Iluzje atrakcji w Iluzjonie

2009-07-22, 14:30 w Articles > Columns

923

Łukasz Wasilewski

Rating: 1.00

Go to page: 1 2

18 lipca w kinie Iluzjon w Filmotece Narodowej miała się odbyć mała gwiezdnowojenna impreza. Miała, bo w moim przekonaniu wcale się nie odbyła.

Wraz ze znajomymi postanowiłem się wybrać w sobotni wieczór do kina – aby zobaczyć pierwszą polską wersję Gwiezdnych wojen. W dodatku przed seansem mieliśmy oczekiwać szeregu atrakcji. Brzmiało to kusząco, więc decyzja była łatwa – idziemy.

Przy okazji chciałbym zaznaczyć, że poniższe przemyślenia to swoiste "zwierzenia naczelnego marudy", a nie klasyczna relacja. Wspomniana impreza po prostu mnie zainspirowała (choć w sposób raczej negatywny) – pewna myśl pojawiła się w mej głowie i to właśnie ona czai się pomiędzy wierszami. Czemu tak się stało i jaki to ma związek z eventem w Iluzjonie? Czytajcie dalej...

Sam gmach Biblioteki Narodowej najzwyczajniej w świecie mnie przeraził. Wygląda jak siedziba KGB z jakiegoś szpiegowskiego filmu z lat 70-tych. Jego styl doprawdy napawał mnie lękiem, w sposób jak najbardziej dosłowny – masywne ściany i niezwykły klimat wnętrz były bezpośrednim powodem dreszczy. Czułem się tam nieswojo, zresztą podejrzewam, że nie tylko ja, więc od razu rodzi się pytanie – czemu ktoś wpadł na pomysł, żeby w takim miejscu cokolwiek organizować? Ale po chwili stało się to nieistotne, bo kupiliśmy bilety i na swój sposób podekscytowani przeszliśmy do sali, gdzie miały na nas czekać wspomniane atrakcje.

Ale nie czekały.

Przyznaję, że się nieco spóźnilismy – przybyliśmy o 18.42, zatem bardzo możliwe, że wszystko wydarzyło się między 18.30, a wspomnianą 18.42. Jedynym przejawem obecności 501. Legionu i ich rebelianckich kolegów była mała makieta przedstawiająca Tatooine (przygotowana przy użyciu prostych środków, ale mimo wszystko prezentująca się zaskakująco ciekawie) oraz cztery hełmy klonów, które były pilnowane przez osobnika nie mającego chyba pojęcia (takie sprawiał wrażenie) co tam robi i co to za dziwne przedmioty leżą na stole, przy którym siedział. Pokręciliśmy się jakieś 10 minut i zdecydowaliśmy wrócić później – nikt chyba nie może nas winić za taką decyzję, bo przecież event powinien być zrealizowany tak, abyśmy nawet nie myśleli o jego opuszczeniu.

Podczas przedzierania się przez okoliczny minipark celem dostania się na przystanek tramwajowy, liczba napotkanych szturmowców wciąż była zdecydowanie mniejsza niż napotkanych wiewiórek. A żeby być nieco bardziej precyzyjnym – spotted stormtroopers: 0.

Warto w tym miejscu wspomnieć, że ceny biletów w kinie Iluzjon zależą od długości (!) filmu. Nigdy się z czymś takim nie spotkałem, ale skojarzenie było oczywiste – kupowanie ubrań w lumpeksie na kilogramy. Nie wiem czy warto jeszcze coś dodawać – ja bym z tego zrobił jakąś atrakcję Warszawy (których jej podobno wciąż brakuje), taki folklor jest zawsze w cenie.

Powróciliśmy kwadrans przed dwudziestą. Ludzi było już zdecydowanie więcej. Co ciekawe, nie byli to tylko fani i fanboye Star Wars, ale też wielu rodziców z dziećmi, które znają doskonale setki filmów z lepszymi efektami niż te z sagi. A mimo to przyciągnęły rodziców (tudzież dały się przyciągnąć) na seans filmu z 1977 roku. Miło było zobaczyć na własne oczy, że Gwiezdne wojny wciąż są kultowe.

