Empire: A Model Officer

2009-09-05, 00:24 w Articles > Reviews > Comics

597

balav

Rating: 4.00

Artykuł zgłoszony do Nieustającego Konkursu Star Wars Extreme (07-08.2009)

Czy zastanawialiście się kiedykolwiek, czy destrukcję Alderaan przeżył ktokolwiek poza Leią? Mnie pytanie to nurtowało od zarania mojego fanowstwa, czyli od chwili, gdy prawie 9 lat temu po raz pierwszy miałem możliwość obejrzeć Nową nadzieję. Myślałem sobie: "Przecież Galaktyka jest olbrzymia, ktoś musiał przebywać poza Alderaan w chwili, gdy dopełniał się jego los. A jeżeli tych ludzi było wielu, to co zrobili po utracie swej rodzinnej planety?". Odpowiedzi na te pytania dostarcza komiks A Model Officer wydany w ramach cyklu Empire. Za powstanie zeszytu owej serii odpowiedzialni byli: scenarzysta John Jackson Miller (znany ze skryptów do serii Knights of the Old Republic) i rysownik Brian Ching (odpowiedzialny za ilustracje do Obsesji, wielu komiksów z cyklu KotOR i Republic, chociażby wydanej niedawno w Polsce Bitwy o Jabiim). A Model Officer ujrzał światło dzienne we wrześniu 2004 roku, następnie włączono go do siódmego tomu TPB - The Wrong Side of The War.

Mija osiem miesięcy od zniszczenia pierwszej Gwiazdy Śmierci. Darth Vader wraz ze swą flotą przemierza galaktykę, by odnaleźć flotę Sojuszu. Podczas walk na Jabiim Lordowi Sithów udało się pojmać Jorina Sola, rebelianckiego matematyka, jednak nawet informacje uzyskane od niego nie ułatwiają poszukiwań - Vaderowi nie udaje się schwytać innych jeńców, aby ich przesłuchać. Wini za ten stan rzeczy dowódcę gwiezdnego niszczyciela "Reprisal" - komandora Demmingsa (zadebiutował w The Price of Power, zeszycie serii Empire oznaczonym liczbą 31). Zarzuca mu zbyt daleko idącą sumienność w wykonywaniu obowiązków, która uniemożliwia przeżycie jakiemukolwiek napotkanemu rebeliantowi (mówiąc krótko dla Vadera Demmings jest - jak to mawiają użytkownicy języka Shakespeare'a i Byrona - za bardzo "trigger happy"). Tytułowy wzorowy oficer musi więc udowodnić Lordowi Sithów swą przydatność, a to dopiero początek opowieści.

Seria wydawnicza Empire to niewątpliwie jeden z bardziej udanych cyklów komiksowych publikowanych w ostatnich latach, jednak mimo niewątpliwych silnych stron miała ona jedną znaczącą wadę - była nierówna niczym rzeźbiona wiatrem diuna, gdzieś w Morzu Wydm na Tatooine. Zarzut ten można odnieść zarówno do wydawanych w jej ramach dłuższych (kilkuzeszytowych) historii, jak i one-shotów. Wśród tych ostatnich zdarzały się perełki, by wspomnieć w tym miejscu jedynie What Sin Loyalty (w Polsce wydany w numerze 5/2009 miesięcznika Star Wars Komiks), jak też pozycje mniej udane. Jasne, że może w tym miejscu paść pytanie o to, czy jakaś inna seria nie cierpi (lub nie cierpiała) na tę bolączkę i czy jest sens ją przywoływać. Odpowiedź pewnie brzmiałaby, iż żaden cykl nie jest w stu procentach idealny (zaraz pewnie obruszą się na mnie miłośnicy KotOR-a). Niemniej w przypadku Empire wada ta bardzo mocno się wybija i dlatego tak akcentuję ją przy okazji oceniania jakiejś części tego cyklu. No, ale dość tego bajdurzenia, pora na konkrety.

Zapewne Twoje nerwy, szanowny Czytelniku, są już napięte do granic możliwości, toteż aby nie przedłużać powiem od razu: A Model Officer to przykład całkiem zgrabnie przygotowanej komiksowej strawy. Nie jest to może kawior z Bieługi, ale też nie kaszanka podawana na gazecie (i do tego z koreliańskim piwem w brudnej szklance). Pozostając przy kuchennej retoryce, nazwałbym Wzorowego oficera komiksową pizzą - jest smaczna, sycąca, lecz nie jest niczym wyrafinowanym. Jean Anthelme Brillat-Savarin kręciłby nosem, ale pozostali - mniej wybredni - smakosze powinni być zadowoleni.

Jak wypadają poszczególne ingrediencje tegoż dania? Zacznijmy od ciasta, czyli od fabuły. Nie jest specjalnie skomplikowana, wydarzenia (z pewnymi wyjątkami) w całości rozgrywają się na mostku niszczyciela, ale pomimo tego pozornego braku różnorodności znużenie podczas czytania nie dopada. Finał zapewnia zwrot akcji, który może nie należy do szczytowych osiągnięć w dziedzinie budowania suspensu, jednak powoduje, że komiks ten pamięta się jakiś czas po lekturze, nie zaś zapomina zaraz po odłożeniu go na półkę.

