Artykuł zgłoszony do Nieustającego Konkursu Star Wars Extreme (07-08.2009)

opowiadanie na podstawie trailera do gry The Old Republic

     Promienie słońca walczyły tego dnia o prym na coruscańskim niebie z kłębiastymi chmurami. Bój toczący się nad głowami mieszkańców stolicy Republiki miał już jednak zwycięzcę - światło Coruscant Prime przebijało leniwie płynące obłoki i delikatnie pieściło sieć gęstej zabudowy miasta. Cały ten widok działał uspokajająco na przedstawicieli rozmaitych ras, zmęczonych codziennymi troskami, jakie czekały na nich każdego kolejnego dnia. Wydawać by się mogło, że nawet sfrustrowani zazwyczaj piloci statków poruszających się na powietrznych szlakach zrezygnowali z forsowania tempa na rzecz podziwiania przepięknej, podniebnej kompozycji.

     Nastrój panujący na powierzchni tej części planety udzielił się również mężczyźnie w ciemnych szatach przemierzającemu uliczki dolnego miasta. Barczysta, wysoka postać zwolniła nieco tempo kroku, jednak wciąż posuwała się pewnie do miejsca swego przeznaczenia. Część mijających tajemniczego jegomościa przechodniów nie kryła zdziwienia widząc, iż okryty czernią mężczyzna zdaje się nie dostrzegać pięknej aury, zakrywając swą twarz ciemnym kapturem. Obiekt zaciekawienia spacerujących istot zdawał się ignorować szepty z ich strony. Nikt nie kwapił się do tego, żeby podejść i spytać przybysza o cokolwiek. Często wśród odwiedzających tę część miasta osób dawało się spotkać ekscentrycznych turystów z innych planet Republiki, którzy nierzadko na jakiekolwiek próby nawiązania kontaktu reagowali niezwykle nerwowo. Wszystko wskazywało, że ów jegomość może być jednym z nich. Nieco inne uczucia wzbudzała towarzyszka mężczyzny. Była nią błękitnoskóra Twi'lekanka, której nieprzeciętną urodę podkreślał kombinezon uwydatniający atrakcyjną figurę. Wśród obserwujących niecodzienną parę nie znalazł się jednak żaden śmiałek, który zaproponowałby pięknej damie spotkanie w jednej z pobliskich restauracji. Na przeszkodzie stał potężny towarzysz Twi'lekanki, ale również ona sama odstraszała ewentualnych zalotników dwoma blasterami zawieszonymi u pasa. Idący przodem mężczyzna nagle przystanął, Twi'lekanka zatrzymała się tuż za jego plecami. Mroczna postać uniosła do góry głowę okrytą kapturem. Oboje znaleźli się u stóp schodów prowadzących w górę, na ich szczycie znajdowały się wysokie drzwi. Okryty czernią mężczyzna ruszył pewnym krokiem schodami w górę. Twi'lekanka omiotła wzrokiem okolicę i ruszyła za nim...
     Tożsamość obojga istot pokonujących kolejne stopnie schodów nie była tajemnicą dla łowczyni nagród, która obserwowała z góry okolicę. Jej kryjówka mieściła się na jednej z wyższych kondygnacji gmachu, który zdawał się być celem ich wędrówki. Rudowłosa kobieta, w niezwykle wytrzymałym pancerzu, z pełnym skupieniem wpatrywała się w sylwetki dwojga postaci. Mroczny mężczyzna dotarł właśnie do kilkuosobowej straży broniącej dostępu do wnętrza budynku. Wartownicy zagrodzili drogę do drzwi przybyszowi. Ten w jednej chwili uniósł dłoń, w której niemal natychmiast pojawił się podłużny metalowy cylinder. W mgnieniu oka z jego wnętrza wydobył się krwistoczerwony słup światła. Mężczyzna kilkoma precyzyjnymi cięciami broni pozbawił trójkę strażników życia. Kolejny z nich został z potworną siłą odepchnięty w stronę muru budynku. Następnie broń mrocznego napastnika oderwała się od jego dłoni, jednak zabójcza klinga nie zgasła. Jednym rzutem postać pozbawiła życia pozostałych strażników. Broń wylądowała prosto w dłoni napastnika, który zakręcił nią młynka i szybkim ruchem schował śmiercionośny cylinder pod poły płaszcza. Nie zwracając uwagi na ciała pokonanych przeciwników ruszył dalej przed siebie. Twi'lekanka odszukała wzrokiem sylwetkę ukrytej łowczyni, która nasunęła na głowę hełm pancerza. Kobieta uruchomiła swój plecak rakietowy i wzbiła się w górę. Wylądowała pewnie kilka metrów wyżej, po czym zniknęła we wnętrzu budynku.