Zatem mieliśmy więcej potencjalnych widzów, a co z atrakcjami? Cóż, coś się faktycznie zmieniło – pojawiło się kilka osób w strojach szturmowców. Między dziećmi kręcił się też Lord Vader, imperialny oficer i żołnierz Rebelii.

Pozornie wszystko było w najlepszym porządku, ale to właśnie tylko pozory. Wszystko było zupełnie nie tak, jak powinno. Po pierwsze, osobnicy uwięzieni w kultowych białych zbrojach byli za mali i zbyt wychudzeni, a w dodatku paradowali bez hełmów. Po drugie, Darth Vader prezentował się raczej komicznie, a nie imponująco – zamiast majestatycznego kroczenia, dostaliśmy szuranie stopami w stylu zmęczonego urzędnika. Zamiast potężnej postaci, otrzymaliśmy niepierwszy raz za małą osobę z monstrualnie wielką głową. No i nie wiedziałem, że Vader miał mniejszy rozmiar stopy niż... cała reszta "zatrudnianych" przez Imperium. Nie budził respektu wymieszanego z fascynacją u obecnych w kinie dzieci – patrzyły raczej na niego, jak zagubionego turystę, który nie zdaje sobie sprawy, jak śmiesznie wygląda. A po trzecie, i chyba najważniejsze, wszystko było zupełnie niezorganizowane – pełen chaos. "Organizatorzy" chyba zapomnieli, że ludzie przebrani za postacie z Gwiezdnych wojen robili wrażenie, ale 20 lat temu. Dzisiaj to nie wystarcza i jeśli jest przedstawione w takiej formie (częściowo przebrane osoby przechadzają się pomiędzy znużonymi brakiem atrakcji posiadaczami biletów), to budzi co najwyżej irytację. Dopracowane stroje znaczą obecnie tyle, co nic. Każdy może kupić strój szturmowca, ale to przecież zdecydowanie za mało – a może się mylę? Gdybym wraz z dwojgiem znajomych przyszedł przebrany za Jedi, wyglądalibyśmy na konkurencyjną imprezę.

Na szczęście tuż po dwudziestej siedzieliśmy już w sali kinowej i oczekiwaliśmy na kultową muzykę Johna Williamsa. Uśmiech z mojej twarzy zniknął tak szybko, jak się pojawił – "niewyżyci" fani w strojach postanowili zapewnić widzom dodatkowe atrakcje. Czy ich zdaniem ci wszyscy ludzie przyszli oglądać bardzo słaby układ walki z udziałem replik mieczy świetlnych? I stormtrooperów, którzy jedyne co mieli do zaprezentowania, to bardzo ładne zbroje. Być może mieliśmy docenić fakt, że udało im się owe zbroje kupić i że było ich na nie stać? Tego nie wiem i pewnie nigdy się nie dowiem. Prawdę mówiąc, mam szczerą nadzieję, że nigdy nie będę miał na to szansy. Tak czy inaczej imperialne niedobitki wkrótce zniknęły nam z pola widzenia i chyba właśnie to ludzie nagrodzili brawami.

Pierwszy raz miałem okazję obejrzeć Nową nadzieję na dużym (bo wielki to on nie był) ekranie i muszę powiedzieć, że było to naprawdę przyjemne doświadczenie. Chyba w końcu zrozumiałem czemu Star Wars stało się tym, czym jest obecnie. Jak się narodziła legenda i skąd się bierze magia, który powoduje, że nawet najsłabsze produkty z Expanded Universe znajdują swoich fanów. I chociaż była to wersja pozbawiona później dodanych efektów komputerowych i z nieco niedopracowanym montażem, było warto – dla Hana Solo załatwiającego Greeda z zimną krwią, dla unikalnego polskiego tłumaczenia (kosmodrom Mos Eisley, cesarskie myśliwce...) i po prostu samych Gwiezdnych wojen.