Przejdźmy teraz do dodatków, czyli postaci. Te są przez Johna Jacksona Millera kreowane w dosyć typowy, niemniej intrygujący sposób. Vader jest tu złowrogi jak na Lorda Sithów przystało, zaś końcowe kadry przekonują, iż istotnie jest to istota pokrętna i zła, a w dodatku szalenie przebiegła. Co prawda ostatnimi czasy (zwłaszcza od premiery Zemsty Sithów) twórcy Expanded Universe starają się nadać bardziej ludzki wyraz postaci Dartha Vadera (co udaje się raz lepiej, raz gorzej, a czasem zamienia się w parodię) to jednak odświeżającym doznaniem jest ujrzenie w komiksie Vadera pamiętanego z Nowej nadziei i Imperium kontratakuje - budzącego trwogę połączoną z szacunkiem.

Najciekawszą postacią jest jednak w tej opowieści nie on, lecz - rzecz jasna - komandor Demmings. Stereotypowy obraz imperialnego oficera jest dosyć jasny: tępak lub zamordysta (plus chlubne wyjątki, vide Thrawn, Pellaeon czy też Veers). Postać Demmingsa pozwala zrozumieć, skąd brała się brutalność wśród przedstawicieli kadry oficerskiej Imperium Galaktycznego. Komandor zabija rebeliantów, ponieważ do tego został wyszkolony, na tym polega jego służba i wszelkie pretensje Vadera są dla niego niezrozumiałe. Jest przecież wzorowym oficerem, "człowiekiem dobrej roboty". Chociaż wytłumaczenie jego zachowania jest nieco grubymi nićmi szyte, to jednak stanowi najjaśniejszy punkt tej historii, ponieważ dostaliśmy w serii Empire Imperialca, nie... ten zwrot autorstwa pana Syrzyckiego to translacyjna pomyłka, wróć! ...Imperialnego, który w miarę jasno wyjaśnia, dlaczego czyni to, co czyni (kolejnym jest szturmowiec z Lojalność to nie grzech i - do pewnego stopnia - Janek "Tank" Sunber). Psychologicznie jest to mętne jak bagna na Dagobah, ale przynajmniej autor scenariusza starał się nadać tej postaci głębszy rys. Biorąc pod uwagę, iż cała historia zamyka się w 22 stronach (toteż zabrakło miejsca na szerzej zakrojone starania), należy zapisać owe próby na wielki plus tej opowieści. Ponadto mamy tu do czynienia z inną postacią wzorowego oficera - porucznika Garila Doxa. W jego przypadku owe wzorowe zachowanie na służbie nabiera ironicznego, ale jednocześnie tragicznego wyrazu. Więcej zdradzić nie mogę, aby nie psuć przyjemności z lektury, niemniej jednak ta tragiczna postać nie zapada jakoś głęboko w pamięć. A szkoda, gdyż jego przeszłość i znaczenie dla opowiadanej historii wymagają lepszego poprowadzenia tego bohatera.

Rysunki Chinga są poprawne, jednak w zasadzie tyle dobrego można o nich napisać. Nie wybijają się szczególnie ponad przeciętną, są czytelne, schludne i nic ponadto. Można nawet odnieść wrażenie, iż tak doświadczony komiksiarz jak Ching wykonał je niejako na "odczepnego", w przerwach między pracą nad ważniejszymi projektami. Widać w nich jego styl, ale przyznać muszę, że spośród wszystkich komiksów z ilustracjami Chinga jakie miałem okazję czytać, te w A Model Officer są najsłabsze.

Na koniec kilka słów o okładce autorstwa Michaela Sutfina. Cóż rzecz... podobnie jak rysunki nie wyróżnia się niczym szczególnym, co powodowałoby, iż zapadałaby w pamięć. W cyklu mieliśmy już do czynienia z lepszymi "Vaderowymi" okładkami (jak np. ta z The Price of Power, by daleko nie szukać). Cierpi też na typową chorobę okładek komiksów Star Wars wydawanych przez Dark Horse - koszmarny tagline.

A Model Officer nie jest arcydziełem, to pewne. Nie jest też całkowitą porażką. To typowa średniej klasy opowieść, która nie odznacza się niczym szczególnym, jednak czyta się ją bez bólu zębów i z zaciekawieniem, zwłaszcza, iż spośród wszystkich przeciętnych komiksów wydanych w cyklu Empire A Model Officer jest jednym z bardziej udanych. Polscy fani, którzy nie mieli okazji zapoznać się tym komiksem, będą mieli sposobność nadrobienia zaległości w lutym przyszłego roku, gdyż w tym terminie A Model Officer ma zostać wydany w Star Wars Komiks. Wtedy też ciekawi będą mogli poznać odpowiedź na pytania postawione na wstępie tej recenzji: czy ktoś jeszcze przeżył zagładę Alderaan i co się z nim stało? Ja tych odpowiedzi nie zdradzę, powiem tylko, iż poziom tychże jest adekwatny do całego komiksu - niezłe, ale mało wyrafinowane. Ale poznać je warto, podobnie jak całą historię o wzorowym oficerze.

Ocena: 6,5/10