     Na monumentalny gmach padały promienie słońca. Cel podróży okrytego czernią mężczyzny został niemal osiągnięty. Zalany światłem budynek stał przed nim otworem.
     Świątynia światłości...
     Świątynia Jedi...
     Mroczny Sith - Lord Reshaw przekroczył próg budynku. Ciemność rzuciła wyzwanie światłości.
     We wnętrzu Świątyni panowała cisza. Zatroskany Mistrz Jedi - Khall Nauro - sprawujący opiekę nad główną kwaterą Zakonu wyczuł zawirowanie w Mocy. W uchylonych wrotach budynku zobaczył mroczną postać. Dobrze wiedział kim jest potężny mężczyzna - rozpoznał w nim ważniejszą postać z szeregu Sithów. W umyśle Mistrza narodziła się iskierka nadziei - nieoczekiwany gość mógł przynosić ze sobą pomyślne wieści o zakończeniu wojny. Na planecie Alderaan siły Zakonu Jedi i Republiki negocjowały od pewnego czasu pokój z Imperium Sithów. Najbardziej doświadczeni mistrzowie starali się położyć kres wyniszczającej wojnie prowadząc trudne negocjacje z przedstawicielami strony przeciwnej. Obawiając się zasadzki ze strony nieprzyjaciela na Alderaan udało się również wielu rycerzy i młodszych Jedi, których zadaniem była ochrona przedstawicieli Republiki. Wszystko wskazywało jednak na to, że pojawiła się realna szansa na wypracowanie kompromisu. Nic więc dziwnego, że zgromadzeni w głównym holu rycerze i padawani z zaciekawieniem przyglądali się kroczącemu mężczyźnie w ciemnych szatach i jego twi'lekańskiej towarzyszce. Jednak aura, jaka otaczała dwójkę zmierzającą w centralne miejsce holu, nie napawała zgromadzonych Jedi optymizmem. Kilkoro z nich zapaliło swoje miecze świetlne. Lord Sithów stanął naprzeciw Khalla Nauro...
     Kilka pięter wyżej łowczyni nagród dyskretnie posuwała się w głąb jasnego korytarza. Informacje o znacznym osłabieniu ochrony Świątyni okazały się prawdziwe. Dotychczas na drodze kobiety w mandaloriańskim pancerzu stanęło zaledwie dwóch strażników uzbrojonych w ciężkie blastery. Tego rodzaju broń nie mogła równać się ze znakomitym wyszkoleniem i umiejętnościami wojowniczki. Łowczyni przyspieszyła kroku, jej zadanie wymagało ścisłej koordynacji czasu. Dotarła w miejsce skąd do celu jej podróży pozostawał niewielki odcinek korytarza. W rozwidleniu napotkała kolejnych strażników, którzy dostrzegając nieznaną sylwetkę natychmiast otworzyli ogień. Kobieta wykonała skok w tył strzelając przy tym w powietrzu w stronę nieprzyjaciół. Kiedy wylądowała pewnie na nogach ciała strażników leżały nieruchomo na podłodze. Łowczyni nagród rozejrzała się w poszukiwaniu kolejnych przeciwników, jednak w pobliżu nikogo nie było. Zaskoczona łatwością z jaką udało się jej dotrzeć do celu znalazła się w centrum koordynacji obrony przestrzeni powietrznej Coruscant. Podeszła do głównego panelu sterowania i dezaktywowała wszystkie systemy zabezpieczeń. Upewniła się, że wszystkie czynności wykonała prawidłowo i ruszyła w powrotną drogę. Wychodząc usłyszała gdzieś za rogiem kroki strażników. Szybkim ruchem wysunęła się na główny korytarz i trzema celnymi strzałami pokonała zaskoczoną trójkę mężczyzn. Niemal w tym samym czasie rozległ się sygnał holograficznego komunikatora łowczyni. Kobieta aktywowała przekaz i jej oczom ukazał się wizerunek statku lecącego z niebezpiecznie wysoką prędkością. Zadowolona z przebiegu zdarzeń przerwała sygnał i ruszyła przed siebie.