Gdy tylko pojawiły się pierwsze napisy końcowe, światła na sali błyskawicznie się zapaliły. Odebrałem to jako bardzo subtelne "wyp... żegnamy". W sumie pasowało to do tej całej namiastki imprezy. Sam seans był świetny, ale cała reszta... – pewni ludzie powinni zrozumieć, że albo coś robi dobrze, albo wcale. Wprawdzie w zapowiedzi tego wieczoru mogliśmy przeczytać, że "rodzaj i ilość atrakcji zależy od liczby chętnych do wzięcia udziału w zabawie", ale ja osobom odpowiedzialnym za ten event nie udzielam rozgrzeszenia. Wcześniej imponujące CV pewnych organizacji mnie nie zastanawiały, ba, uważałem je właśnie za imponujące, ale teraz naszły mnie pewne wątpliwości...

Go to page: 1 2

Tags: felietony, relacje, kino iluzjon, filmoteka narodowa, biblioteka narodowa, nowa nadzieja, eventy, 501st legion, 501 legion, eagle outpost, rebel legion, imprezy, kina, warszawa, szturmowcy, darth vader

Your rating:

Please login!

ALL COMMENTS

Łukasz Wasilewski | 2009-07-24, 23:56

Scarlet: dziekuje za komentarz i wytkniecie bledow oraz przepraszam, ze nie mam fotograficznej pamieci;) Tak czy inaczej wprowadzilem pewne poprawki do tekstu.

Pragne jedynie zauwazyc, ze uwagi nt. Filmoteki Narodowej, chociaz ciekawe, w zaden sposob nie wplywaja na moj tekst i jego wymowe. I nawet, gdybym to wszystko wiedzial przed napisaniem tego felietonu, to i tak napisalbym dokladnie to samo.

Oprocz felietonow pisuje tez klasyczne relacje (np. http://sw-extreme.com/index.php/site/articles/page/Relacja_z_9_Warszawskich_Spot kan_Komiksowych,3,20,357.html ) i, jak mozna sie przekonac, wcale nie szkaluje 501. Legionu, wiec prosilbym o nieocenianie mnie tak szybko po jednym tekscie, ktory nie jest nawet relacja, a jedynie opisem moich, jak najbardziej subiektywnych wrazen.

Jedi Nadiru Radena | 2009-07-24, 17:36

[i]SWex’owi winszuję wykwalifikowanej załogi (z pozdrowieniami dla Szui). I pomyśleć, że wszyscy mienicie się fanami, tylko szkoda, że od redaktorskiego stołka tak daleko jest do aktywności innej niż klepanie w klawiaturę...[/i]

Ekhm... Ja bym chciał [jeszcze raz] wyraźnie podkreślić, że ten tekst to tylko i wyłącznie opinia Łukasza, a nie całego portalu. Mnie tam nie było, reszty kolegów zresztą też. A że Łukasz sknocił fakty (nieszczęsne hełmy czy piloci Rebelii) to wyłącznie jego wina - gdybyśmy tam byli (wierz lub nie, ale paru z nas zagląda na konwenty, więc nie stukamy tylko w klawiaturę), poprawilibyśmy go. Ale jako się rzekło, nie byliśmy.

Nawiasem mówiąc, o jakiego faceta chodzi? Czyżby imć sir Paulusa z SWAT? To by chyba pasowało do niego, heh.

Scarlet | 2009-07-24, 17:19

Łukaszu,

Nie piszę tego komentarza tylko do Ciebie, bo najwyraźniej swoje zdanie i sympatie masz i trudno je będzie zmienić. W szczegóły Twojej frustracji nie wnikam, to Twoja prywatna sprawa, natomiast „artykuł” zawiera nieprawdziwe lub przerysowane informacje, które mogą wprowadzić w błąd przeciętnego czytacza takich wypocin.

