecięciem. Uwarunkujesz go, wytresujesz. Uczynisz z niego przedłużenie miecza świetlnego lub ucieleśnienie Mocy. Tak uczynił Palpatine z Darthem Maulem. Stworzył posłuszne narzędzie gniewu i nienawiści, podsycane wizją Światyni Jedi trawionej przez czerwone płomienie. Był on jednak tylko narzędziem i jako narzędzie spełnił swoją rolę. Zasiał strach w szeregach Jedi, ujawniającym im istnienie Sithów, których przecież tak długo uważali za ponure widmo przeszłości.

Nie jest trudno wychować sobie posłusznego sługę, jak było to w przypadku Zabraka. Sidious wiedział, że Maul nigdy nie sięgnie po władzę. Był zbyt prostolinijny, zbyt ograniczony.

Być może dlatego swoje dalsze plany postanowił realizować poprzez subtelność i wyniosły chłód Hrabiego Dooku. Nikt inny nie porwałby tłumów na barykady, za nikim innym nie poszliby tak licznie na wojnę. To właśnie dostajesz wybierając ukształtowaną, inteligentną istotę na Ucznia - ma ona szeroki wachlarz możliwości i talentów, a wielu z nich nie byłbyś w stanie go nauczyć. To właśnie czyni go użytecznym. I tak Darth Tyranus realizował plany swego Mistrza… aż stał się zbędny. Nie chodziło o jego arystokratyczną dumę, nie chodziło o pewność siebie. Dooku był już po prostu stary. Sidious nie widział w nim swego następcy, nie widział w nim istoty, która wyniesie Sithów na należne im szczyty.

O nie, Sidious miał już na oku kogoś innego. Anakina Skywalkera.

Niewielu z nas trafi kiedykolwiek na takiego Ucznia. Ucznia, którego każdy krok sprawia, że Moc trzęsie się w swych posadach. Tego typu pokusa jest nie do odparcia. Kto nie chciałby wyszkolić w Mocy istoty tak potężnej, tak nieokiełznanej. Tutaj jednak czai się największe ryzyko. Nie można zapanować nad wzburzonym oceanem. Można nim kierować, można manipulować, ale wszystko to zda się na nic, gdy słowo Mistrza i słowo Ucznia będą przeciwstawne.

A jednak jest coś przyciągającego w takiej sile i stąd brała się obsesja Palpatine’a na punkcie rodu Skywalkerów. Pycha wymagała, by posiadł władzę nad kimś tak silnym Mocą, by wziął na ucznia kogoś tak godnego.

To zadecydowało o jego upadku.

Jak sam widzisz, jedyną rzeczą pewną w ścieżce wyboru Ucznia jest śmierć. Jego lub Twoja. Wyciągnij więc nauki z moich słów i nie podejmuj decyzji byt pochopnie. I dbaj o wiedzę. Tak niewiele nam już jej zostało.