     W zbliżającej się coraz szybciej ciemnej sylwetce Mistrz Nauro rozpoznał kanonierkę szturmową republikańskich wojsk. Statek z pełną szybkością uderzył w główne wrota świątyni. Te nie mogły stawić skutecznego oporu w konfrontacji z rozpędzoną maszyną. Kanonierka opadła z hukiem na posadzkę świątyni i przesuwała się ciężko do przodu zostawiając za sobą głębokie bruzdy w płaskiej powierzchni. Skrzydła po lewej stronie statku ścięły szereg masywnych kolumn podtrzymujących wyższe poziomy głównego holu. Zostawiając za sobą sterty gruzu maszyna posuwała się dalej. Wyraźnie wytracała prędkość by w końcu zatrzymać się tuż za plecami Lorda Reshawa. Przez głowę Mistrza Jedi przewinęło się setki myśli. Niemal wszystkie zniknęły kiedy z wnętrza statku wydobył się szereg postaci odzianych w czarne szaty. Każda z nich trzymała w ręku świetlny miecz.
     Rozmowy pokojowe na Aldeeran były tylko przykrywką dla prawdziwych celów wroga. Imperium Sithów zaatakowało stolicę Republiki.
     Mroczny Lord Sithów uniósł głowę okrytą czarnym kapturem. Jego żółte oczy przepełnione były nienawiścią. Skóra była strasznie pomarszczona i blada. Dolna część twarzy ukryta była za czarną maską. Z jej wnętrza wydobył się niski, trochę zniekształcony głos:
     - Czuję się zaszczycony mogąc gościć w miejscu waszej żałosnej egzystencji Jedi. Obawiam się jednak, że wasza obecność na tej planecie dobiega końca. Imperium Sithów przejmuje kontrolę nad Coruscant!
     Ze strony Jedi nie padło żadne słowo. Jedyną odpowiedzią na słowa Sitha był charakterystyczny dźwięk jarzących się mieczy świetlnych zgromadzonych w holu członków zakonu.
     - Wasze milczenie jest zapowiedzią waszego losu - ciągnął Reshaw. - Już wkrótce w galaktyce nie zostanie ani jeden Jedi, który puściłby parę z gęby.
     Odwrócił się w stronę swoich pobratymców i zawołał:
     - Zróbmy przysługę mieszkańcom Coruscant! Zmiećmy to żałosne ścierwo z powierzchni planety!
     Niemal natychmiast kilkudziesięciu Sithów wybiegło z uszkodzonej kanonierki i ruszyło na Jedi. Krwistoczerwone ostrza starły się z niebieskimi i zielonymi klingami. Zza pleców Sithów w kierunku obrońców Świątyni posypały się strzały z blasterowych karabinków. Okazało się, że wnętrze rozbitej kanonierki skrywało szereg wojowników w ciemnoniebieskich pancerzach. Łowcy nagród - pomyślał mistrz Jedi. - Sithowie zyskali więc potężnego sprzymierzeńca. Khall Nauro zbliżył się do jednego z Sithów. Jego twarz przesłonięta była szczelną maską, podobną do tej którą nosił Revan kilkaset lat wcześniej. Zamaskowany przeciwnik cięciem z góry rozpoczął pojedynek z Jedi. Jego ostrze zostało zablokowane przez zieloną klingę mistrza, który odepchnął broń przeciwnika w prawą stronę i zaatakował Sitha od dołu. Ten uskoczył do tyłu i pchnięciem mocy pozbawił Jedi równowagi. Niemal natychmiast wykonał skok w stronę leżącego przeciwnika i wziął potężny zamach mieczem. Nauro był jednak szybszy i to jego klinga zatopiła się w ciele wroga. Sith osunął się wolno na posadzkę i znieruchomiał. Mistrz Jedi dźwignął się na nogi. W jego kierunku śmignęły blasterowe strzały. Odbił je na boki swoim ostrzem i dopiero wtedy dostrzegł nowego przeciwnika. Była nim niebieskoskóra Twi'lekanka, która pojawiła się w świątyni razem z Sithem, który dowodził atakiem. Mistrz Nauro użył pchnięcia mocy i posłał Twi'lekankę na fragment przewróconej kolumny. Straciła przytomność, co eliminowało ją z dalszej walki.