Po pierwsze primo, Twój tekst ukazuje jak niewiele wiadomo w środowisku fanów i generalnie w społeczeństwie, o instytucji jaką jest Filmoteka Narodowa. Otóż, jest to taki specyficzny państwowy twór, który m.in. na mocy pewnej ustawy dostawał w swoje zbiory każdą kopię filmu, która wchodziła do dystrybucji w Polsce z prawem wyświetlania jej w swoim przybytku zwanym Kinem Iluzjon Filmoteki Narodowej (podtytuł: Muzeum Sztuki Filmowej). Ustawa zakończyła się na 1989 roku i od tej pory Filmoteka radzi sobie jak może wydębiając kopie nowszych filmów, które czasem również można u nich obejrzeć. Wyświetlane są tam zarówno króciutkie, często nieme filmy w cyklach trwające niecałą godzinę, kiedyś dawno maratony tematyczne, lub pełnometrażowe 1,5 - 2godzinne filmy, więc na logikę ceny będą różne. Niby dlaczego mam płacić tyle samo za film trwający 55min, inny o czasie 30min, ale z taperem lub 1,5h z napisami? To jest kino, które pokazuje unikaty takie jak pierwszy polskie filmy nieme (jak chociażby odnaleziona po latach i poddana renowacji "Tajemnica pokoju 101"), arcydzieła niemieckiego ekspresjonizmu, francuską Nową Falę i włoski neorealizm, i jako jedyne ma do tego prawo. W ten oto radosny sposób Iluzjon Filmoteki Narodowej jest jednocześnie jedynym w Polsce kinem z możliwością wyświetlania wszystkich części Starej Trylogii z lat 77-83 (tak, tej bez efektów komputerowych). Nie można w tych kopiach nic zmienić, poprawić, ulepszyć napisów, ponieważ filmy nie są na płytach Cd (jak się również czasem niektórym wydaje) tylko na taśmie filmowej 35mm, ułożonej skrupulatnie w dużym, okrągłym, metalowym pudle. To właśnie dlatego wszystkie pokazy ST odbywają się w Warszawie i nie da się ich zorganizować nigdzie indziej. Jakbyś znał trochę historię tego przybytku wiedziałbyś również, że Kino Iluzjon zmieniało wielokrotnie swoją siedzibę, a od 1997 roku znajdowało się w budynku dawnego kina Stolica na ul. Narbutta 50a. Budynek niezbyt fortunnie był własnością spółki Max Film Sp. Z o.o., a ze względu na status zabytku nie mógł zostać ot tak sobie usunięty (jak chociażby kino Relax mające tego samego właściciela) i finalnie w 2008 roku przeszedł na własność FN. Aktualnie czeka na rewitalizację, a cały sprzęt, filmy, etc. zostały gościnnie przyjęte przez Bilbiotekę Nardowową, która jaka jest, każdy widział.
Mając całą tę wiedzę, inteligentny człowiek nie robiłby problemu z tego, że coś jest organizowane w miejscu przypominającym, cyt.: „siedzibę KGB”, ponieważ miałby świadomość, że chcąc zorganizować pokaz Gwiezdnych wojen z 1977 nie ma się specjalnie wielu miejsc do wyboru……

Wszystkie te informacje łatwo znaleźć na stronie Filmoteki www.fn.org.pl i nawet będąc naczelną marudą warto odrobić lekcje z rzetelnego, z przeproszeniem, dziennikarstwa. Chyba, że ma się bana na Google, to ja już nic nie poradzę.

Po drugie primo – do Twojej oceny organizacji imprezy się nie ustosunkuję, bo zasadniczo całą przegapiłeś. O 18:30 grupa w strojach wyruszyła na Pole Mokotowskie i kto chciał, ten ich spotkał - żałosnych, wychudzonych i ze zbyt małymi stopami frajerów, którzy pozowali do zdjęć, z sentymentem wspominając czasy 20 lat temu kiedy ich stroje robiły wrażenie…..