     Jedi ruszył w stronę miejsca, gdzie skoncentrowały się walki. Niespodziewanie drogę zastąpił mu droid astromechaniczny typu T3.
     - Nie mam czasu mały - rzucił pośpiesznie Khall.
     T3 pozostawał jednak uparcie na jego drodze i aktywował holograficzny przekaz. Obok droida pojawił się nieco zniekształcony przez zakłócenia wizerunek członka Rady Jedi - Mistrza Orgusa Dina.
     - Sithowie atakują Senat! Ich celem jest morderstwo kanclerza. Potrzebujemy posiłków, porucznik Tavus i ja nie damy...
     Przekaz gwałtownie się zakończył. Mistrz pochylił głowę i zamknął oczy. Nie mógł zrobić nic, by ocalić życie istot zgromadzonych w budynku Senatu. Z trudem oddalił od siebie smutek na myśl o ofiarach. Zrozumiał również, że istnieje nikła szansa na to, by odeprzeć atak nieprzyjaciela. Nie w tej sytuacji, gdy działa on z zaskoczenia atakując osłabione punkty strategiczne Coruscant. Podjął jednak decyzję, że nie ułatwi Sithom podboju planety.
     Mistrz Khall Nauro ruszył w stronę Sitha dowodzącego atakiem na Świątynię.
     Łowczyni nagród dotarła do miejsca, skąd rozpościerał się widok na toczącą się w dole zaciętą walkę. W smugach mieczy świetlnych i oślepiających błyskawic Mocy dało się dostrzec innych łowców nagród, którzy znajdowali się pod dowództwem kobiety. Wielu z nich miało teraz okazję wyrównać rachunki z Jedi, którzy niejednokrotnie przyczynili się do zmniejszenia ich liczebności. Kątem oka kobieta zauważyła grupkę strażników, biegnących po pomoście łączącym zewnętrzną część świątyni z głównym holem. Pozycja, którą usiłowali zająć strażnicy, zapewniłaby im dogodny ostrzał nieprzyjaciół z góry. Nie zastanawiając się długo łowczyni aktywowała swój rakietowy plecak i w szybkim tempie pokonała odległość dzielącą ją od strażników. Zawisła w powietrzu kilka metrów nad ich głowami i odpaliła dwie mini rakiety umieszczone tuż przy nadgarstkach. Fragment pomostu tuż przed nogami biegnących w dole ludzi runął w dół. Kilkoro z nich straciło równowagę i spadło z pozostałości konstrukcji. Pozostali wymierzyli swe blastery w kobietę i zasypali ją gradem pocisków. Łowczyni wykonała serię uników w powietrzu po czym chwyciła w swoją dłoń detonator termiczny i rzuciła go w stronę napastników. Strażnicy nie zareagowali w porę i w chwilę potem eksplozja pozbawiła ich życia. Kobieta na dłuższą chwilę zawisła nieruchomo w powietrzu. Na lewo od niej jeden z łowców nagród rozprawiał się z inną grupą strażników. Zataczając półobrót w locie częstował nieprzyjaciół ogniem z dwóch miotaczy. Sposób, w jaki uśmiercał wroga, pomógł rozpoznać jej w osobie łowcy Fixtera - jednego z najbardziej lojalnych współpracowników. Kobieta wylądowała tuż obok niego.