Zaskakująco, grupa dzieci, która potem wzięła udział w Akademii, Szkoleniu Szturmowców i odebrała swoje nagrody za celne oko, nie marudziła….

Piszesz, że nie znasz nikogo z 501st, ale żeby szkalować organizację, nie trzeba z niej nikogo znać, można nie lubić „dla zasady” albo dlatego, że ktoś naopowiadał głupot i się je tępo powtarza. Argumenty, że ktoś jest za chudy, wysoki, niski, ma za małe stopy (sic!) są w zasadzie poniżej mojego, i mam nadzieję większości inteligentnych czytelników, poziomu. Nie wiem też ile masz lat, ale konieczność „czucia magii” w obecności Vadera zostawiłabym dzieciom do 10 roku życia… a te nie narzekały.

Hełmy zostawione na stole były hełmami klonów, nie szturmowców.

Nie było „kilku rebel pilotów” – ba! zdradzę Ci tajemnicę - nie było żadnego!
Za to był jeden Rebel Trooper ;)

Gratuluję stopnia fanostwa i wiedzy o podstawach.

Jest w tym gwiezdnowojennym kisielu jeden facet, który zawsze powtarza, gdy ktoś szkaluje jego grupę, że inni robią to z zazdrości i zawiści, bo oni coś robią i mają stroje – pozostawiam ku refleksji, SWex’owi winszuję wykwalifikowanej załogi (z pozdrowieniami dla Szui). I pomyśleć, że wszyscy mienicie się fanami, tylko szkoda, że od redaktorskiego stołka tak daleko jest do aktywności innej niż klepanie w klawiaturę……

mariuszysko | 2009-07-23, 21:23

Z tym zapalaniem świateł i wychodzeniem z kina to masz rację.
Wiele filmów podczas napisów jakby "dopina się" lub "wybrzmiewa"..
A takie filmy Pixara to mają dużo fajnych scenek, które można dopiero w domu
zobaczyć.
Aha, ja tam nie byłem. Ale ten "zwyczaj" stał się "nową świecką tradycją" :-(

Łukasz Wasilewski | 2009-07-23, 14:24

Jak dla mnie to impreze mogl organizowac sam Lucas - to naprawde nieistotne, bo nie znam nikogo osobiscie z 501. i nie czuje wewnetrznej potrzeby, zeby krytykowac te organizacje.

Spisalem tylko kilka moich przemyslen i spostrzezen (jak najbardziej autentycznych), ale trzeba pamietac, ze wszystko zalezy od punktu widzenia.

Maciej Szczepański | 2009-07-23, 12:48

Komentarze pod artykułami w sumie są właśnie po to, by jakaś dyskusja na temat artykułu powstała. Jeśli masz inne zdanie na temat tej imprezy to się nim z nami podziel :)

Kamil Walarowski | 2009-07-23, 11:09

Trudno jest mi polemizować z oceną imprezy przedstawioną przez Łukasza w artykule, bo na pokazie filmu po prostu mnie nie było. Ale nie można mu odmówić prawa do krytyki tak samej imprezy, jak i jej organizatorów, prawda?

A jeśli nie zgadzasz się z jego oceną - tym lepiej. Może wyjdzie z tego ciekawa dyskusja :). Warto spojrzeć na pokaz z różnych perspektyw.

faultfett | 2009-07-23, 08:05

rotfl rotfl rotf, dawno się tak nie uśmiałam - pan raczy wybaczyć, panie derektorze, eee, przepraszam, redaktorze, ale... nawet mając świadomość iż owa "relacja" jest wspomnianymi "zwierzeniami marudy" (zaiste), nie mogłam powstrzymać się przed wrażeniem, że ma być ponadto "wysublimowaną" ;) krytyką Polish Garrison :D nie mówiąc już o nieszczęsnej Filmotece Narodowej... ponadto pełna jest przekłamań, ale komentarze pod artykułem to nie miejsce, by je wymieniać :)