     - Witaj szefowo - zaczął łowca. - Wygląda na to, że Jedi dostaną w końcu to, na co zasłużyli.
     Łowczyni spojrzała w dół, gdzie jarzyło się zaledwie kilka mieczy świetlnych należących do Jedi. Chciała zganić Fixtera za zbytnią pewność siebie, jednak odwróciła wzrok w jego stronę i twierdząco skinęła głową.
     Błyskawice Mocy powędrowały wprost w koreliańskiego rycerza Jedi, jednak ten zdołał przyjąć całą ich energię na swój świetlny miecz. Nie minęła nawet chwila a potężny Sith stanął tuż obok niego. Chwycił go za poły płaszcza, uniósł w górę i z całą siła cisnął na zawaloną gruzem posadzkę. Zauważył przy tym biegnącego w jego kierunku Mistrza Opiekuna Świątyni i od razu ruszył do ataku. Z pełnym impetem wyprowadził cios mieczem, który natychmiast został zablokowany przez Jedi. Oba ostrza zwarły się ze sobą wydając przy tym charakterystyczne dźwięki. Reshaw cofnął broń do tyłu i natychmiast zaatakował cięciem z góry, które zapoczątkowało serię ciosów z jego strony. Wszystkie ciosy zostały zablokowane przez zieloną klingę. Mroczny przeciwnik zmienił więc koncepcję ataku i z całej siły kopnął Khalla w twarz. Ten wykonał skok w tył z efektownym saltem. Kiedy wylądował na nogach za jego plecami pojawił się jeden z zamaskowanych Sithów. Nauro wymienił z nim kilka ciosów, po czym kolejny z Sithów zaatakował go z prawej strony. Lord Reshaw zdecydował się wykorzystać zaangażowanie w walkę Jedi z innymi przeciwnikami i rzucił swój miecz świetlny wprost na klatkę piersiową przeciwnika. Ten zachował jednak wystarczającą koncentrację, by w efektowny sposób wykonać skok nad wirującym ostrzem. Mroczny Lord był jednak sprytniejszy, kiedy Jedi znalazł się w powietrzu użył pchnięcia mocy, by posłać nieprzyjaciela na stosy gruzu. Khall Nauro z ogromną szybkością uderzył w większy fragment uszkodzonej konstrukcji budynku. Siła rozpędu była tak duża, że pod naporem ciała Jedi blok rozpadł się na kawałki. Mistrz upadł ciężko na ziemię po drugiej stronie gruzowiska. Mocą wyczuł, że Sith szykuje się do zadania ciosu. Potężny mężczyzna rzeczywiście pojawił się nad głową Jedi. Wykonując kilkumetrowy skok i i biorąc pokaźny zamach mieczem zadał zabójcze cięcie. Tyle że klinga wbiła się w posadzkę - Khall wykonał błyskawiczny unik. Oddalił się od Sitha po czym zaczął biec w jego stronę. Wyprowadził serię ciosów w szybkim tempie, co nieco zaskoczyło Reshawa. Moment dekoncentracji sprawił, że Nauro zdołał zadać mu cios w twarz rękojeścią miecza świetlnego. Rozwścieczony Sith ruszył z furią na przeciwnika. Jedi z trudem odpierał atak. Wyciszył swój umysł i wziął zamach mieczem z zamiarem wyprowadzenia ciosu z dołu. Nagle poczuł piekący ból w okolicach brzucha. Opuścił głowę i zobaczył szkarłatne ostrze zatopione w jego ciele. Podniósł wzrok i spojrzał Sithowi w oczy. Te wyrażały satysfakcję z wygranego pojedynku. Reshaw energicznym pociągnięciem wysunął klingę z ciała Jedi. Ten tracąc siły wypuścił z dłoni swoją broń. Srebrzysty cylinder z głuchym dźwiękiem upadł na podłogę. Khall Nauro opadł na kolana. W potężnej wyrwie w ścianie dostrzegł okropieństwo inwazji na Coruscant. Stolica Republiki płonęła niszczona przez wrogą flotę. Na schodach prowadzących do świątyni posuwały się droidy bojowe i inne niszczycielskie maszyny. Mistrz Nauro osunął się na posadzkę. Blask płonących budynków zamienił się w blask miliardów gwiazd i planet galaktyki. Dokładnie pośrodku galaktyki biegła niewidzialna linia, która wyznaczała granicę dobra i zła. Khall dostrzegł w szeregu "dobrych" konstelacji niebiesko-zieloną planetę jarzącą się srebrzystym blaskiem.
     "Nie ma śmierci, jest Moc" - przypomniał sobie fragment kodeksu Jedi Nauro. Poczuł radość w głębi duszy i poddał się woli Mocy. 

***

     Wokół Świątyni Jedi spotkać można było grupy żołnierzy armii Sithów z zamiarem uniemożliwienia dostępu wszelkim istotom, które chciałyby pokusić się o zawłaszczenie skarbów, jakie niewątpliwie kryły się we wnętrzu budynku. Gdzieniegdzie paliły się jeszcze rozmaite fragmenty budowli, a ulatujący z nich dym mieszał się z wolno opadającym pyłem ponurego gruzowiska. Przy jednym z zawalonych postumentów, który przedstawiał jednego z Mistrzów Jedi, stała dwójka łowców nagród pogrążona w rozmowie.
     - Tak, z pewnością większa część grupy pójdzie teraz własną drogą.
     - No cóż, jeśli szefowa nie ma nic przeciwko - rzucił Fixter - ja także chciałbym wrócić do działalności na własny rachunek...
     - Prawdę mówiąc spodziewałam się tego po tobie. Czym zamierzasz się zająć? - spytała kobieta.
     - Póki wojna się nie skończy Sithowie będą dobrze płacić za dostarczenie im republikańskich oponentów. A później...
     Łowczyni przerwała Fixterowi i podeszła do potężnej postaci, która wyłoniła się zza fragmentu zawalonej ściany.
     - Lordzie Reshaw! Kiedy ja i moi ludzie możemy spodziewać się ustalonej zapłaty za współudział w tej operacji?
     - Udaj się na pokład "Cienia Galaktyki" i skontaktuj się z człowiekiem o imieniu Drax. On wypłaci wam należne kredyty.
     Kobieta skinęła głową i odeszła w stronę czekającego Fixtera. Za jej plecami rozległ się głos Sitha.
     - Łowczyni! Mam dla ciebie jeszcze jedno zadanie.
     - Słucham więc - rzuciła kobieta.
     - Przeszukaj gruzowisko i znajdź Twi'lekankę, która towarzyszyła mi w drodze do świątyni. Żywą lub martwą.
     Łowczyni nagród z ciekawością spojrzała na rozmówcę, ale nie zadała mu żadnego pytania. Skinęła głową i odeszła. Kiedy kobieta się oddaliła Lord Reshaw aktywował swój komunikator.
     - Lordzie Angral, Świątyni Jedi została zrównana z ziemią.
     - Świetnie się spisałeś, udaj się teraz na orbitę Coruscant, gdzie otrzymasz nowe instrukcje.
Przekaz został zakończony. Reshaw nałożył na głowę kaptur płaszcza i odszedł w kierunku oczekującego na niego statku.

***

     Czarne chmury gryzącego dymu przesłoniły blask Coruscant Prime. Po niebie przesuwały się potężne jednostki szturmowe i myśliwce floty Sithów. Niemal z każdego miejsca można było usłyszeć jęki i płacz milionów istot zamieszkujących stolicę Republiki. Tysiące mieszkańców Coruscant straciło życie, drugie tyle ostatni raz zobaczyło rodzinę i znajomych. Gdyby wyjść na ulicę planety-miasta można by wyczuć wszechobecny strach panujący wśród ocalałych podczas inwazji istot.
     Każda z nich wiedziała, kim są Sithowie.
     Każda z nich słyszała o okrucieństwach, jakich się dopuszczali.
     Żadna z nich nie podejrzewała, że to może spotkać właśnie ją.
     W taki piękny dzień...
    Drobny promień słońca przebił się przez szarobrunatne chmury. Jasność światła, będąca cieniem nadziei na lepszy czas...